บทที่ ๒๓ (ตัดแม่ตัดลูก)
นิพนธ์หันไปมองภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากที่อยู่ด้วยกันมาเนิ่นนาน เมื่อมาเห็นภรรยาหิ้วกระเป๋าใบโตเช่นนี้ใจหนุ่มใหญ่ก็เริ่มแกว่งไปเหมือนกัน
"เดือนคุณจะไปไหน"
นิพนธ์ถามย้ำอีกครั้งเมื่อภรรยาของเขาไม่ได้ตอบอะไรออกมา
"ฉันจะไปอยู่วัด " ดวงเดือนตอบสามีตนเองอย่างเฉยชา
"คุณจะไปอยู่วัดทำไม อยู่บ้านไม่สะดวกสบายกว่าหรือ"
"ค่ะ อยู่บ้านสะดวกกว่า แต่มันไม่มีความสงบ ฉันว่าบ้านหลังนี้ไม่มีฉันก็คงไม่เป็นไร ในเมื่อครอบครัวเราแตกแยกกันไปคนละทาง ลูกไปทาง สามีไปทาง ถ้าอย่างนั้นฉันก็ขอหันหน้าพึ่งพระธรรมให้สบายใจเถอะนะคะ"
ดวงเดือนบอกออกไปอย่างไร้ความรู้สึก และเธอไม่ได้ประชดหรือโกรธใด ๆ เลย เธอปลงเสียแล้วกับทางโลก นิพนธ์ไม่ใช่สามีที่ดีนัก เธอรู้ว่าเขารักเธอและลูกมากแต่ความไม่รู้จักพอของสามีทำให้เธอเจ็บช้ำ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมันชินและชา ถ้าเพียงเขาจะอยู่ช่วยเธออบรมสั่งสอนอลิสาบ้าง บุตรสาวเธอ
