ธันวาสะดุ้งเล็กน้อยยามได้ยินเสียงสบถมาจากห้องน้ำในขณะที่ยืนอยู่ข้างเตียงพลางเอามือถูสะโพกตัวเองพยายามขจัดความเจ็บจากการกลิ้งตกเตียงเมื่อครู่ แม้จะไม่สูงมากนักแต่แรงกระแทกก็ทำให้เขารู้สึกระบมไม่เบา ใบหน้าคมย่นหน้าด้วยความปวด เค้นเสียงหัวเราะแผ่ว ๆ ขณะที่ในหัวเต็มไปด้วยความสงสัยว่าตกลงเบสเป็นอะไรอีกวะ?
แล้วความสงสัยของเขาถูกเติมเต็มด้วยเสียงเรียก “เมียครับ”
เรียกแบบนั้นสมควรให้ธันวาหันไปไหมล่ะ? แน่นอนว่าเขาทำเหมือนไม่ได้ยิน จนคนในห้องน้ำต้องชะโงกหน้าออกมาเรียกอีกครั้ง
“เมีย”
“....” ธันวาก็ยังเฉย
“ไอ้ธันวา!!”
“มีอะไร” เจ้าของชื่อหันไปมอง ซึ่งใบหน้าจิ้มลิ้มกำลังส่งยิ้มเจื่อน ๆ ทำให้ธันวารู้ทันทีว่าต้องสร้างปัญหาอะไรอีกแล้ว มือที่เคยคลึงสะโพกก็เปลี่ยนมายืนเท้าสะเอว ชักสีหน้าไม่สบอารมณ์
“กู...กู”
“มีอะไรรีบพูดมา”
“ไปซื้อผ้าอนามัยให้หน่อย กูมีประจำเดือนมา”
“ฮะ!! กูเนี่ยนะ!!” ธันวาเอ่ยเส
