"Alright..." sambit ni Doc, "Pero siya nga pala, kapag may nararamdaman kayo sa katawan niyo o kahit na sino sa kakilala niyo, pwede niyo ako kaagad i reach out. Pwede niyong papuntahin sa hospital and I will do my best to help them. Magbibigay pa ako ng discount sa kanila."
Ang bait talaga nitong si Doc Andrew and he is doing whatever he can to help us out. Masarap sa pakiramdam na may mga tao talaga na katulad niya. Nang makarating na kami sa tapat ng aming building, dinapuan ako bigla ng matinding kalungkutan. Back to normal, back to reality na ako. Malungkot ngunit wala nang magagawa pa, tapos na ang maliligayang araw naming lahat.
Nagpaalam na ng maayos si Doc Andrew matapos namin ibaba ang lahat ng mga gamit namin. Now, it's just me and Sean, only the two of us. Inakbayan niya ako
