รถกระบะของพ่อผู้ใหญ่บ้านแล่นมาจอดหน้าร้านไม้เล็ก ๆ ของ ลุงหวัง ช่างไม้ฝีมือเอกที่กริชเพิ่งจะจ้างให้ไปซ่อมเถียงนาเมื่อวันก่อน กลิ่นขี้เลื่อยและกลิ่นไม้แดงหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ ลุงหวังกำลังนั่งง่วนอยู่กับการลับคมสิ่ว พอเห็นกริชเดินหน้ามุ่งมั่นลงจากรถมาพร้อมไอแพด แกก็ขมวดคิ้วสงสัย
“ว่าจั่งใด๋หลานกริช สิให้ลุงไปซ่อมตรงไหนเพิ่มอีกเบาะ หรือสิให้ทำชั้นวางของเพิ่ม”
“เปล่าครับลุงหวัง คราวนี้ผมมีโปรเจกต์ใหญ่กว่านั้น” กริชวางไอแพดลงบนโต๊ะไม้ที่เต็มไปด้วยฝุ่นไม้
“ในเมื่อผมหาวาล์วไฟฟ้าไม่ได้ ผมเลยจะออกแบบ 'ประตูน้ำกลไกไม้ไผ่' ที่ควบคุมด้วยรอกและเชือกครับลุง ผมอยากให้มันทำงานด้วยแรงโน้มถ่วง แต่ต้องล็อกระดับน้ำได้แม่นยำ ลุงพอจะมีเศษรอกเก่า ๆ หรือพวกตลับลูกปืนบ้างไหมครับ”
ลุงหวังนิ่งไปพักใหญ่ ก่อนจะเดินไปหลังร้านแล้วลากลังไม้เก่า ๆ ออกมา ภายในมีรอกเหล็กขึ้นสนิมนิด ๆ สองสามตัว และแกนล้อเกวียนเก่าที่ทำจาก
