Phantom

CHAPTER 6

Chapter Six: Recognized and Unrecognized

***

Dumeritso kami sa office ni Tito. Pagpasok namin, humarap naman ito sa'min. Seryoso ang kanyang mukha.

"If you want to stay a lowkey gangsters here in EA, stop yourselves getting into a fight" seryosong boses na sambit ni Tito. Nakaupo na s'ya ngayun at seryoso kaming tinitigan isa-isa.

"Can't promise Tito, kailangan din naming ipaglaban ang sarili namin"

"Saka, sila ang nauna. We just give them what they want"

"Di na kami magpapa-api, they're ruling our school"

"I understand that ladies. Just don't do something na ikakahinala nila na kayo ang SG. The Scion g**g is now in a little bit interested of you guys. They just hacked our system" Tito said na ikinatawa ko. They're just, so fast.

"Just let them be, wala naman silang mapapala" kibit-balikat kung sambit.

"We're going now Tito, damn nagutom na ako" obviously, it was Nickie.

"Just be careful. Binilin kayo ng mga Tatay n'yo sa akin" sambit ni Tito at iniisa-isa kaming tinitigan.

"Opo, masusunod"

"Sigi, basta iyong bilin ko sa inyo. May mga kalaban din na nagmamanman sa inyo. Kami na ang bahala sa kanila. As long as di nila kayo makilala, you guys are safe. Saka, sabihin n'yo man na malakas kayo, kailangan pa din ninyo ng proteksyon. Lalo na't bumalik na sila" Tito said kaya tumango naman kami at lumabas.

****

"Damn, gutom na gutom na akoooooo" Nickie said saka hinimas himas ang kanyang tyan.

"Marami kaya yung kinain mo kanina" Mikko said.

"Eh, sa andali lang nilang na digest"

"Sabihin mo lang, may dragon sa tyan mo" hirit naman ni Sakura.

"Quiet" I said, natigil naman sila.

"Just how many hours are you going to stay like that?" nilingon ko ang kanang direksyon, at nakita namin ang isang lalaking tumakbo palayo.

"Lol, membro ng Scion iyon?" Natsumi asked.

"I doubt that, hindi sila ganun ka babaw mang-espiya." I said saka naglakad na.

***

Naka upo ako ngayun sa hood nitong kotse ko, habang hinihintay sila. Sumisipsip din ako sa mango shake na hawak-hawak ko.

Maraming estudyante ang napadako ng kanilang tingin sa akin. Minsan pa ay nagbubulungan.

"S'ya yung babae kanina diba?"

"Oo, ang astig kaya n'ya"

"Tah, gangster ata sila nung kasama n'ya eh"

"Kilala ko iyan, di ako sure pero familiar s'ya"

Napantig ang tenga ko sa narinig. Ako ba yun? Nilingon ko ito, at sa akin nga sila naka tingin. Bumaba ako sa hood ng kotse at naglakad papunta sa kanilang pwesto. Natigilan naman ang ilan. Marami na ang nag bubulungan.

"You know me?" I asked, pointing my hands at myself.

"Ah eh, d-di naman ako s-sure Ms." utal na sambit nung isa, na nag sabing familiar ako.

"Oh? Then what's my name?" O asked again, with eyebrows crouched, and my right hand on my waist.

"M-ms. B-bla---" I cut her off using my index finger, tinapat ko ito sa kanyang mga labi.

"Ah, I see" sambit ko habang tumatango-tango. Tiningnan ko ito ng seryoso. I bent down myself a little, enough to whisper my words.

"Spread that, and you're dead. Bigtime" saka ko nilagay ang ilang hibla ng buhok n'ya sa likod ng tenga n'ya. But of course, I did it on purpose. I put some mini bugecorder on her earring, a very tiny one. It's one of my invention, "The Camouflage Recorder". Once na dumikit iyon sa isang bagay, diretsong gagayahin nun ang kulay ng isang bagay. It is also a tracker. You have no escape if I put it in you. Wanna try my dear reader?

Lumayo ako ng kunti, at kita ko ang panginginig nito sa takot. Like what was that? First day na first day, may naka-alala na sa akin.

"You're fine on it right? Try, and you'll see" nilagay ko sa kamay n'ya ang mango shake, na nasa kalahati pa. Saka ako bumalik sa dating pwesto. Dali-dali naman silang umalis.

Kinuha ko ang tablet aking tablet sa loob ng kotse. I can hack, so I hack the school system. Hinahap ko ang pangalan nung babae.

Her name is Annie Angeles. 18 years old, at may nakababatang kapatid. Ulila na ito, kaya naman s'ya ang bumubuhay na sa limang taong gulang na kapatid.

Dati itong nag-aaral sa isang public school sa Manila, kung saan din kami nag-aral, as a normal student. Kaya namam pala, kaklase namin s'ya sa 11th grade.

Ilang minuto din akong nakaupo dun ng dumating na din sila.

"What took you so long?" I asked, at nilagay na sa loob ang tablet.

"Binisita lang namin sila sa Clinic, baka kasi matuluyan na" pagbibiro ni Chen. Nakibalikat nalang ako at pumasok na. Ganun din ang kanilang ginawa, kaya pinaharorot ko na ang kotse.

*****

Napahikab ako kahit na kakagising ko lang. Napatingin ako sa labas ng bintana at kita ako ang madilim na kalangitan. Damn, gabi na. Napatingin ako sa digital clock sa may bedside table at nakita na alas 8 na ng gabi. Pagkatapos ko kasing kumain pagdating namin galing sa school, nakatulog ako.

Tahimik ang buong bahay ng bumaba ako. Alam ko na kung nasaan sila ngayun. They planned on drinking at a bar nearby.

Nagbihis ako para sumunod sa kanila. I wore a simple knitted black sweater, a black skinny jeans and a jump boots.

Pinusod ko din ang mahaba kong buhok. Lumabas na ako at sumakay nasa kotse ko. I checked the house perimeter first, saka umalis na after I confirmed na walang threats.

I arrive at the bar, at hanggang dito ba naman rinig na rinig ang malakas na musika sa loob. Pumasok na ako at sumalubong sa akin ang maingay, mausok at nakakasilaw na mga linawag. Tawanan, inoman, ang aking nadatnan. Dumeritso ako sa bar counter at umupo sa isang upuan.

"A shot of Tequila sunrise" I said, napatingin naman sa akin ang bartender. Para bang kinikilatis nito ang buo kong pagkatao.

Maya't maya ay nag halo-halo na din ito, at nilapag sa harap ko ang inomin na iyon.

"Gracias" at deritso ko itong nilagok. Namangha naman ito sa nakita, at nakita ko pa ang pagkabukas ng bibig nito.

Ilang sandali ang nakalipas, naka limang shot na pala ako ng may umupo sa katabi kong upuan.

"Vodkatini, Ray" a cold yet baritone ang nagpapaangat ng tingin ko at nilingon ang may-ari nito.

"Yes bossing" nakangiting naghalo ng inomin ang bartender, na Ray ata ang pangalan.

"Same old drink Andrea?" natatawang sambit ng katabi ko kaya sumimangot nalang ako.

"Kuya Mikey" I tipsily said at pinakurap-kurap ang mga mata ko. Nakita ko naman na napalingon si Ray sa direksyon namin.

"Kilala mo iyan boss Mikey?" bulong nito kay Kuya Mikey matapos n'yang ilapag ang Vodlatini ni Kuya.

"Di'mo na naalala Ray?" wait? This Ray guy is familiar.

"Ahm, hehe Oo Bossing" natatawa nitong sambit sabay himas ng batok n'ya, na parang nahihiya.

"She's your savior Ray" Kuya Mikey then smiled at me.

Umiwas naman ako ng tingin at pasimpleng inilibot ang paningin, para hanapin sila.

