CHELSEY POV
Medyo kinabahan ako doon, ang akala ko nga ay mababangga ang sasakyan namin kanina o kaya ay mahuhuli kami ng MMDA ng ngunit mabuti na lang at hindi nangyari ang mga iniisip ko.
Namamangha ako kay Sean na mabilis natuto magmaneho at ako naman, ito at nakikipag siksikan sa LRT para makauwi na ako. Gusto ko lang din kasi ng mabilis na biyahe that is why ito ang sinakyan ko.
At habang nandito ako ay sumagot sa chat ko si Rowena sa wakas.
"Wala na sila, puwede ka nang umuwi rito!"
Napangiti ako, mabuti naman kung ganun, tinatamad na kasi akong gumala pa at natatakot din ako na baka kung mapaano pa ako nito. Medyo sumama din kasi ang pakiramdam ko kanina.
Ang hirap ng pagbubuntis, hindi ko ito ginusto, I am not prepared for this but there is nothing I can do about this. B
