CHAPTER 159-2

880 Words

Bibili ako ng sweater or ng kahit na anong damit na hanggang leeg ang cover upang walang makahalata ng mga pantal ko sa aking katawan. "Ang kulit mo ha? Ang sabi ko nga sayo ay bukas ka na umuwi. Ano ang gagawin mo doon sa hospital? Dito ka muna at baka may iba pa akong ipapagawa sayo. Titiyakin ko na ang dalawa na yan ay aalis sa pwesto dahil sa wala silang karapatan na mag angkin nito. Ako pa rin ang boss at titiyakin ko na walang bobo na mamamalakad ng aking company!" Galit na galit siya at hindi ko sinasadya ngunit bigla na rin ang natawa sa kanya. I know that I should not laugh at that pero hindi ko lang din kasi talaga mapigilan ang sarili ko sa pagtawa eh. "Hahahaha ahahahhaha!" "Anong nakakatawa sa mga sinasabi ko Chelsey?" "Hahahahaha! I am so sorry po ha? Wag niyo na akon

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD