คนอย่างยาหยีกีรติจะมาเสียเปรียบให้ไอ้ผีเฮ็งซวยแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด
"ปล่อยดิไอ้ผีหื่น!"
"ไม่!" เมื่อถึงทีของตัวเองก็เอาใหญ่ ทั้งโดนโดนใช้ไหนจะเพิ่งโดนก้านคอมาสดๆร้อนๆ และเธอยังอยู่ในห้องนอนของเขาด้วย ซ้ำยังกำลังอยู่ในวงแขนแข็งแรง เป็นรองเขาเป็นต่อเพราะฉะนั้นจะไม่ยอมให้โอกาสทองหลุดมือไปง่ายๆ
"เรามาทำข้อตกลงกันหน่อย"
"อะไร?!" คิ้วเรียวขมวดมุ่น น้ำเสียงโมโหจัด และยังดิ้นขัดขืนต่อไป แต่ก็ยังไม่สามารถหลุดจากพันธนาการของอ้อมแขนกำยำ
"หยุดดิ้นก่อน"
ตัวเท่าลูกหมาแต่แรงแม่งเยอะฉิบหาย เป็นผีก็เหนื่อยเป็นนะโว้ย! เมื่อเริ่มเอาไม่อยู่สองขาเรียวยาวจึงยกตวัดกอดสะโพกอวบเอาไว้
"โอ้ยไอ้ผีบ้า หนักนะ!" ขาอ่อนเรียวสวยแทบจะยกขยับไม่ได้ สองแขนก็โดนกอดรัด แผ่นหลังบอบบางแนบสนิทกับหน้าท้องแข็งแรงที่มีแต่มัดกล้ามแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน
"ก็อยู่เฉยๆบ้างดิ้!"
"มีสิทธิอะไรมาสั่ง! แล้วปล่อยก่อนได้ไหเนี่ยอ