"B-bossing, si Ate B-blai iyan?" tss, nauutal pa talaga ang batang ito.

"Ask her, baka" Kuya said at ginulo ang buhok ni Raray.

"Ray, kinalimutan mo na ako?" I said, ng bigla itong yumakap sa akin at pabiro ko naman itong binatukan.

"Sorry, Ate Blai. Di kita namukhaan. Gumanda ka na kasi" sambit nito, at kita ko ang pamumula ng pisngi nito.

"Tahhh, Raray. Ako din, not until Kuya Mikey appeared and call you Ray. You've grown up" I smiled at him, at napangiti naman din ito.

Si Ray, ang bata noon na nailigtas ko. Isa s'yang biktima ng kalaban namin. Ang bahay noon na tirahan nila Ray at ng kapatid n'yang si Riya ay ang pinagtaguan ng kalaban namin. Mabuti nalang at nakatago sila ng kapatid at kung hindi, nadamay na ito sa putukan ng b***l.

The Eizaguirre raise them, support them. Since ulila na sila ng kapatid n'ya.

"Kamusta ka, Ray?" I asked, as I sip some of my drinks.

"Si Ray kinumusta, eh ako Andrea?" sabat naman ni Kuya Mikey, na tinawanan lang namin ni Ray.

"Okay lang ako Ate Blai, ikaw ba?" balik n'yang tanong.

"Im fine" sagot ko kay Ray. Bumaling naman ako kay Kuya. "Tsk Kuya Mikey, how are you ba?" natatawa kong sambit at kita ko ang pagsimangot ni Kuya Mikey.

"Quit acting like that, Andrea. And stop drinking, may klase ka pa bukas" aniya at uminom sala tumayo at tinapik pa ang balikat ni Ray, at hinalikan nito ang noo ko.

"Si, Señor" humagikhik kong sambit at napapikit na. Pinatong ko ang mukha ko sa counter at nakikinig lang ng ingay sa paligid.

Ilang minuto rin ang lumipas mg umalis si Kuya Mikey ng may umupo sa katabi kong upuan.

"A shot of Brandy Alexander" another baritone voice fills my ear. Umupo ito sa inupuan ni Kuya Mikey kanina. He's kinda familiar though...

"Ito bossing" rinig kong sambit ni Ray, sabal bigay nung drinks ng lalaki.

"Aww..." napasapo ako sa noo ko at kinapa ang bulsa ng skinny jeans ko at luckily, nakapa ko ang cellphone ko.

"Ray, call Anne" nilahad ko kay Ray ang cellphone ko at tinawagan naman nito kaagad. "Tell her, uuwi na kami" napapikit kong utos kay Ray, at sinunod naman nito.

"Papunta na raw Ate Blai" Sambit nitong si Ray, at binigay sa akin ang cellphone ko. s**t! Wrong timing ang pagtawag mo ng Blai Ray!

Ilang minuto din ay narinig kong may sinasabi ang katabi ko. Ng nilingon ko ito? Medyo namukhaan ko s'ya. Is he...

"You are pretty close to that Micheal Eizaguirre, huh" kita ko ang ngisi sa kanyang labi. And that very moment, I recognized him.

"So? What's in your mind?" kabado kong tanong. I can't stop but smirk as I can see a confusion in his Downturned set of pitch-black eyes.

"You're quiet an enigmatic one, Andrea" He said, straight and plain.

Nakatitig na ito ngayun sa isang bote ng wine, pero kita ko sa repleksyon nito ang matang makatitig sa akin.

"'Blai', huh? Sounds like Blaithe" nanigas ako sa kinauupuan ko. "Andrea! Dang it! Andito ka lang pala, tara na!" oh, that was quite close. Just right in time.

Tumayo na ako at hindi na nilingon pa ang lalaking iyon.

You knew quite a few about me, huh? Well let's see if you really know that much...

I smirked, heh give me some nerve!

****

END OF CHAPTER SIX