" หาไอ้นี้อยู่รึท่าน " ซูเม่ยเอาดาบขึ้นมาชูให้ชายหนุ่มที่กำลังมองหาอย่างรนราน ซูเม่ยโยนดาบที่อยู่ในมือของเธอลงที่พื้น
โครม
" หยิบมาสิท่าน" ซูเม่ยสั่งให้ชายหนุ่มหยิบดาบขึ้นมาเพื่อที่จะได้มาต่อสู้กับเธอ ซุ่นซานไอ้คนหน้าตัวเมียมีเหรอว่าจะไม่ 5555 มันเอาอยู่แล้ว
“ หึหึหึ ย่อมได้อยู่แล้วแม่นาง…..” ซู่ซ่าน ที่ตอนแรกหน้าเสียเพราะโดนขัดจังหวะการบรรเลงเพลงรักกับนางสนมอยู่ แต่เมื่อเจอกับแม่นางซูเม่ยที่ได้ยินแต่ชื่อแต่พอได้เห็นตัวจริงแล้วถึงแม้ว่าภายใต้ผ้าสีดำที่ปิดบังใบหน้าอยู่นั้น เขาที่เป็นแมวป่าก็สัมผัสได้ว่าหญิงสาวตรงหน้านี้สวยมาก
“ เข้ามาได้เลยเจ้าค่ะไอ้หน้าตัวเมียโรคจิตวิปริต “ ซูเม่นยพูดออกมาเป็นภาาจีนและภาษาไทยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ยียวนกวนบาทา ถึงแม้ว่าซุ่นซานจะฟังไม่รู้เรื่องแต่ฟังจากน้ำเสียงแล้วก็รู้ว่าหญิงสาวพูดกวนตีน
เป้ง ปัง จึก
ซู่ซ่านที่วิ่งถือดาบเข้าหาร่างบางทียืนแสยะยิ้ม
