DELİ

3. Bölüm: Deli Misin

~Esil~

Mülakattan sonra eve geldiğimde annemle yemek yedikten sonra odama geçmiştim. Bilgisayarın başına geçip kendime yeni bir CV hazırlamaya başladım çünkü mülakata gelenlerden birkaç kişiyle konuştuğumda deneyimleri vardı.

“Benim gibi deneyimsiz birini almayacaklarına göre kendime yeni ve daha cazibeli bir CV hazırlamam gerekiyor!”

Bu defa hobilerimi geçiştirmemeyi seçtim çünkü bugün konuştuğum kişilerden biri, uyumayı bile hobi olarak gördüğünü söylemişti.

“Uyumak hobi değil, ihtiyaçta neyse.”

Hobiler bölümüne resim çizmeyi ve boyama yapmayı ekleyip 'İş Deneyimi’ bölümüne geçtim. Parmaklarım klavyede hareketsiz dururken alt dudağımı ısırıp gözlerimi yumdum. Klavyede ‘-’ basıp gözlerimi açtım.

“Özel de yer bulamazsam memur alımında devlet hastanesinde göreve başlarım!”

Aynen öyle, sonuçta özelde görev yapmak zorunda değilim. Sadece beklemek istemediğim ve paraya ihtiyacım olduğu için devlet hastanesi alımlarını beklemek istemiyordum. Duyduğum bildirim sesiyle kenara bıraktığım telefonumu elime aldım. Ekranı açıp gelen mesaja baktığımda sabah bana mesaj atan numaranın yeniden mesaj attığını görmemle şaşkınlıkla gözlerimi açtım.

“Beni engellediğini söylemişti!”

Düşüncelerimden sıyrılıp ekranda akıp giden mesaja baktım.

0 545***: Demek şarkıyı yanlış söylemişim. O zaman doğrusunu öğretir misin?

Mesajıma cevap verdiğini anlamamla sabahki salaklığıma güldüm. Parmaklarımı klavyede gezdirip yazmaya başladım.

Doğrusunu kendinde öğrenebilirsin çünkü bu sefer ben seni engelleyeceğeyim.

Mesajı yolladıktan sonra mavi tik olmasını bekledim. Mesaj mavi tik olunca sağ üst köşedeki üç noktaya bastım. Karşımdaki kişiyi engelleyecekken gelen mesajla duraksadım.

0 545***: Beni sevmedin mi? Kimsenin sevmeyeceği biri miyim?

0 545***: Neden sevileyim ki? Bir deliyi kim sevsin! Haklısın!

Mesajlara dikkatle baktığımda karşımdaki kişinin gerçekten de deli olup olmadığını merak ettiğimden parmaklarımı hızla klavyede gezdirmeye başladım.

Gerçekten deli misin yoksa numara mı yapıyorsun?

Mesajı yollayıp merakla beklemeye başladım.

0 545***: Neden soruyorsun? Bana gülecek misin?

Hayır, durumunu anlamaya çalışıyorum.

0 545***: Neden? Doktor musun?

Gelen mesajla gülmeden edemedim.

Evet, doktorum.

0 545***: Ne doktoru?

Psikiyatrist

0 545***: Kafadan kırıksın yani!

Mesaja dikkatle bakarken yerimden kalkıp yatağa geçtim. Yatağın üzerine oturup yazmaya başladım.

Deli olduğunu söyleyen biri, bana bu lafı mı ediyor?

Bekledim ama mesajım mavi tik olmasına rağmen cevap vermedi.

“Kırıldı mı?”

Ama kendisi öyle dedi! Öyle dese bile benim öyle olan birine bile deli dememem gerekiyor. Çok kırıcı. Parmaklarımı yeniden klavyede gezdirmeye başladığımda mesaj geldi.

0 545***: Bir delinin mesajlarına daha fazla maruz kalma!

0 545***: Kendine dikkat et bal gözlü güzel kadın ve gülümsemeni hiç kaybetme.

Kırıldı. Belli oldu. Mesaj yazıp göndersem de sabahki gibi mesaj tek tik kalınca beni engellediğini anladım. Telefonu elimden bırakıp yüzümü yatağa gömdüm.

“Esil, bu kafayla nasıl psikiyatrist oldun!”

İnsanların durumunu daha anlayabilecekken gidip kalp kırıp, küstürüyorum. Karşımdaki gerçek bir hasta olsa benimle iletişim kurmak istemez! Yüzümü yataktan kaldırıp yataktan indim.

“En azından bundan sonra iletişim kurarken daha dikkatli davranman gerektiğini anlamış oldum!”

İçten içe kendimi tatmin edip odadan çıktım. Banyoya girip dişlerimi fırçalamaya başladım...