เคหาสน์ผีหื่น

มาถึงเสียที

ฟู่ว~

เธอพลูลมหายใจลดความประหม่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พยายามระงับจังหวะอัตราการเต้นของหัวใจที่มันกำลังสูบฉีดเลือดแรงกว่าปกติ สั่นทะเทือนอย่างกับกำลังเกิดแผ่นดินไหวอยู่ในหว่างอก

"เป็นบ้าอะไรเนี่ยไอ้หยี" ยกมือขึ้นมาลูบปอยๆอยู่ที่หน้าอก จากนั้นจึงหมุนตัวแล้วเดินเข้าห้องพักไป

ยาหยีสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่เพิ่มระดับขึ้นเมื่อเธอยิ่งเดินเข้าไปใกล้ การก้าวเท้าแต่ละก้าวของเธอช่างเชื่องช้าทั้งที่เธอเองรู้สึกว่าก็ก้าวเท้าปกติป้ะวะ แต่ภาพมันจะสโลว์ไปไหน!

เพียงสามเก้าเท่านั้นก็เลยบานประตูล้ำเข้าไปด้านในตัวห้อง จากไอเย็นยะเยือกอย่างกับยืนอยู่ขั้วโลกเหนือเมื่อวินาทีที่แล้วตอนนี้มันกลับอบอุ่นจนน่าแปลกใจ ราวกับมีคนมาเปิดฮีทเตอร์รอเธอเอาไว้

การก้าวเข้ามาในห้องนี้ทำไมเธอถึงตื่นเต้นมาก มันรู้สึกเหมือนกำลังเจอประสบการณ์ครั้งใหม่ ราวกับว่าต่อจากนี้ชีวิตจะเปลี่ยนไป ไม่มีอะไรกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกเลย

ดวงหน้าสวยทอดสายตาไปสำรวจทั่วห้องกว้างคร่าวๆแล้วมุมปากบางก็ยกยิ้ม ยาหยีค่อนข้างพอใจถึงห้องจะไม่ได้ใหญ่เท่าห้องนอนที่บ้านและไม่ได้หรูหรามากมายหากเทียบเท่ากับห้องพักราคาหกหลัก แต่มันก็กว้างพอให้เธออยู่อย่างไม่รู้สึกอึดอัด

มีเตียงนอนไม้สักโบราณสี่เสาสีน้ำตาลเข้มขนาดหกฟุต ประดับด้วยผ้าม่านสีขาวบางๆมัดรวบกับทุกเสาเอาไว้และมีระบาย ตัวเบาะถูกปูผ้าตึงเปรี๊ยะด้วยชุดเครื่องนอนสีเทาหม่นอ่อนๆจนเกือบขาวหรือเพราะสีมันซีดจางไม่แน่ใจ แต่ดูสะอาดสะอ้านดี มีกลิ่นหอมด้วย

มือเรียวลากผ่านมันแล้วเดินสำรวจมุมอื่นๆต่อไป มีโต๊ะเครื่องแป้งเข้าชุดกับเตียงนอน ทีวีจอแบนจอใหญ่ เครื่องปรับอากาศ ตู้เสื้อผ้าตู้ใหญ่ มีโซฟาปลายเตียงและที่สำคัญมีคอมพิวเตอร์รุ่นที่ดูใหม่มากพร้อมเก้าอี้แบบเอนหลังราวกับพวกที่สตรีมเกมส์หรือโปรแกรมเมอร์เขาชอบใช้

มีไปเพื่ออะไร? ในหอพักมีของแบบนี้บริการให้ด้วยหรือ อืม แต่ก็แปลกดี

ตัวห้องถูกตกแต่งอย่างทันสมัยประยุกต์ผสมผสานยุคเก่าและยุคใหม่เข้าด้วยกัน มีกลิ่นอายตะวันตกและความเป็นไทยอย่างลงตัวจนน่าประหลาด และทั่วทุกมุมห้องเธอสังเกตได้ว่ามีแจกับหลายใบมาก ซึ่งเป็นแกกันเปล่าไม่มีดอกไม้

ในห้องไม่มีดอกไม้แล้วกลิ่นหอมแปลกๆนี่ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน ยาหยีเดินเข้าไปสำรวจภายในห้องน้ำ ทันทีที่เห็นสภาพภายในเธอก็ต้องตกใจมากอีกครั้งเพราะมันกว้างใหญ่ดูหรูเกินกว่าที่จะเป็นแค่ห้องน้ำในหอพัก สะอาดสะอ้านมีอ่างอาบน้ำอ่างใหญ่ที่มีระบบน้ำวน ทำน้ำอุ่นได้ จากุซซี่ดีๆนี่เอง

แต่อยู่ๆยาหยีก็ต้องชะงักแล้วหันไปหยุดตรงซิ้งค์ล้างหน้าเพราะหางตาเธอดันเห็นราวกับว่ามีเงาดำสูงใหญ่พาดผ่านไปไวๆ แต่เมื่อได้ดูดีๆกลับไม่เห็นใคร

