“รักร้ายของนายแพทย์”

EP2 – เริ่มงานร่วมกัน

เช้าวันใหม่ของเมย์เริ่มต้นด้วยความตื่นเต้นปนความกังวล เธอรู้ดีว่าการทำงานกับธีร์ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด วันแรกเพียงแค่ได้สัมผัสกับความเข้มงวดและความเจ้ากี้เจ้าการของเขาก็ทำให้หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

เมื่อเมย์เข้าห้องวิจัยอีกครั้ง ธีร์ก็ยืนรออยู่แล้ว สายตาของเขายังคงจับผิดทุกสิ่งทุกอย่าง เหมือนกับว่าเขากำลังสแกนเธอจากหัวจรดเท้า

“เมย์ วันนี้คุณจะทำงานคู่กับผมโดยตรง” ธีร์พูดเสียงเรียบ แต่แฝงความมั่นใจและแรงกดดัน

“ค่ะ” เมย์ตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ แม้ว่าข้างในหัวใจจะสั่นเล็กน้อย

ธีร์ยิ้มเพียงเล็กน้อย แต่เพียงพอให้เมย์รู้สึกถึงความเข้มข้นที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังสายตาคู่นั้น

การทำงานร่วมกันเต็มไปด้วยความตึงเครียด

เมย์ต้องปรับตัวอย่างมาก การทำงานกับธีร์ไม่ใช่แค่การทำตามคำสั่ง แต่ยังต้องอ่านใจเขาให้ทันด้วย

“อย่าเพิ่งปรับเครื่องมือแบบนั้น” ธีร์เข้ามาใกล้ และใช้มือเล็กน้อยปรับแกนเครื่องมือให้ถูกต้อง

เมย์รู้สึกถึงความใกล้ชิดอย่างไม่ตั้งใจ หัวใจเต้นแรงขึ้นทันที

“ข…ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยเสียงเบา พลางก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ

ธีร์สังเกตสีหน้าเธอและยิ้มมุมปากเบา ๆ เหมือนรู้สึกพอใจที่เห็นเมย์ทำงานอย่างตั้งใจ

แรงดึงดูดเริ่มปรากฏ

ระหว่างการทดลอง เมย์และธีร์ต้องทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด ทั้งสองต้องปรับเครื่องมือ วัดค่า และจดบันทึกผลลัพธ์พร้อมกัน มือของพวกเขาบังเอิญสัมผัสกันหลายครั้ง ทำให้ความรู้สึกตื่นเต้นและเขินอายเกิดขึ้น

“ระวังหน่อย” ธีร์พูดเสียงต่ำ แต่แฝงความเข้มข้นในน้ำเสียง

เมย์พยักหน้าเงียบ ๆ และหัวใจเต้นแรง แต่ไม่กล้าสบตาเขา

เหตุการณ์เล็ก ๆ ที่ทำให้ใจเต้นแรง

ระหว่างพักกลางวัน เมย์นั่งจดบันทึกการทดลอง ธีร์เดินเข้ามาใกล้และหยุดยืนดู

“คุณจดครบทุกขั้นตอนหรือยัง?” เขาถาม พร้อมเอื้อมมือไปชี้รายละเอียดเล็ก ๆ บนสมุดโน้ตของเมย์

เมย์รู้สึกใจเต้นแรงเมื่อมือเขาเกือบแตะสมุดของเธอ เธอพยายามตั้งสมาธิ แต่กลับไม่อาจละสายตาจากเขาได้

“ค่ะ ดิฉันตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว” เธอตอบเสียงเบา แต่เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

ธีร์มองรอยยิ้มนั้นแล้วพยักหน้าเพียงเล็กน้อย เหมือนยอมรับว่าผลการทำงานของเธอเริ่มน่าประทับใจ

ความตึงเครียดปะปนความสนใจ

บ่ายวันนั้น มีปัญหาเกิดขึ้นกับอุปกรณ์วัดค่าการทดลอง ธีร์ทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อแก้ไข แต่เมย์ก็อยากช่วย

“ผมจัดการเองได้” ธีร์พูดเสียงเรียบ แต่เมย์เห็นว่ามือเขาสั่นเล็กน้อยเพราะความกังวล

“แต่ฉันอยากช่วยค่ะ” เมย์ยืนตรงและมองเขาด้วยสายตาจริงจัง

ธีร์สบตาเธอครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าเบา ๆ ยอมให้เธอเข้าไปช่วย

“ระวังมือคุณนะ” เขาพูดพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ข้างมุมปาก

เมย์รู้สึกหัวใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ ความใกล้ชิดและสายตาของธีร์ทำให้เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน

จบวันแรกอย่างไม่ธรรมดา

เมื่อเสร็จสิ้นการทดลอง ธีร์หันมามองเมย์

“วันนี้คุณทำได้ดี” เขาพูดเสียงเรียบ แต่แฝงความจริงใจ

“ข…ขอบคุณค่ะ” เมย์ตอบ พลางก้มหน้าเล็กน้อย แต่ในใจรู้สึกมีความสุขเกินบรรยาย

เมย์รู้แล้วว่า การทำงานกับธีร์ไม่ได้ง่าย แต่ก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและแรงดึงดูดบางอย่างที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้

ขณะที่เมย์เดินออกจากห้องวิจัย เธออดคิดไม่ได้ว่า…วันต่อไป การทำงานร่วมกับธีร์จะเป็นอย่างไร และความรู้สึกแปลก ๆ ในใจเธอจะพาเธอไปสู่เรื่องราวอะไรบ้าง