Unloving You

Kabanata 14

A month passed by and each day that I am with Jerome, I felt the happiness that I never felt before. Yung bagay na hindi naiparamdam saakin ng parents ko dati, kay Jerome ko naramdaman. The care, service and all the other stuff, ipinakita at ipinaramdam saakin yon ni Jerome.

Also, we’re almost done shooting all the scenes for the movie. And guess what, since nailabas na parte na ako ng isang entertainment ay naging busy ako sa lahat ng guesting. And Jerome is always there to support me. He’s visiting me wherever I have a shoot. Ngayon ko lang naramdaman ang ganitong klase ng pagsuporta. It is different from what my parents did to me. Ibang-iba siya sa suportang ibinigay sa akin ni mommy.

If I look back to the days that we are really happy, mapapansin talaga ang improvements sa pagsasama namin. Maybe sa harap ng ibang tao ay kilos mag-asawa lang ang gingawa namin but for us, hindi lang basta ganon ang nakikita namin sa isa’t isa.

Mom and dad will be here for dinner. Maghahanda na ako ng pagkain para sakanila. Jerome said to me.

I’ll help you.

No, it’s okay. Pahinga ka lang diyan, alam kong pagod ka sa shooting mo. He said to me that made me calm.

Habang siya ay nagluluto ng hapunan, ako naman ay binabasa ang last script para sa last scene namin. Pinabibilisan na kasi ng director ang pagkuha ng scenes dahil ihahabol daw nila sa pasko ang movie.

The movie is actually good. Para siya sa mga taong mahilig sa happy ending. Two childhood friend who became couple and then later on maglalayo para sa pangarap and in the end magkakatuluyan. It is a very common story. But people should watch this because there is a lot of twist. Hindi ko nga alam kung paano naisip ng writer yung ganoong kagandang story.

Ilang sandali pa ay narinig ko na ang doorbell. Kaya naman ay tumayo na ako at pinagbuksan ang parents ni Jerome.

Iha! I miss you darling… mommy Claire kissed my cheek and hug me as I open the door.

Tinignan ko ang likurang bahagi nito at doon ko nakita ang pinaka nakakatakot na taong nakilala ko sa tanang buhay ko. I hate him for controlling Ivan. Kung hindi sakanya ay masaya na ngayong nagsasama si Krisha at Ivan.

I already know what really happened that years. Naikuwento na saakin ni Jerome na naipasa ko naman kay Pyok. Pyok told me not to tell this to Krisha kasi alam namin na mas lalo lang itong masasaktan. Naaawa di ako at nagsisisi na naging masama ang tingin ko kay Ivan. But he still made a mistake. Kasalanang hindi niya na maitatama.

Good evening po d-dad. Bati ko sa ama ni Jerome.

Tinanguan lamang ako nito bago diretsong pumasok sa loob ng bahay.

Napabuntong hininga na lamang ako tsaka isinara ang pintuan at pumunta na rin sa kusina para matulungan si Jerome sa paghahanda.

Iniaayos ko ang mga plato sa lamesa at si Jerome naman ay ang mga pagkaing iniluto.

What’s this? You’re into acting now? Tanong saakin ni dad.

Tinignan ko ang hawak niyang papel. Shutang ina naman! Bakit ba iniwan ko yung script ko dun sa lamesa?

Uhmmm… napatingin ako sa kanilang dalawa ni mommy at naghahanap ng maisasagot sakanya.

Kapag sinabi kong oo, patay ako. Pag nagsinungaling ako, patay pa din ako.

Yup! She’s into movie now dad. Isn’t that amazing? May anak ka ng artista. Ani Jerome habang naglalakad papunta sa pwesto ko.

Ibinaba niya ang caserole na hawak at iniligkis ang braso sa aking bewang.

He’s proud of me…

Nagbubunyi ang utak ko ngayon dahil sa pagpaparamdam ni Jerome ng suporta saakin pero hindi ko maipakita. Baka mamaya kapag ngumiti ako dito ay punain ako ng tatay niya.

What’s amazing in acting? That job is for idiots.

Nasaktan ako para sa paglalarawan niya sa trabaho ko. Aminado naman akong hindi ako matalino pero marangal naman ang trabaho ko. At hindi naman ibig sabihin na hindi ko hinawakan ang kumpanya namin ay wala na akong alam sa paghawak nito.

