ธันวาไม่ได้รีบเรียกเพื่อน กลับผลักเบสกระแทกเข้ากับกำแพง แล้วใช้ตัวเองยืนทาบทับตัวเธอไว้ราวกับเป็นเกราะกำบัง ก่อนที่กลุ่มเพื่อนจะเดินมาถึง
สัมผัสระหว่างทั้งสองใกล้ชิดแนบแน่นจนน้ำฝนที่ไหลรินไม่อาจดับความร้อนระอุในหัวใจ ธันวาใช้แขนกำยำโอบรอบเอวคอดกิ่วให้ขยับมาแนบชิดกับกายแกร่ง ส่วนอีกมือค้ำยันกับกำแพงเพื่อกักขังเธอไว้ สองดวงตามองสบกันด้วยความเร่าร้อนและโหยหา ลมหายใจที่กระทบแก้มนวลเนียนทำเบสถึงกับใจสั่นแต่กระนั้นก็ไม่อาจละจากสายตาคมกริบ หลงลืมไปเลยว่ากำลังอยู่ในสถานการณ์อะไร
แต่แล้วหญิงสาวต้องมาได้สติจากเสียงคนแปลกหน้าที่เพิ่งวิ่งมา
“เจอไอ้เบสไหม”
เจ้าของชื่อกำลังจะเผยอริมฝีปากหันไปขานรับกับชัช แต่ถูกมือหนาของธันวารั้งท้ายทอยให้ศีรษะของตนแนบชิดติดกับอกแกร่ง ก่อนเขาจะเป็นฝ่ายหันไปตอบเสียเอง
“ยังไม่เจอ พวกมึงไปหาทางโน้นต่อก็แล้วกัน”
เบสไม่เข้าใจทำไมธันวาต้องโกหกเพื่อนแบบนั้น แต่เธอเลือกที่
