เพื่อนแบบใด How to friend

ตอนที่6 l เพื่อนหน้าแตก🔞

“คนเยอะฉิบ” ธันวายืนต่อแถวเพื่อชำระเงินหลังหยิบมาหลายอย่าง ทั้งน้ำเปล่า น้ำอัดลม หนึ่งร้อยบาทที่ได้มาใช้อย่างคุ้มค่าไม่เหลือกลับไปทอนเบสหรอก

“เห็นขวดเหล้าแล้วเปรี้ยวปากว่ะ” ชัชยืนอยู่ใกล้ ๆ เหลือบไปเห็นขวดน้ำหมักลักษณะคล้ายขวดเหล้า กระตุ้นต่อมแอลกอฮอล์ให้กำเริบ อยากจะได้มาดับร้อนสักกึ่มสองกึ่ม

“เชี้ยในมหาลัยมึงก็เพลา ๆ หน่อยเหอะ”

“กูเสี่ยนครับไอ้เพื่อน เออ! จริงดิเมื่อวันศุกร์กูสะลืมสะลือตื่นมาเห็นเงาดำ ๆ ข้างไอ้เบส ใช่มึงใช่ไหม”

ดวงตาคมกริบเบิกกว้าง ก่อนจะสะบัดศีรษะนิด ๆ เรียกสติ เอ่ยตอบเพื่อน “ทำเชี้ยไร กูแค่...แค่เอาผ้าไปห่มให้มัน” เขาเผลอตอบเสียงดัง ลูกค้าที่อยู่ในร้านด้วยกันต่างหันมามองด้วยสายตาตำหนิ

“จะตะคอกทำไม กูแค่ถามว่าใช่มึงไหม กูคิดว่าผีซะอีก”

“ห้องมึงมีผีหรือไง”

“ลองมีดิ กูจับเมียแน่”

“ตามสบายเลยเพื่อน”

จ่ายเงินเรียบร้อย สองหนุ่มเดินถือของกลับไปใต้ตึก แต่เมื่อมาถึงกับไม่เห็นเบส ธันวาถามตูนกับเอทันที

“ไอ้เบสล่ะ”

คนถูกถามมองหน้ากัน ก่อนจะหันมาส่งยิ้มเจื่อน ทำสีหน้ามีพิรุธ ไม่ตอบสักที ทำคนถามรู้สึกหงุดหงิด “กูอยากรู้คำตอบ พวกมึงไม่ต้องมายิ้ม”

“เออ ๆ เมื่อกี้มีผู้หญิงมาบอกชอบไอ้เบส จูงมือกันไปห้องน้ำแล้วว่ะ สงสัยจะ...” ตูนทิ้งท้ายไว้หันไปพยักพเยิดกับไอ้เอ ท่าทางมีลับลมคมใน

“อะไร มึงพูดมาดิ”

เอใช้มือหนึ่งกำนิ้วชี้กับนิ้วกลางอีกข้างทำท่าทางบอกใบ้ถึงการใช้นิ้วในเพศสัมพันธ์ ทำเอาดวงตาคมกริบเบิกกว้าง ก่อนจะโยนขวดน้ำบนโต๊ะ หมุนตัวเดินลึกเข้าตึก แค่สามก้าวธันวาก็เปลี่ยนเป็นวิ่งแทน ทิศทางที่ไปคือห้องน้ำหญิงที่อยู่อีกฟากของทางเดิน

@ห้องน้ำหญิง

สองนิ้วเรียวกำลังหลุบเข้าหลุบออกครูดไปกับร่องแฉะ กระตุ้นน้ำสีใสไหลเยิ้มเลอะเปื้อนอุ้งมือขาว สองสาวกำลังจูบกันนัวในขณะที่ปลายนิ้วทำหน้าที่อยู่แบบนั้น สร้างความวาบหวามจนเผลอครางเสียงกระเส่าออกมาจากลำคอ ดีที่นักศึกษาคนอื่นออกไปจากห้องน้ำแล้ว ไม่งั้นความแตกกันพอดีว่าในห้องส้วมห้องสุดท้ายมีใครกำลังเล่นจ้ำจี้

ความเร่าร้อนดำเนินต่อโดยไม่ติดขัด นิ้วร้ายเคลื่อนในจังหวะเร็วไม่พอ เข้าไปด้านในสุดความยาวแล้วก็กระดิกต่อรัว ๆ เล่นงานเจ้าของร่องทนไม่ไหว ผละจูบออกเปลี่ยนเป็นขบริมฝีปากล่างระบายความซาบซ่าน ถอยหลังชิดผนังเป็นหลักยึดให้ตัวเองตั้งมั่น

ในวินาทีใกล้ถึงฝั่งฝัน จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงประตูเปิดดังโครมเข้ามา!! ทั้งคู่สะดุ้งโหยง

ทันใดนั้น!!

ประตูห้องส้วมเขตปลดทุกข์ถูกถีบเข้ามาอย่างแรง บานประตูกระแทกใส่กลางหลังเจ้าของนิ้ว พลันร้องอุทานเสียงดังอารมณ์กลัดมันหายเป็นปลิดทิ้ง ก่อนจะหันขวับไปหาคนหน้าประตูด้วยความโมโห

“มึงเป็นใคร!”

“กู....หือ! เบสล่ะ” เจ้าของตีนคือธันวา ทำประตูพังปุ๊บก็กวาดตามองในห้องส้วมให้แน่ใจ ซึ่งมันไม่ได้กว้างนักหรอก แต่เขามองไล่พื้นที่สี่เหลี่ยมเกือบสิบวินาที ดูแล้วดูอีกเพราะคนที่เขาตามหาอยู่ไม่เห็นแม้แต่เงา นอกจากหญิงสาวสองคนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกัน คนหนึ่งหน้าตาสะสวยอยู่ในชุดนักศึกษา ส่วนอีกคนเป็นทอมตัดผมสั้นเหมือนเบสอยู่ในชุดนักศึกษาชาย

“เบสเชี้ยไหนวะ”

“เบส...ของกู”

“จะไปรู้ไหมล่ะ”

คิ้วหนาย่นยู่เข้าหากันแสดงสีหน้าหงุดหงิด ก่อนที่จะถอนหายใจเสียงดัง พลางเหลือบมองสองสาวตรงหน้าด้วยแววตาปราดเปรียวเต็มไปด้วยความสงสัยและขุ่นเคือง ริมฝีปากหนากระตุกขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่พอใจในคำตอบ พลันขยับตัวถอยห่างจากประตู หมุนตัวกลับไปโดยไม่พูดอะไร เป็นจังหวะเดียวกับที่มีคนในเสื้อช็อปเดินเข้ามาในห้องน้ำ

“อ้าวไอ้ธันวา...มาทำอะไรในห้องน้ำหญิงวะ”

ดวงตาคมกริบเบิกกว้าง กลืนน้ำลายเหนียวลงคอ ก่อนจะตัดสินใจถามคนมาใหม่ที่กำลังทำหน้าฉงน ในมือถือถุงกระดาษ

“ม...มึงไปไหนมา”

“หือ? กูไปเอาเสื้อมึงที่ฝากเพื่อนในคลาสมา เจอก็ดีเอาไปสิ” เจ้าของเสียงไปเอ่ยเปล่ายัดเยียดถุงกระดาษแปะอกแกร่ง เป็นจังหวะเดียวกับที่สองสาวในห้องส้วมเดินออกมาพอดี

“น้องไลล่ามา...” เบสเอียงคอทัก เห็นอีกคนเป็นทอมออกมาพร้อมกันก็พอจะเดาได้ว่าพวกเขาทำอะไรมา แต่ไม่เข้าใจทำไมไอ้ธันวาอยู่นี่ด้วย ดวงตาคู่สวยเหลือบกลับมามองหน้าเพื่อน จู่ ๆ เขาก็คว้ามือเธอบังคับให้เดินออกจากห้องน้ำ

“เดี๋ยวไอ้ธันวา” เสียงปรามไม่เข้าหูคนข้างหน้าเลย แต่มองจากมุมด้านหลังเห็นใบหูของมันแดงก่ำก็พอจะเดาได้ว่าต้องทำอะไรหน้าแตกมาแน่ จึงอดยิ้มไม่ได้

ระหว่างจ้ำอ้าวออกนอกตึก ธันวาไม่พูดอะไรสักคำเอาแต่กำมือเบสแน่น ส่วนคนถูกจูงก็ซอยเท้าไล่ตามติด ๆ พลางมองใบหน้าคมเป็นระยะ ยิ่งเห็นอาการกระฟัดกระเฟียดปิดบังความอายยิ่งรู้สึกขำ

สุดท้ายเมื่อเดินหลบสายตาผู้คนจนถึงหลังตึกวิศวะ แน่ใจว่าไม่มีใครก็เหวี่ยงคนในเสื้อช็อปกระแทกไปกับผนังเย็นเฉียบ พร้อมกับก้าวมายืนประจันใช้มือหนาค้ำยันไปกับผนังตรงเหนือศีรษะเบส

“ม...มรึงจะทำอะไรไอ้ธันวา” เสียงสั่นถามพร้อมกับกระพริบตาถี่จ้องนัยน์ตาคมกริบที่มองมา

ธันวายืนนิ่ง ถอนหายใจหนัก ๆ ผสมกับความอึดอัด รินรดแก้มของเบส ทำเจ้าตัวถึงกับหัวใจเต้นแรงรีบเบือนหน้าหลบเล็กน้อยแต่สายตากลับลอบมองดวงตาคมเข้มที่จ้องลึกเข้ามา

ใกล้กันขนาดนี้...อย่าบอกนะว่าจะจูบ

มือบางกำแน่นจนข้อนิ้วขาว หัวใจที่เต้นเร็วอยู่แล้วก็รัวหนักหน่วงยิ่งกว่ากลองศึก เป้าสายตาตอนนี้ไม่ใช่ดวงตาคมกริบแต่เปลี่ยนเป็นริมฝีปากหยักหนา...