ร่างเพรียวสวยเดินลงจากชั้นสองแล้วมุ่งตรงไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่หน้าหอพัก ปล่อยให้ทิศเหนือเดินตามมาติดๆแต่เขาไม่คิดถามซ้ำว่าทำไมเธอถึงคิดจะย้ายออกไปเพราะกลัวหญิงสาวจะรำคาญ แต่เลือกที่จะหาวิธีที่ทำให้ยาหยีอยู่ต่อที่นี่นานๆได้
ยาหยีขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับทิศเหนือก็กระโจนตัวทะลุผ่านประตูไปนั่งอีกฝั่งอย่างไม่รีรอ
"ขอไปด้วยคนนะครับ" เขาเอ่ยด้วยเพียงทุ้มอบอุ่นและส่งรอยยิ้มกระชากใจมาให้
ยาหยีเหลือบมามองใบหน้าหล่อคมคายเพียงนิดก่อนพยักหน้ารับเป็นการอนุญาตก่อนจะขับทยานรถด้วยความเร็วที่ตัวเองเคยชินออกไป ปล่อยให้ผีโบราณที่เพิ่งจะเคยมีประสบการณ์ขึ้นรถยนต์เป็นครั้งแรกนั่งทำหน้าเหลอหลาเงอะๆงะๆอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ
"จะเกร็งอะไรขนาดนั้น ปล่อยตัวตามสบายๆ" เห็นทิศเหนือนั่งเกร็งเกาะเข็มขัดนิรภัยแน่นมากจนเหงื่อกาฬแทบไหลแล้วอดขำไม่ได้
"ขับไวเกินไปหรือเปล่าครับยาหยี ช้าลงหน่อยเถอะ มันอันตราย" ทิศเหนือเอ่ยเสียง