Ahhh let’s eat! Putol ni mommy Claire sa tinginan ng mag ama.

Pinaghila ako ni Jerome ng upuan at nilagyan ng kanin at ulam ang plato ko. Tahimik lamang ako na kumain at hindi na ibinuka ang bibig pa.

Kailan ba kayo mag-aanak? Tanong ng dad ni Jerome.

Pinunasan ko kaagad ang tubig na naibuga ko dahil sa tanong ng ama ni Jerome. Parehas lang sila ng parents ko, gustong gusto na magkaroon na kami ng anak ni Jerome. Hindi ba pwedeng ienjoy muna namin ni Jerome ang pagsasama namin at tsaka na lang ang pag-aanak? I’m still young so as Jerome. We both can still produce young sperms and egg cells for the baby.

Simula noong magkaayos kami ni Jerome ay iniisip ko ng tanggapin ang pagpapamilya sakanya. I mean, I want to have a baby with him. Okay na siguro ang isa o dalawa para naman may kasama kami sa buhay kapag tumanda na kami. Ayoko naman na walang mag-aalaga saamin kapag uugod-ugod na kaming dalawa.

You’re shock? Wala pa bang nangyayari sainyo nitong anak ko? Dagdag pa niya.

H-hindi naman po s-sa ganon. Nakatungo kong saad.

Hot seat ampota!

So meron nga? Paniniguro niya.

w-wala po.

Why is that? My son is in good shape and is ready to have an heir. Bakit pinapatagal niyo pa? is it because of your job? Tsk! What a waste of time!

Dad, let us decide about that. We still want to enjoy life. Ayokong madaliin si Decery lalo na kung hindi pa naman niya gusto. Pagsasalo saakin ni Jerome.

Nakita ko ang pagtaas ng kilay ng daddy ni Jerome kaya naman lalo kong itinungo ang ulo ko.

Let them be hon. Buhay naman nila yan at matatanda na sila para pag-isipan ang tamang gawin. Ani mommy Claire.

That’s my point Claire. Matanda na sila at nasa tamang edad na para mag anak. Tell me Iha, what’s stopping you to have a child? Rinig kong tanong niya saakin.

Hindi ko alam ang isasagot sakanya. I want to have I child. Naisip ko na yon. But I still need to pursue my dreams. At hindi ko magagawa yon kapag may anak na ako. If ever happen, gusto kong mag focus sa pag-aanak kapag nasabi ko na sa sarili ko na ito na yung oras.

Dito kami matutulog ng mommy mo. Kung kailangan kong panoorin kayo habang ginagawa yon para masiguro na magkakaanak ka na, papanuorin ko talaga kayo.

Napaangat ako ng tingin at nakita ko ang paglaki ng mata ni mommy Claire ganon na din si Jerome. Pati ba naman yon gagawin niya? He’s dominating again the relationship of his son. Sa lahat ng bagay ay siya ang nagdedesisyon. At kapag hindi nangyari ang pinapagawa niya ay siya na mismo ang gagawa ng paraan para mangyari iyon.

Dad! Seriously? You’re stepping over the boundaries! Sigaw ni Jerome sa ama.

I am not stepping onto boundaries, son! But if you still can’t impregnate your wife, then you don’t have a choice, lalagpas at lalagpas ako sa guhit na sinasabi mo! His father replied him with finality.

Wala ng nagawa si Jerome ng makita niya na umiling ang mommy niya, senyales na huwag na lamang patulan ang kanyang ama.

I pity mommy Claire. Hinayaan  niya at tinanggap niya muli ang taong walang ibang ginawa kung hindi saktan siya at maging dominant sakanya sa lahat ng bagay. I mean, naging ganoon na rin saakin si Jerome but we’re fine now. Hindi na ako nilalamangan at hinahayaan na akong madesisyon ni Jerome as long as nakakapagsabi ako sakanya at naipapaintindi ng maayos. Pero itong dad ni Jerome? Iba siya sa lahat ng tatay na nakilala ko. He’s dominating his wife and even his sons. Wala ng sariling desisyon ang pamilya niya simula noong bumalik siya.

Matapos namin na kumain ay inihatid ko na si mommy sa kwarto niya habang si Jerome naman at daddy niya ay pumunta sa library.

Pasensya ka na sa daddy mo, iha ha. Mommy Claire apologized to me before he held my hand. Alam mo naman ang asawa ko, gusto niya ay perpekto lahat sa paningin niya.

