บทที่ 44

1151 Words

"เหลืออีกสองลูก..ผมโยนต่อได้เลยมั้ยครับ" "..." "หืม...ว่าไงครับ?" "ได้ซิพ่อหนุ่ม..แป๊บนะ..ยัยสารีบกลับไปนั่งที่เดิมได้แล้ว!!"ประโยคหลังหันไปตะโกนบอกลูกสาว..ร่างบางระหงได้แต่จำใจ..ปีนกลับขึ้นไปบนถัง..พี่เขาคงแค่ฟลุ๊คละมั้ง? "ตู้ม!!!" "ตู้ม!!!" แต่ไอ้คนที่คิดว่าทำได้เพราะฟลุ๊ค..ก็ยังคงโยนเอาโยนเอา..แทบไม่ให้เธอพัก..แถมไม่พอ..พอบอลหมดมือยังตีหน้ายุ่ง..ออดอ้อนคนเป็นเมียให้ไปแลกตั๋วเพิ่มให้อีก..ไม่ได้สังเกตสีหน้าของเพื่อนเมียที่ส่งสายตากินเลือดกินเนื้อมาให้เลยสักนิด..ยังดีที่เพื่อนรักยังมีสามัณสำนึก..ลากไอ้ต้าวอดีตพี่ชายข้างบ้านไปซุ้มอื่นต่อ...ไม่งั้นคงมีเลิกคบ! ตอนที่รามิลกับอันธิยาเดินกลับมาที่บูธของตัวเอง..สองมือพะรุงพะรังเต็มไปด้วยตุ๊กตา..และของแจกอีกเพียบ..แม่ยายมองตาโต..พอหันไปข้างหลังคู่นี้ก็เจอหลานสาวถือตุ๊กตาตัวใหญ่..กับถุงใส่ตุ๊กตาตัวเล็กๆอีกหลายตัว...ลูกเขยกับหลานสาวเธอคิดจะเป

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD