12
1227 Words
CHAPTER 12
Her POV
NAKAKAINIS yung tukmol nato! Sabi niya one week lang siya don pero magtithree weeks na di padin siya nag paparamdam sakin. Nakakainis.
"Woyy babae aning itchura yan? Mukha kang papatay."
Saad ni Lukashi na lalong kinainis ko.
"Bakit ba? Gusto mo ikaw patayin ko?!"
Inis kong sagot. Nababadtrip talaga kay Frost grr.
"Ayy ang attitude porket di pa nauwi yung bebe mo."
Pang aalaska pa lalo sakin ni Lukashi.
Diko na lang siya sinagot at baka madamay pa siya sa pagkainis ko sa tukmol na yon.
Umuwi akong badtrip at itinulog na lang ang pagkainis.
"Nay alis na po ako."
Sabay kuha ng bag ko. Late na kase ako sa usapan namin ni Boy Lukas baka naiinis na yon pero okay lang ganti kon na yon sa kaniya dahil inaasar niya ako kahapon hmp.
"Saan ang punta mo anak?"
Tanong ni Nanay habang sinusuot ko yung sapatos ko.
"Kikitain ko lang si Lukas Nay may project po kase kami."
Pagpapaliwanag ko kay Nanay.
Nagmamadali na rin ako pero bet kong inisin si Biy Lukas.
"Ganon ba, May pera ka na ba dyan?"
"Opo Nay may natabi pa namab po ako sa pagtatrabaho ko."
"Ito anak idagdag mo sa pera mo."
Nag abot si Nanay ng 300 pero diko tinanggap kasya pa naman pera ko.
"Huwag na po nay kasya pa po tong pera ko. Ibili nyo na lang yan ng gamot nyo o di po kaya pagkain."
"Oh Sige mag iingat ka ha."
"Opo, alis na po ako."
Sabay halik sa pisngi ni Nanay. Tinakbo ko na yung sakayan tinatadtad na kase ako ng chat ni Boy Lukas.
From: Boy Lukas
WOYYY BABAE ASAN KA NA ABER?
ANO NA GHORL MAY BALAK KA BANG INDIANIN AKO?
WOYYYY ISUSUMBONG KITA KAY FROST
Seen 7:28 am
Aga aga nambubwisit na naman to si Lukas. Inis pa nga ako kay Tukmol eh tapos pinapaalala na naman niya. Tsk alam na alam talaga kung paano sirain ang araw ko. Kaltok to sakin mamaya.
To: Boy Lukas
ITO NA MALAPIT NA PO!!
Sent 7:35 am
"Bayad po."
Aba ang attitude ng katabi ko ayaw an lang iabot kunware may hinahanap sa bag alam ko na yang mga teknikan na ganyan eh. Gawain ko din yan dati.
"Miss makikisuyo naman."
Sabay ngiti ng pilit kay atimong maattitude feeling walang narininig. Kinuha niya naman kaso inis parin ako sa kaniya.
Sa wakas at nakarating din ako sa usapan namin ni Lukas medyo na late ako ng nga 30 minutes lang naman. So pumasok na ako sa loob ng Starbucks at nakita ko naman agad si Lukas tutuk ba tutuk sa cellphone niya kumapit ako sabay upo agad.
"Buti naman at naisipan mo pang pumunta kala ko iindianin mo rin ako eh."
Hmm ibig sabihin bago niya ako kitain may 'someone' na hindi siya sinipot.
"So sino yung unang ng indian sayo Lukashi."
Kuryuso kong tanong halata ang gulat sa mukha niya mukhang di niya ata inaasahan ang tanong ko.
"W-wala naman ako sinabi ahh."
Tsk halatang may tinatago to sakin pero diko na inusisa at baka magtalo pa kami kaya naman himbis na gisahin siya ng mga nag aalab ko na tanong ipinunta ko na lang sa project namin ang atensyon.
"Salamat sa libreng frappe Lukashi mauna na ako ahh."