Obvious nga po… ani ko sa isip

Okay lang po mommy. Naiintindihan ko naman po siya. Marami lang siyang sinabi pero ang gusto niya lang po sabihin saamin ay gusto niya ng magkaapo. Biro ko.

I lied when I said that I understand her husband. Kahit naman noong mga panahon na ang buhay na kinukontrol niya ay kay Ivan, hindi ko talaga siya maintindihan. Nawala siya ng mahabang panahon at paulit-ulit na sinaktan ang asawa at anak. Tapos nung tinanggap muli siya ay siya na ang humawak sa buhay ng asawa’t anak niya.

Oo nga… Though I really wanted to have a grandchild from you and your husband. Kailan niyo ba kasi balak? Tanong niya saakin.

Should I tell her? Kung tutuusin ay siya lang naman ang nakakaintindi saakin tungkol sa mga pambabaeng bahay. Tita Claire is a good woman as well as a good wife and mother to his sons. Kung manghihingi man ako ng ibang payo bukod sa totoo kong mommy ay sakanya iyon.

To be honest mommy, Jerome and I are now fine. Nakangiting saad ko sakanya.

Really?! She exclaimed.

Tumango ako sakanya habang ang ngiti ay hindi pa rin nawawala sa aking labi.

Huwag niyo pong sasabihin kay Imaw na ikinuwento ko sainyo ha! Lalaki po ulo non kapag nalaman niya. Pagbibiro ko.

Mommy Claire and I laughed in union as she realized what am I saying.

Don’t worry, I won’t tell him. So ano na ang status niyo? Tanong niya na ikinangiti ko.

Mommy Claire and I talked for a while. Bibihira na lamang itong mangyari dahil parehas lamang kaming busy sa mga trabaho namin.

Nang matapos kaming mag-usap ay balak ko sanang puntahan si Jerome at ang daddy niya para sabihing handa na ang kwartong tutuluyan nila. Pero bago pa ako makapasok sa library ay naririnig ko na nagtatalo ang mag-ama.

I told you, buntisin mo na yang asawa mo para sigurado na ang kumpanya sa’yo! Rinig kong sigaw ng daddy ni Jerome.

Dahil sa narinig ay lalo ko pang inilapit ang sarili ko sa pintuan at idinikit ang tenga para marinig ng maayos ang pinag-uusapan nila.

Hah! Pati ba naman kumpanya namin ay hinahabol niya? Ginamit niya pa talaga ang anak niya dahil sa kasakiman niya. Ang yaman na nga nila tapos gusto niya pa ng isang kumpanya. At kung tutuusin ay hindi na kailangan na mabuntis pa ako ni Jerome dahil halos siya na din naman ang nag mamay-ari ng kumpanyang itinayo ng magulang ko.

Don’t meddle with us, dad! Sigaw pabalik ni Jerome.

I am your father! So I have a say in what will you going to do!

Hah! Gusto kong masuka sa sinasabi niya. Kung hindi lang siya ang tatay ni Jerome baka nasagot-sagot ko na siya. I still respect him for the sake of Jerome. Kaya lang kahit na anong pagrespeto ko sakanya ay gusto ko pa din na supalpalin ang bibig niya dahil naiinis na talaga ako sakanya.

I am going to give you a month. Kapag hindi pa rin nabuntis si Decery, paghihiwalayin ko kayo!

Pigil hininga akong tumingin sa pintuan dahil sa bigla. He can’t do that to us! Pati ba naman ang relasyon ng bunso niyang anak ay pakikialaman niya din?

Go on… Try doing that and we’ll see what will happen next… sinasabi ko sainyo dad, kaya kong hindi ka kilalaning ama ko. May diing saad ni Jerome.

Idinikit ko pa at inabangan ang sasabihin ng ama niya ngunit ilang sandali lamang ay muntik na akong matumba dahil biglang nagbukas ang pinto. Tumindig ako ng maayos at tinignan kung sino ang nagbukas at nakita ko ang muka ni Jerome na gulat na gulat ang muka ngayon.

Napadaan lang ako. Saad ko sakanya. Lumingon ako sa lalaking nasa likod niya at naglabas ng pekeng ngiti. Nakaayos na po ang kwarto ninyo. Pwede na po kayo matulog. Huling saad ko bago tuluyang umalis at hindi na inantay ang sasabihin nilang dalawa.

