ตอนที่5 l เพื่อนเล่น

1160 Words

“เล่นอะไรอยู่ได้ เกะกะฉิบ” เจ้าของเสียงจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากธันวา เอ่ยจบเหลือบมองเบสก่อนจะเดินหน้านิ่งผ่านทุกคนไป “ไอ้ขี้เก๊ก หล่อตายแหละมึง” “ไอ้ธันวาตบหัวกูแล้วหนีเหรอวะ กลับมาให้กูตบคืนเดี๋ยวนี้” เป็นเสียงตะโกนเป็นของชัชและคนถูกตบกบาล ร่างสูงเดินต่อโดยไม่คิดจะหันกลับมาสนใจเสียงเพื่อน เบสนึกสนุกขึ้นมาได้ รีบโพล่งกับคนที่เหลือเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ “วิ่งแข่งกันใครได้ที่โหล่ คืนนี้เลี้ยงเบียร์นะเว้ย” เอ่ยจบก็รีบวิ่งไปหาธันวา สามคนที่เหลือมองหน้ากัน ก่อนจะเริ่มสตาร์ทวิ่งตามไปติด ๆ เล่นเหมือนเด็กก็ไม่ปาน พลางหัวเราะคิกคักตะโกนโหวกเหวงเสียงดังไม่เกรงใจพวกนักศึกษาด้วยกัน จนกระทั่งมาถึงหน้าลานเกียร์ รุ่นน้องปีหนึ่งกำลังทำกิจกรรมของคณะอยู่ เมื่อเห็นกลุ่มปีสี่เดินมา ทุกสายตาหันมาจับจ้องเป็นตาเดียว แน่ล่ะก็พวกเขาขึ้นชื่อว่าหล่อเท่ที่สุดของคณะ เมื่อรวมกลุ่มกันเมื่อไหร่ยิ่งเพิ่มออร่าความหล่อเป็นเท่าทวี บางคนกรี๊ดกร๊าดออกนอกหน้านอกตา บางคนหันไปกระซิบกระซาบอิจฉาเบสที่อยู่ในกลุ่มคนหล่อ แต่พวกเขากลับเฉย ๆ กับการถูกมอง บอกว่าชินก็ได้เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ตกเป็นเป้าสายตา ห้าคนห้าสไตล์เดินไปนั่งโต๊ะยาวตัวประจำใต้ตึก สภาพสี่คนเม็ดเหงื่อพราวเต็มหน้าเต็มตัวเพราะเล่นวิ่งมาแต่ไกล เสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูอาบไปด้วยเหงื่อ ผิดกับคนเดียวที่อยู่ในเสื้อนักศึกษาไม่มีเหงื่อชื้นสักหยด เพราะธันวาไม่เล่นติ๊งต๊องไปกับพวกนั้น “หิวน้ำฉิบ” เบสบ่นเผื่อใครพกน้ำมากินจะได้ขอ แต่กลับไม่มีเลย สามคนเอาแต่นั่งดึงปกเสื้อกระพือเพื่อให้เกิดลมสร้างความเย็น ส่วนคนที่สบายที่สุดกลับนั่งเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจใคร “ธันวาไปซื้อน้ำให้หน่อย” เสียงออดอ้อนเป็นของเบส พอเขาเงยหน้ามามอง เบสก็กระพริบตาถี่ส่งให้ “ตามึงเป็นไร คันเหรอเดี๋ยวกูเอาตีนเขี่ยให้” “เชี้ย! กูอ้อนมึง” “อ้อนได้น่าถีบมาก” “ตกลงจะไปซื้อน้ำให้กูไหม” “เอาเงินมา” “นี่ร้อยนึง ใครเอาไรเดี๋ยวกูเลี้ยงเอง” “เฮียยยยยยยยเบส” สามคนต่างพูดพร้อมกัน แต่คำแรกดันลากเสียงยาวเกือบจะเป็นเหี้...แล้ว “หยุด ๆ ช่วยเรียกแค่ชื่อกูพอ ขนลุกว่ะ” ตกลงกันเสร็จสรรพ ธันวาใจดีเป็นฝ่ายไปซื้อให้โดยมีชัชอาสาจะไปช่วย ระหว่างที่นั่งรออยู่นั้น สามคนที่เหลือก็คุยกันถึงเรื่องเมื่อครู่ เป็นเอพูดซะส่วนใหญ่ นินทาเรื่องจุดสัมพันธ์ของอาจารย์ที่ แม่ง!! โคตรจะหลวม ไม่รู้ว่าเพราะของมันไซซ์เล็ก หรือเพราะอาจารย์ผ่านมาเยอะกันแน่ ทว่า... “พี่เบสขา” เสียงหวานดังมาแต่ไกลดึงความสนใจให้คนบริเวณนั้นหันไปมอง รวมถึงโต๊ะคนถูกเรียกด้วย ร่างบางในชุดนักศึกษารัดติ้วคนหนึ่งมาพร้อมกับเสียงรองเท้าส้นสูงกระแทกพื้นดังเป็นจังหวะเร่งรีบ เรือนหน้าสะสวยแต้มเครื่องสำอางสีจัดจ้าน กลุ่มผมยาวสยายสีน้ำตาล ทั้งสวยทั้งมีเสน่ห์ไม่ยากเลยที่จะดึงดูดเพศตรงข้ามให้มอง “ใครวะเบส แนะนำให้กูที” ตูนที่นั่งข้าง ๆ กระแทกศอกใส่เจ้าของชื่อ พร้อมกับยิ้มหน้าบานต้อนรับหญิงสาวปริศนาที่เดินมาถึงหน้าโต๊ะพอดี “มึงเงียบ ๆ ดิ กูยังไม่รู้ว่าใคร” เบสกระซิบกลับ แล้วหันมาส่งยิ้มเจื่อนให้คนตรงหน้า “ใคร?” เสียงห้วนถาม พร้อมกับย่นคิ้วบางเข้าหากัน “ไลล่าที่ดีเอ็มหาพี่เบสเมื่อวันเสาร์ไงคะ” เธอส่งยิ้มให้พร้อมกับสะบัดปลายผมเสริมเสน่ห์ ไม่แปลกที่เบสจะจำไม่ได้เพราะคนทักมาหาไม่ใช่มีเพียงเจ้าหล่อน “อ๋อ น้องไลล่า” ที่จริงจำไม่ได้หรอก แต่พูดไปเพื่อไม่ให้เสียมารยาท “พี่อยากโดนล่าครับ” ไอ้เอมันจ้องตาเป็นมัน โดยเฉพาะตรงกระดุมเม็ดที่สองเกือบปริกระเด็นรอมร่อ ใบหน้าสะสวยของหล่อนไม่เด่นเท่าหน้าอกหน้าใจสองเต้านั้นเลย “นมใหญ่สัส น่าบีบ” ตูนกระซิบต่อ เบสได้ยินเต็มหู แต่เลือกที่จะไม่สนใจ “มีอะไรหรือเปล่าน้อง” เบสถามเสียงห้วน เพราะส่วนใหญ่ผู้หญิงที่ทักมาก่อนมักจะไหว้วานให้ตนเป็นสะพานเชื่อมเพื่อจีบใครคนหนึ่งในแก๊ง เธอเกลียดอีพวกผู้หญิงแบบนี้ที่สุด มักจะด่าตะเพิดทุกครั้ง เดาว่าน้องคนนี้ก็คงเหมือนกัน ความเงียบกินเวลาไปเสี้ยววินาที ก่อนจะถูกทำลายโดยเสียงใครบางคน “ชอบพี่ใช่ไหมครับ พี่โสดพี่หล่อที่สุดในกลุ่ม” เอหยัดกายยืนพร้อมกับใช้มือเสยผมโปรยเสน่ห์ มันภาคภูมิใจมากกับสี่เก้าของตัวเองทั้งที่เล็กเท่าหางหนู การกระทำเหล่านั้นกลับไม่ดึงความสนใจให้น้องผู้หญิงชายตามอง เอาแต่จ้องเบสไม่วางตาฉายชัดว่ามีเจตนาอย่างอื่น “หือ? น้องมีอะไรกับพี่หรือเปล่า” เบสถาม “ไลล่าชอบพี่ค่ะ” ใบหน้าหญิงสาวแดงระเรื่อทันตา แสดงอาการขวยเขินผิดกับเบสที่เบิกตากว้าง มือบนโต๊ะกำแน่นเล็กน้อย ใครจะไปคิดว่าจู่ ๆ ถูกบอกชอบโดยไม่ทันตั้งตัว แถมยังเป็นที่จับตามองเพราะหญิงสาวเบื้องหน้าไม่ใช่หน้าตาธรรมดา พูดได้เต็มปากว่าเป็นคนสวยเลยทีเดียว เบสเหลือบมองหน้าเอซึ่งกำลังบึ้งตึงด้วยความอิจฉาพลางทิ้งน้ำหนักนั่งลงที่เดิม ส่วนตูนก็เอาแต่ร้องแซวร้องเชียร์เหมือนหมาหอนไม่มีผิด ให้ตาย! ทำไมต้องมาอยู่ในสถานการณ์นี้ด้วยวะ “พี่เบสไม่มีแฟนใช่ไหม คบกับไลล่านะคะ” หญิงสาวนัยน์ตาเป็นประกายถามต่อ เมื่อเห็นคนที่แอบชอบไม่ให้คำตอบใด ๆ มั่นใจตัวเองว่าไม่มีกล้าปฏิเสธความสวยของตนหรอก เบสไม่ตอบในทันที แต่กลับครุ่นคิดในขณะที่ตูนร้องเชียร์พร้อมตบโต๊ะ “คบเลย ๆ” เบสคลายมือที่กำอยู่ ก่อนจะลุกขึ้นยืนใช้สายตาหนักแน่นจ้องหน้าหญิงสาวอย่างตั้งใจ ทุกสายตาบนโต๊ะเหมือนถูกดึงดูดให้จับจ้องกับฉากตรงหน้า แม้กระทั่งไอ้เอกับตูนที่เคยส่งเสียงโหวกเหวกก็เงียบลงไปถนัด ราวกับบรรยากาศทั้งหมดหยุดนิ่งรอเพียงคำตอบเดียว ให้ทาย เบสของพวกเราจะตอบว่าไง😆 Yes or No

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more