5
1404 Words
CHAPTER 5
Her POV
O MY GOODNESS! Bakit nandito si Frost and pareho kami ng suot ibig sabihin nagtatrabaho din sya dito pero bat ngayon ko lang sya nakita?
Naks napaka appealing talaga ng Tukmol nato kahit ano siguro ipasuot dito o kahit basahan babagay sa tukmol na to ei. Well di ko naman maikakaila na gwapo talaga sya tapos pag magseserve sya ng mga order napapalingon yyng mga customer dahil napaka attractive ng mukha nya. Hayst bat ko ba sya pinupuri ei inisnob nya nga ko ei pagsusuway ko sa sarili ko.
"Hoy Veronica!"
"Ay tukmol! Ano ka ba naman Tin ginulat mo ko!"
"Yiie bat ka nakatingin dyan sa gwapong waiter natin ahh?"
"Bago??"
"Yup bago lang sya"
"Kaya pala ngayon ko lang sya nakita"
"Malamang bago nga ei"
"Ewan ko sayo Tin hmp."
Aba tinawanan lang ako ng loka loka at bumalik na sa pagtatrabaho syempre ganon din ako. Btw si Tin isa sya sa kaibigan ko nakilala ko sya dito sa work naaalala sya tulad ko, mabait di tulad ng iba naming katrabaho na puro inggit ang laman ng pag iisip at puso.
Natapos ang trabaho lumapit si Frost sakin.
"Ahmm Hi Veronica it's nice to see you again."
^__________^
Pati ba naman dito naka english speaking. Syempre sa isip ko lang sinabi yan.
"Oh! Hi Frost, di ko alam na dito ka din pal nagtatrabaho."
^________^
"Y-yup kaka-apply ko lang kahapon buti nga pinag simula na ako ngayon ei."
That's a LIE.--- Frost in his mind.
(^_________^)/
"Ahh ganon ba sige mauna na ako kailangan ko ng umuwi ei. Bye."
"W-wait Veronica ahmm pwede sumabay? Genevieve"
(^_______^)V
"Ok lang naman, saan ka ba banda banana?"
"A-ahmn d-dyan lang sa T-tibagan"
Tama kaya sinabi kong lugar?- Frost
(o•O)
"Hala same pala tayo Frost kaya sige sana na tayo. Alam mo ng makasabay kita sa jeep feeling ko di ka nababagay don ka se para mamahalin yung suot mo non yung lang mukhang mayaman ganon." Kwento ko habang naglalakad kami papuntang sakayan.
"Maporma lang talaga ako tyaka di ako mayaman no. Sa tabi tabi ko nga lang yun nabili at sadyang mapili lang talaga Veronica." saad ni Frost.
"Frost parahin mo yung jeep kakaunti lang kase yung laman dali!!"
"H-huh?! Anong p-parahin?"
"Ang lutang mi ngayon.Ako na nga."
Nang mapara ko yung jeep nauna akong sumakay syempre tapos katabi ko si Frost. Pansin ko parang di sya sanay pero binalewala ko na lang baka pagod lang sa trabaho.
"Frost amina bayad mo isasabay ko na sakin" saad ko sa kanya syempre di na uso libre sa panahon ngayon no ang hirap kumota ng pera.
"Ito oh" saad ni Frost.
Pagtingin ko sa kamay nya na hawak yung pera nagulat ako kase 500 binigay nya para sa pamasahe!!
"Frost bakit naman 500 binigay mo?"
"Huh? Magkano ba dapat?"
"Frost 10 lang pamasahe tapos aabutan mo ko ng 500 pahihirapan mo pa yung driver magsukli sayo."
"A-ahh ganon ba wala akong coins ei."
"Sige napo itabi mo nana yang pera mo ako na magbabayad ng sayo."
"Thank you Veronica."
"Frost sigurado ka bang sanay kang mag commute kase pansin ko lang parang first time mo lang sumakay ng jeep bukod pa yung unang encounter natin hehehe" di ko mapigilang saad sa kanya.
"A-eh di ko naman first time Veronica sadyang lutang lang hehehehe dala na rin siguro ng pagod."
"Ahh ganon ba sige"
Hinila ko yung string syempre bababa na kami.
"Frost mauna nako dito kase ako sa may kanto ei. Ikaw?"
"Ahmm dito sa kabilang kanto. Gusto moko bang, ihatid na kita Veronica delikado gabi na din kase"
"Nako! Wag na Frost kase pagliko ko naman sa kanto na yan tumbok nyan yung bahay namin."
"Ahh ganon ba, sige Good night at ingat ka sa pag uwi"
"Ikaw din Frost Goodnigt. Bye."
"Bye."
Frost POV
Matapos kong magtrabaho. Grabe ang hirap pala lumapit ako kay Veronica.
"Ahmm Hi Veronica it's nice to see you again."
"Oh! Hi Frost, di ko alam na dito ka din pala nagtatrabaho." Saad niya.
Y-yup kaka-apply ko lang kahapon buti nga pinag simula na ako ngayon ei."
That's a LIE. Saad ko sa isip
"Ahh ganon ba sige mauna na ako kailangan ko ng umuwi ei. Bye."
"W-wait Veronica ahmm pwede bang sumabay?"
"Ok lang naman, saan ka ba banda bababa?"
"A-ahmn d-dyan lang sa T-tibagan"
Tama kaya sinabi kong lugar? Syete naman ooooohhhh.
(o•O)
"Hala same pala tayo Frost kaya sige sana na tayo. Alam mo ng makasabay kita sa jeep feeling ko di ka nababagay don ka se para mamahalin yung suot mo non yung lang mukhang mayaman ganon." Saad ni Veronica habang naglalakad kami papuntang sakayan.
"Maporma lang talaga ako tyaka di ako mayaman no. Sa tabi tabi ko nga lang yun nabili at sadyang mapili lang talaga Veronica." saad ko sa kaniya.
"Frost parahin mo yung jeep kakaunti lang kase yung laman dali!!" Uto niya sakin. Pero para kong tanga kase diko alam yun kinakabahn ako kase baka mabuking niya ako.
"H-huh?! Anong p-parahin?"
"Ang lutang mo ngayon.Ako na nga"
Nang mapara niya yung jeep nauna siyang sumakay syempre tapos katabi ko siya."
"Frost amin na bayad mo isasabay ko na sakin" sabi ni Veronica kaya naman dumukot ako sa bulsa ko ng 500 diko alam kong kasya na ba yun para sa pamasahe.
"Ito oh" sabay abot ko ng pera sa kanya.
"Frost bakit naman 500 binigay mo?" Gulat niyang tanong sakin. Ako naman nagtataka kase diko alam kung magkano ba yung pamasahe.
"Huh? Magkano ba dapat?" Nalilito kong tanong.
"Frost 10 lang pamasahe tapos aabutan mo ko ng 500 pahihirapan mo pa yung driver magsukli sayo."
"A-ahh ganon ba wala akong coins ei." Kinakabahan na naman ako baka kase makahalata na si Veronica.
"Sige na itabi mo na yang pera mo ako na magbabayad ng sayo."
"Thank you Veronica." Para di niya mahalatang kabado ako.
"Frost sigurado ka bang sanay kang mag commute kase pansin ko lang parang first time mo lang sumakay ng jeep bukod pa yung unang encounter natin hehehe."
"A-eh di ko naman first time Veronica sadyang lutang lang hehehehe dala na rin siguro ng pagod." Palusot ko.
"Ahh ganon ba sige"
Hinila niya yung string tapos huminto yung jeep.
Wow ang galing.
(O.0)
Namamangha kong saad sa aking isipan.
Tapos bumaba na kami.
"Frost mauna nako dito kase ako sa may kanto ei. Ikaw?"
"Ahmm dito sa kabilang kanto. Gusto moko bang, ihatid na kita Veronica delikado gabi na din kase"
"Nako! Wag na Frost kase pagliko ko naman sa kanto na yan tumbok nyan yung bahay namin."
"Ahh ganon ba, sige Good night at ingat ka sa pag uwi"
"Ikaw din Frost Goodnigt. Bye."
"Bye." Pag papaalam ko sa kanya tapos umuwi na din ako.
Pagdating ko sa apartment ko tinawagan ko sa Butler Tsar.
"Butler Tsar" bungad ko sa kanya.
"Yes Frost? What can I do for you?"
"You are a pure Filipino Butler Tsar right?"
"Yes why do you ask?"
"So you can speak tagalog well?"
"Of course Frost" natatawang sagot ni Butler Tsar.
"I have a few questions to you Butler Tsar."
"Sure what it is?"
"A-ahmmm pag sumakay ba ng jeep required ba na hindi 500 ang ibayad?"
Nagulat ako dahil rinig na rinig ko ang tawa niya siguro naiiyak na to sa kakatawa.
"F-frost HAHAHAHA b-bat namqn kase 500 b-binigay mo HAHAHAHA?"
"Diko ko namn kase alam Butler Tsar did you already forget that I'm just new here in the Philippines. I don't ever know what is "Para". I'm shy to look at Veronica."
"Its just normal Frost no need to be serious. Later I will leave you some coins in your apartment para di kana mag labas ng 500."
"Thanks Butler Tsar you're a big help."
"Its my duty Frost, btw your food is in the refrigerator just reheated it."
"Ok thanks. Bye." I ended it.
Hayst I went to the refrigerator to get my dinner after I reheated and eat it. I went to my room to take a shower after that I went to my bed to sleep and before I close my eyes I see the smile of Veronica that makes me smile also and I felt my eyes is became heavier, until I fell asleep.
---
NIKKACIOUS | N.C
- Writer