Sabay tayo at kuha ng gamit ko medyo nagtagal kami sa starbucks ang hirap kase ng project namin pero natapos na namin kaya medyo nabawasan na ang iisipin ko.
Pagkatapos ng meet up namin ni Lukas umuwi na agad ako para makapag pahinga may pasok pa ako sa trabaho mamaya.
Iidlip na sana ako ng biglang magring yung phone ko.
"Hello."
Inaantok kong sagot sa tumawag diko nadin natignan kung sino nga ba yung tumawag.
"A-abnoy..."
Napamulat agad ako ng mata at tila ba nawala agad yung antok na nararamdaman ko kanina.
"Wow! Pagkatapos mong di magparamdam ng mahigit tatlong linggo may gana ka pang tawagin akong Abnoy!!"
Nanumbalik na naman ang inis na nararamdamn ko sa kaniya.
Makatawag kala mo walang ginagawang ikakainis ko!
"Abnoy sorry na...kung di agad ako nagpakita sayo.Kita tayo bukas please,Miss na kita."
Diko alam kung kikiligin ba ako o maiinis pero di ko maipagkakailang miss ko na din si Tukmol habang tumtanggal ang pgiging mag kaibigan namin mas lalo akong nahuhulog sa kaniya.
"S-sige! Pero naiinis parin ako sayo!"
Kahit ang totoo gawa gawa ko lang yon mabilis kase na natabunan ang pag kainis ko sa kaniya ng marinnig ko na miss niya ako.
Inend ko na yung call at ilang minuto lang nareceive ko na ang text niya kung saan kami magkikita bukas half of me is super duper ultra mega excited. Miss ko na yung bonding naming dalawa, yung daldalan, asaran at higit sa lahat yung pagmamahal niya sakin bilang KAIBIGAN! Saket!
From: Tukmolsxcz
Kita tayo bukas sa Park.
8:00 am.
Di na ako nagreply, chinarge ko na lang yung phone ko at nagset ng alarm kahiya naman kay Tukmol kung malate ako diba.After kong maiset yung oras nahiga na ako at natulog.
His Pov
NANGAKO ako sa kaniyang uuwi ako after one week pero heto ako isolating myself inside my house. Diko alam kung paano ko siya haharapin, gumugulo padin kase sa isipan ko yung last will na iniwan ni Grandma.Naguguluhan ako kung sasabihin ko ba kay Veronica na siya ang gusto kong ipakilala sa mga magulang bilang future wife pero how will I tell her? I'm afraid that she will reject me at I'm gling back to zero again.
While lying on my bed I get my phone on the table and I'm thinking twice if I will call her or not but in the end I did call her I miss her so much.
After three rings she answered my call.
"Hello."
Abnoy answered her voice sounds sleepy.
"A-abnoy." I can't help to stutter when she answered the call. It looks like I'm a child afraid to be nag by my mother but I'm really nervous right now I know that she is angry with me I accept that cause Its my fault.
"Wow! Pagkatapos mong di magparamdam ng mahigit tatlong linggo may gana ka pang tawagin akong Abnoy!!"
I cannot help to smile even she is angry with me. I miss her voice I miss the way she tease me.I really need to talk to her I want to say sorry to her in personal I don't want to add more woods in her burning heart.
"Abnoy sorry na...kung di agad ako nagpakita sayo.Kita tayo bukas please,Miss na kita."
I hope that she will allow me to meet her. I want to tell her how much I miss her.
"S-sige! Pero naiinis parin ako sayo!"
I smiled when she agreed matagal na din kaming magkaibigan kaya medyo alam ko na yung ugali niya hindi niya kayang mainis o magalit ng matagal sakin.
Magsasalita pa sana ako ng inend niya yung call siguro antok na yon kaya tinext ko na lamang siya pero di din nagreply kaya binalik ko na lang yung phone ko at natulog na lang din maaga pa kong gigising para harapin at suyuin si Abnoy. I sleep with a smile on my face because I heard her voice that complete my thirsty soul.
---
NIKKACIOUS | N.C
- Writer
