ตอนที่3 l เพื่อนชั่ว🔞
848 Words
วันจันทร์
วันขี้เกียจวกกลับมาอีกแล้ว ร่างบางตื่นแต่เช้าอาบน้ำอาบท่าแต่งตัวด้วยเสื้อช็อปกับกางเกงยีนไปเรียน ไม่ลืมที่จะเอาเสื้อเพื่อนไปคืนด้วย
@มหาวิทยาลัยชื่อดัง
“หาวววว” คนใส่เสื้อช็อปแสดงอาการง่วงนอนตั้งแต่ยังก้าวไม่พ้นรั้วมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ เรียนปีสี่แทนที่จะสบายกลับตรงกันข้ามสิ้นเชิง เพราะปีนี้คณะวิศวกรรมศาสตร์งดไม่ให้มีการฝึกงาน ดังนั้นจึงต้องมาเรียนเพิ่มรายวิชาอีกหลายตัวคละไปกับคณะอื่น
หมับ!
ไหล่มนถูกสวมกอดจากด้านหลัง ใบหน้าเรียวเล็กหันเอื่อย ๆ ไปมองพบว่าเจ้าของแขนเป็นไอ้ตูน เพื่อนสนิทร่วมแก๊ง
“เอามือสกปรกออกไปจากไหล่กู”
“เขินเหรอมึง” ตูนเย้าแหย่
“เขินพ่องมึงดิ”
“หยาบคาย”
“เรื่องของกู ว่าแต่ไอ้ธันวามายัง กูจะคืนเสื้อให้สักหน่อย”
“มึงไม่รู้?”
“เรื่องอะไรวะ” คิ้วบางขมวดเข้าหากัน อาการง่วงหงาวหาวนอนหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้ยินเรื่องตื่นเต้นจากปากเพื่อน มีเรื่องให้เผือกอีกแล้ว...ถนัดนักเชียว
“เล่ามาดิกูพร้อมฟัง”
“เรื่อง...”
“อย่าอ้ำอึ้ง กูอยากรู้”
“ไปตึกพยาบาลกับกู” เจ้าของเสียงเอ่ยซิบซุบก่อนจะลากมือบางให้เดินตามมา ที่จริงไม่ต้องจับมือก็ได้เพราะเบสก็พร้อมจะเดินไปกับเพื่อนอยู่แล้ว แต่แทนที่คนจูงจะเดินช้า ๆ กลับก้าวฉับ ๆ ยาว ๆ จนคนด้านหลังต้องซอยเท้าถี่ยิบ
ถ้าไม่ใช่เรื่องใหญ่นะรับรองเลยวันนี้สมองไอ้ตูนไหลแน่...
และแล้วก็มาถึงตึกพยาบาล ตูนไม่ได้จูงเบสเข้าทางหน้าตึก แต่กลับเดินอ้อมไปด้านหลัง ซึ่งปกติบริเวณนี้ไม่มีใครกล้าแวะเวียนมาเพราะเป็นแหล่งทิ้งสารเคมีจากคณะวิทย์ฯ
พอย่างก้าวมาปุ๊บกลิ่นฉุนก็ตีขึ้นหน้า ทำเอาทั้งสองคนรีบอุดจมูกทันควัน “ไอ้ตูนมึงพากูมาลำบาก ถ้าไม่ใช่เรื่องใหญ่ กูเอามึงตายแน่” เสียงอู้อี้เอ่ยพร้อมกับทำหน้าเหยเก พูดจบก็รีบเม้มปากแน่นเพราะกลัวกลิ่นจะเข้าทางปากแทน
“หน่า ๆ ตามกูมา” คนด้านหน้าคะยั้นคะยอพร้อมกับระแวดระวังให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้จริง ๆ
ทั้งคู่เดินย่องไม่กี่ก้าว เบื้องหน้าก็พบกับชายคนหนึ่งในเสื้อช็อปสีเลือดหมูกำลังถือสมาร์ตโฟนเหมือนกำลังถ่ายอะไรอยู่ เบสเห็นเช่นนั้นรีบก้าวไปหาทันที