Hingal akong pumasok sa loob ng kwarto at hinawakan ang dibdib ko dahil sa bilis ng t***k nito.

Nang maging maayos na ang paghinga ay dahan-dahan akong umupo sa higaan.

Kaya pala pumayag ang daddy ni Jerome na maikasal saakin ay dahil sa gusto nilang makuha ang kumpanya. Nakakatawa na nalang na isiping halos ibigay niya na saakin ang lahat ng bagay noon para masuyo ako at mapapayag na maikasal niya ang anak niya sa akin tapos heto siya ngayon at tinatakot ang anak niyang ipapahiwalay siya saakin dahil wala siyang nakikitang improvements sa relasyon namin. Wala talaga siyang kasing gahaman.

Ilang saglit pa akong napatingin sa kawalan ng biglang magbukas ang pinto at iniluwa noon si jerome.

Tapos na kayong mag-usap? Tanong ko sakanya.

Diretsong tingin ang ibinigay saakin ni Jerome habang naglalakad papunta saakin. Parang bawat hakbang niya ay naninimbang ng dapat niyang sabihin kapag tuluyan na siyang nakalapit saakin.

I’m sorry… aniya ng tuluyang makalapit.

Jerome kneel in front of me. He reach for my hands and gently press it.

I know you heard him… and I’m sorry if you felt like the purpose of this marriage is to own your company. But I can guarantee you, babes, it is not my purpose… aniya habang ang mga mata ay nakatingin lamang sa mga mata ko at ani mo ay nangungusap.

Jerome…

Listen to me first… he shush me. I love you. I love you that I am willing to let go of my responsibilities as his son and be with you for the rest of my life. Can we do that? Hmmm?

Can I do that? Pero paano ang pamilya niya? Paano ang mommy niya? Kahit pa sabihing kaya niyang talikuran ang daddy niya ay ama niya pa rin ito. Ito pa rin ang isa sa bumuo sakanya. But if this will make him happy. And this will make the both of us happy, then I am willing to risk too.

I slowly nod at him. Ilang sandaling nagtitig ang mga mata namin bago niya dahang-dahang inilapit ang muka sa akin.

Our lips met and so our soul. I can really feel that we are one right now. Both our body is raging with fire and lust. Ramdam ko yon.

I love you… he said in the middle of the kiss.

Paulit-ulit ulit niya akong sinabihan ng I love you hanggang sa tuluyang naging agresibo ang halik na iginagawad niya saakin. Our lips our twitched and our tongues our battling in between us. Halos maubusan ako ng hininga ngunit nandyan pa rin si Jerome upang bigyan ako ng hangin.

Ang agresibong halik ay napunta sa paghawak niya sa iba’t ibang parte ng katawan ko. Pasimple kong kinurot ang sarili ko at tinignan kong totoo nga bang nangyayari ito. I am not dreaming now. Totoo nga ito dahil naramdaman ko ang sakit na dulot ng pagkurot ko.

Binuhat ako ni Jerome ng hindi tinatanggal ang magkadikit na labi at ihiniga sa higaan. He pressed his body on to mine and feel each others heat.

Tumigil si Jerome sa paghalik saakin na siya namang hinabol ng aking labi. Hingal niya akong pinagmasdan. Hinawi niya ang iilang hibla ng buhok na tumabon sa aking muka bago niya tuluyang inilapat ang mainit na palad sa aking pisnge.

I love you… hindi mo kailangang sagutin yan. I’ll wait for it babes. I’ll wait for it. Aniya bago muling paltakan ng halik ang aking labi at umalis sa pagkakaibabaw saakin.

Nakita ko siyang pumasok ng banyo at iniwan na talaga akong mag-isa sa kama.

Pabitin!

I touched my lips that is now smiling. Hindi na mapigilan ng sarili ko na mapangiti dahil sakanya. Is this a sign? Am I learning to like him?

Ayokong sabihin na mahal ko na siya dahil sa sayang nararamdaman ko dahil sakanya pero hindi ko mapigilang sabihin na gusto ko na siya.

Ang dating kinaaayawan ko noon ay gusto ko na ngayon. Cliché it may sound pero yon na ang nararamdaman ko sakanya ngayon.

And like him, aantayin ko din ang sarili ko na mahulog sakanya. And if that time comes, I’ll make sure to own him. Hindi lang halik at hawak. Sisiguraduhin ko na hindi na ako mabibitin…