บทที่ ๓๘ ( เป็นพ่อใครไม่ได้ )
ศิรวิชตามมาง้อภรรยาของตนที่ไร่ชาของสมศักดิ์ ตั้งแต่เสร็จเรื่องคดีความที่กรุงเทพเขาก็รีบนั่งเครื่องบินมาเลย งานการก็ยกให้บิดาตนเองทำไปก่อน อะไรก็ไม่สำคัญเท่าลูกกับเมียตนอีกแล้ว ชายหนุ่มมาอยู่ที่นี่ได้เจ็ดวันแล้วเขาพยายามเข้าหาหญิงสาวทุกอย่างแต่สุทธิดาก็ไม่ยอมพูดกับเขาเลยสักคำเดียว แต่ศิรวิชก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ
"ธิดามาครับพี่ช่วย ธิดาจะเอาหนังสือเล่มนี้เหรอ"
ชายหนุ่มอาสาหยิบหนังสือให้ภรรยาตนเองในตอนที่หญิงสาวเอื้อมมือขึ้นไปจะหยิบหนังสือชั้นบน สุทธิดาหันไปมองหนังสือเล่มที่เธออยากอ่านจากมือของศิรวิช เธอเลือกที่จะเมินและไม่อ่านไปเสียดื้อ ๆ ศิรวิชยืนนิ่งมองหนังสือและภรรยาที่เดินออกไปอย่างตาละห้อย แค่นี้ยังน้อยไปกับสิ่งที่เขาเคยทำกับเธอ
"สู้ ๆ นะวิชอย่ายอมแพ้ไปซะก่อนล่ะ ปู่เป็นกำลังใจให้"
สรยุทธตบไหล่ศิรวิชอย่างให้กำลังใจ ชายชราตามหลานสะใภ้และเหลนในท้องของตนเองมาอ
