Napangiti siya ng makita ang masayang mukha ng mga bata. Tuwang tuwa ang mga ito ng matapos ang pinagawa niyang bahay, mahigit isang buwan din bago ito natapos at kasalukuyan ng naglilipat ng mga gamit ang mga bata sa kani kanilang mga silid. Walang araw na hindi siya bumabalik dito pagkatapos niyang mag out sa trabaho para masiguro ang mga kakailanganin. Sunod niyang pinaayos gawa ang maliit nilang Chapel kung saan lagi silang nagdarasal noon ng kapatid. Kinabukasan na ang flight nila pa Cebu at sandali niya itong maiiwan.
"I'm so proud of you bes,, plus ten ka talaga niyan sa langit", sabay akbay pang saad ng kaibigan sa kanya, natawa lang siya dito at umakbay din sa kaibigan
"Baliw ka talaga, matagal ko na itong gustong gawin atleast may napuntahan ang napundar naming alaala ni Kael",
