"Wait? Don't tell me na magreresign ka?" tanong niya.
Mabigat man ngunit ito ang totoo. Sobrang lungkot ko at wala pa ako sa mood na muli kaming magkita.
"Ganun na nga, pasensya ka na ha? Kasi mas makakabuti ang ganito, wag na tayong magkita. Ako na ang gagawa ng paraan upang makita si Ava. Ayaw na din kitang madamay pa sa problemang ito. Ang mabuti pa siguro ay alagaan mo na lamang ang mama mong may sakit at mag focus ka sa pamilya mo."
"Timang ka ba ha?" she said, pagalit pa nga ang boses niya, "Ang babaw mong mag isip, boy! If that is the only problem, then let me talk to our boss at ako na ang mag a adjust na mag file ng leave since kasalanan ko naman talaga kung bakit ito nangyari. But if you want, you can slap my face."
"Chelsey, ni minsan ay hindi sumagi sa isipan ko na manak