“ไอ้ชัช! ทำอะไรวะ”
เจ้าของชื่อหันขวับมามองพร้อมกับใช้นิ้วแตะริมฝีปากตัวเองบอกเป็นนัยให้เงียบ ๆ หญิงสาวรู้ความ พยักหน้ารับเบา ๆ ตอบ
“ทำอะไร” เสียงกระซิบของเบสถามย้ำ
“กู อัด คลิป” คนถูกถามพูดเป็นคำโดยไม่ออกเสียง พร้อมกับชี้ไปด้านใน ซึ่งเบสก็มองตาม พบว่าเพื่อนกำลังอัดคลิปการอะโบ๊ะจะมะอยู่บนเตียงสำหรับนอนพักฟื้น ซึ่งมีผ้าม่านบาง ๆ กั้นอยู่ ในเงาสะท้อนทำให้เห็นว่าเป็นคู่หญิงชาย มีชายหนุ่มอยู่ด้านบน เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดตามจังหวะกระแทก แต่ก็แค่เบา ๆ เท่านั้น เพราะน่าจะกลัวคนอื่นมาได้ยิน
“พวกมึงทุเรศว่ะ”
“ชู่! เบา ๆ สิวะ กูกำลังทำหน้าที่ตามแผนอยู่”
“แผน!!” เสียงตะเบ็งเผลอหลุดออกจากปาก ตูนที่ยืนอยู่ด้านหลังตะครุบอุดปากเบสไว้ทัน ก่อนที่คู่เสพสมในห้องจะรู้ตัว ดีที่พวกนั้นยังคงดำเนินกิจกรรมกันต่อเพราะเสียงครางฝ่ายหญิงกลบเสียงคนแอบดูซะสนิท
จะไม่ให้เบสตกใจได้ไง เธอคบกับเพื่อนมาสี่ปีจะไม่รู้นิสัยพวกมันเหรอ แต่ละคนชั่วจริง...ไม่ใช่คนดีวิเศษวิโสเหมือนเทพบุตร ทว่าพวกมันไม่มีทางทำเรื่องทุเรศแบบนี้โดยไม่มีสาเหตุแน่
มือบางปัดมือตูนทิ้ง พร้อมกับถุ้ยน้ำลายหลายครั้งเช็ดปากตัวเอง ก่อนจะหันไปว่า “ไอ้ตูนมือมึงเค็มฉิบ”
“โทษทีกูเพิ่งเหยี่ยวมา ลืมล้างมือ”
“ไอ้เวร”
“ชู่ว...” สองหนุ่มเอานิ้วแตะปากพร้อมกัน หญิงหนึ่งเดียวในที่นี่รีบเม้มปากสนิท ก่อนทั้งหมดจะหันกลับไปโฟกัสกับในห้องต่อ
“ผู้หญิงเป็นใครวะ” เบสอดไม่ได้ที่จะกระซิบถามคนอัดคลิป
“อาจารย์เซรีนภาคอิ้ง”
เธอเบิกตากว้าง อาจารย์คนนั้นใคร ๆ ก็รู้จักเพราะหน้าตาสวย เรียบร้อย ไม่ค่อยพูดค่อยจา ไม่นึกว่าจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ในมหาลัย
“แล้วผู้ชาย?” เบสถาม
“ไอ้ธันวา”
“เชรดโด้...” หญิงสาวหันขวับกลับไปมองในห้องอีกครั้ง กำมือแน่น กัดฟันกรอด ก่อนตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง “กูจะไปตามมัน”
ขวับ!
เพื่อนสองคนหันขวับมามองต้นเสียงคอแทบเคล็ด “เดี๋ยวมึง”
+++++++++
เอาแล้วๆ แก๊งซั่วถือกำเนิดล่ะ
- Writer
- chap_listContents
- likeADD