อืม.. เธออาจจะตาลาย

ก้มลงมองแก้วที่วางตรงหน้าก็เจอเข้ากับแปรงสีฟันที่ยังคงเปียกชื้นราวกับเพิ่งผ่านการใช้งานมา หากแต่ก็ไม่เห็นข้าวของเครื่องใช้อย่างอื่น อาจจะเป็นของคนที่เข้ามาพักก่อนหน้าเธอแล้วลืมเอาไว้ แม่บ้านก็คงไม่ทันได้เก็บทิ้ง ยาหยีจึงหยิบมันแล้วโยนลงถังขยะข้างๆก่อนจะเปิกก๊อกล้างมือ เธอไม่ได้คิดอะไรมาก

เมื่อรู้สึกพอใจเธอเลยหยุดการสำรวจไว้แค่นั้น ระเบียงด้านนอกห้องยังไม่ถูกเปิดขอทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆสักงีบก่อน ที่เหลือค่อยว่ากัน หนีออกจากบ้านแล้วไม่ต้องตื่นเช้าไปทำงาน เพราะฉะนั้นถึงตะวันจะโด่แล้วก็นอนได้

ตอนนี้นาฬิกาข้อมือกำลังบอกเวลาว่าอีกสิบกว่านาทีก็จะหกโมงเช้าแล้ว หยิบมือถือขึ้นมาตั้งนาฬิกาปลุกในอีกห้าชั่วโมงถัดไป จะได้ตื่นมาหาอะไรทานแล้วออกไปซื้อเสื้อผ้าพร้อมของใช้ส่วนตัวใหม่

ไปไหนมาไหนคนเดียวไม่มีบอดี้การ์ดไม่มีคนคอยตามมารับใช้ เธอไม่เสียเวลาขนของออกจากบ้านมาให้เป็นภาระ มีเงินเลยเน้นซื้อใหม่

กลิ่นหอมที่ยังคงอบอวนอยู่ทั่วห้องทำให้หญิงสาวรู้สึกผ่อนคลาย ยาหยีวางกระเป๋าเล็กๆเพียงใบเดียวไว้ลงบนโซฟาตัวยาวปลายเตียง ข้างในนั้นบรรจุเพียงเครื่องมือสื่อสารและกระเป๋าสตางค์ใบเล็กจิ๋วที่มีแค่บัตรประชาชน บัตรเครดิต บัตรกดเงินสดและเอทีเอ็มบรรจุอยู่ด้านใน เงินสดมีเพียงแบงค์พันสี่ใบ เธอพกของมาเพียงเท่านั้นเพราะต้องเหลือพื้นที่ในกระเป๋าเอาไว้เพื่อให้เจ้าจิ๋ว Kimber Micro .9 mm ปืนพกคู่กายได้มีพื้นที่หายใจ

จากนั้นจึงเริ่มถอดเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์แขนยาว รองเท้าหนัง กางเกงยีนต์ขายาวออกจากเรือนร่างก่อนจะพาดมันเอาไว้ใกล้กัน ร่างเพรียวสวยที่แทบจะเปลือยเปล่าเหลือแค่จีสตริงเส้นบางๆเผยให้เห็นบั้นท้ายอวบอัดและเกาะอกสีขาวปิดโนมเนื้ออวบอิ่มเอาไว้เพียงเท่านั้น เธอล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้าง ไม่นานก็พาตัวเองผล็อยหลับไป

"อืม.." เสียงครางอื้ออึงในลำคอดังขึ้นขณะที่ร่างเพรียวสวยขยับกายตะแคงข้าง

ยาหยีนอนหลับตาพริ้มอย่างสบายใจบนเตียงนุ่มอุ่น แอร์เย็นฉ่ำไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ แต่หารู้ไม่ว่าตอนนี้มีอีกหนึ่งตนที่กำลังยืนทอดมองทุกการกระทำของเธอมาตั้งแต่ต้นที่ก้าวย่างผ่านบานประตูนั้นเข้ามา และเขาไม่สามารถสงบนิ่งได้อีกต่อไป

"มาถึงเสียทีสินะ.."

เสียงทุ้มนิ่งลึกปนแหบพร่าเอ่ยขึ้นขณะที่นัยน์ตาสีแดงก่ำทั้งลึกล้ำและดุดันกำลังจดจ้องมองใบหน้าสวยอยู่อย่างนั้นนิ่งนาน

การมาเยือนของเธอถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ สำหรับเขาเธอเป็นทั้งปริศนาและเป็นดั่งความหวังสุดท้าย ความหวังที่รอมาเนิ่นนานหากนับรวมแล้วเป็นเวลากว่าศตวรรษเห็นจะได้

ไม่ว่าเธอจะมาเป็นตัวตายตัวแทน มาเพื่อปลดปล่อยเขา หรือมาเพื่อแก้คำสาปใดๆ แต่ในเมื่อเธอโผล่มาแล้วเขาจะไม่มีทางปลดปล่อยเธอออกไปไหนได้อีกเลย