CHAPTER 223-2

886 Words

Kapag may pera, isang makapangyarihan ang tao na halos lahat ay kayang bilhin. "Wag ka nang umasa na masusuhulan mo kami sa pera mo. Ginagawa namin ng maayos ang aming tungkulin dito kaya sana ay wag mo nang dagdagan pa ang itong kaso!" Dagdag niya pa. Nanatili akong nakayuko at umiiyak. Habang papalapit kami sa kulungan ay mas lalo pa nga akong nanginginig. Nang makarating na kami sa presinto, pinag piyestahan ako ng mga mata ng mga tao rito. Mapa lalaki man o babae lahat sila ay mga nakatingin sa akin. Sobra akong nahihiya para sa sarili ko. Huminto kami sa tapat ng isang selda na puno ng mga preso na maiingay. Sa mga mukha pa lang nila ay halatang mga dugyot na. Hindi ako makakapayag na sa seldang ito ako papasok. "Teka lang. Sigurado ba kayo na dito talaga ako ha? Baka sa ibang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD