ค่ำคืนนั้น โรงแรมหรูที่ใช้เป็นที่พักของทีมวิจัยเงียบสงบกว่าทุกคืนที่ผ่านมา แสงไฟสีส้มอ่อนจากโคมไฟหัวเตียงส่องกระทบผ้าม่านบาง ๆ ที่ไหวตามแรงลมจากเครื่องปรับอากาศ เมย์ยืนอยู่หน้ากระจกในห้องพัก มือยังถือแท็บเล็ตที่เต็มไปด้วยโน้ตการประชุมตลอดทั้งวัน แต่สายตาของเธอไม่โฟกัสอยู่กับตัวหนังสือเลย
เสียงประตูห้องเปิดออกด้านหลัง
ธีร์เดินเข้ามา เงียบ และช้า ร่างสูงของเขาดูตึงเครียดตั้งแต่ปลายผมจรดปลายเท้า สูทถูกถอดพาดไว้บนแขน แต่เขาไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ประตูปิดลงพร้อมเสียงคลิกเบา ๆ ที่กลับทำให้บรรยากาศในห้องแน่นขึ้นทันที
เมย์รับรู้ได้ถึงอุณหภูมิอารมณ์ที่เปลี่ยนไป
มันไม่ใช่ความเย็นแบบก่อนหน้า
แต่มันคือความร้อนที่กำลังถูกกดไว้จนใกล้ระเบิด
“คุณโอเคไหมคะ” เมย์ถามในที่สุด เสียงของเธอพยายามนิ่ง
ธีร์ไม่ตอบ เขาเดินไปวางกุญแจรถบนโต๊ะอย่างแรงกว่าปกติ เสียงโลหะกระทบไม้ดังชัดในความเงียบ ก่อนที่เขาจะยื
