CHAPTER4

1175 Words
KASSANDRA JAYDEN’S POV Hindi ko kilala ang lalaking sinamahan ko ngayon gabi, basta ang alam ko lang ay gusto kong iparamdam kay Timothy ang sakit na nararamdaman ko ngayon. ‘Timothy, I love you, but you push me to do this!’ galit kong bulong sa aking sarili. Until now ay hindi ako makapaniwala na niloko niya ako at pumayag siya sa marriage agreement ng mga magulang namin dahil sa negosyo nila na nabili na ng iba. Ang pagmamahal ko para sa kanya ay napalitan ng galit at para kay Lavinia naman ay pinutol na niya nang tuluyan ang relasyon namin bilang magkapatid sa ina. Habang pumapasok kami sa hotel ay palakas nang palakas ang kabog ng dibdib ko. Hindi ko alam kung tama ba ang gagawin ko, o—kinakailangan ko nang umurong. Ngunit may oras pa ba akong umurong kung narito na kami sa mismong kwarto niya. “A woman like you was never meant for tears,” the stranger murmured, his gaze unwavering. “You’re the kind of woman a man protects, treasures, and loves with everything he has.” “You only say that because you want to win me over,” I replied coldly, lifting my chin in defiance. His answer was nothing more than a slow, knowing smile. Hindi ako ipinanganak kahapon, upang hindi ko malaman ang mga style ng lalaki. Noong hindi ko pa ibinibigay kay Timothy ang katawan ko, ang daming matatamis na salita ang sinabi niya sa akin. Ngunit biglang naglaho dahil nakuha na niya ang virginity ko, at lumabas din ang totoo kung bakit pumayag siya sa kasunduan ng aming mga magulang. Kahit ako ang heredera ng Montevista hindi ko ibibigay ang kina Timothy ang kalahati ng kayamanan namin. Mas gugustuhin ko pa na i-donate na lang ito sa mga bahay-ampunan at sa mga senior na wala ng kakayahang buhayin ang kanilang mga sarili. Kaya nagkamali si Timothy sa naging desisyon niya. “Are you still with me?” the man asked when I suddenly fell silent. “Ye. Why do you ask? Do I look that distracted?” I shot back quickly, and he only shook his head. “No. I think you may have forgotten what you said earlier,” he said seriously as he slipped off his coat. “Did I say anything?” I replied with feigned innocence, though the truth was, I was deliberately avoiding the subject in the hope that he might forget the bold thing I had said to him earlier. It had only been the rush of the moment that made me reckless earlier—but now, in his presence, I couldn’t deny that I wanted more than of his finger that I wanted to taste from him. But there was still a fragile corner of my mind that whispered this was wrong, a mistake. But the rest of my body wanted more. I can’t betray myself completely drawn to him with a desperation I could neither fight nor name. Gusto ko siyang maramdaman ang init ng kanyang mga palad sa aking katawan. Ang makisig niyang katawan na nagkukubli sa kanyang suot ay gusto kong mahaplos at mayakap. Kahit pa mukang malaki ang age gap niya sa akin ay wala akong pakialam dahil ang pakiramdam ko ay ligtas ako sa mga bisig niya. Lumapit sa akin ang lalaki ang hinawakan niya ang aking baba. “You said that I owe you. Now I’m ready to pay it,” he said seriously, while his finger slowly moving on my neck. Napalunok ako dahil ang lakas ng karisma niya upang hindi ako makangtanggi sa gusto niyang gawin. I took a deep breath before finding my voice. “I’m hungry and thirsty,” I said quietly. “Have something brought up for me first. And tonight, I want to drown the memory of what my fiancé did to me in an expensive wine silently. Ngumiti sa akin ang lalaki at kinuha niya ang kanyang phone para um-order ng food at drink para sa aming dalawa. Habang hinihintay namin ang kanyang in-order ay may kinuha siyang robe mula sa bathroom. “Here,” he said in a low, gentle voice as he handed me a robe. “While we wait for the food, go and take a bath first. I’d rather not have you getting sick.” “Thank you,” I replied, and accept the robe from him. Habang naglalakad ako papunta sa bathroom ay nilingon ko siya dahilan upang magtagpo ang aming mga mata na naging dahilan upang maalala ko ang isang binata noon na palaging nagbibigay sa akin ng tissue sa tuwing pinapaiyak ako ng aking mga classmate. Wala siyang pinagkaiba sa lalaking tinawag kong superhero ko noon dahil sinagip naman niya ako sa sakit na nararamdaman ko ngayon. Bago ako pumasok sa bathroom ay huminga muna ako nang malalim dahil sa paglabas ko mamaya sa banyong ito, tanging ang robe na hawak ko ngayon ang makukubli sa aking katawan dahil ang underwear ko ay basing-basa rin. Habang nasa tapat ako ng shower ay naalala ko ang ginawa niya sa akin kanina sa loob ng sasakyan dahilan upang makaramdam ako ng init mula sa aking katawan. Pinatay ko ang shower, naglagay ng bodywash sa aking palad at pinabula ko sa aking katawan pababa sa pribadong parte ng aking kamay. Habang hinahaplos ko ang aking katawan ay nagulat ako nang may tumayo mula sa aking likuran. “What are you doing here?” tanong ko. “Let’s take a shower together,” he murmured, then he moves his one hand on my br*ast and the other one move down between my legs. ‘Makakaatras pa ba ako sa isang baga na unti-unti nang nagliliyab’ tanong ko sa aking sarili. Ngunit ang katawan ko ay hindi maiitanggi na nagugustuhan nito ang bawat mainit na haplos na binibigay sa akin ng lalaki. Napapikit ako at kusa kong pinaghiwalay ang aking mga hita upang maging malaya ang kamay niya na paglaruan ang aking maselang bahaghari. Kinagat ko ang aking labi nang ipasok niya ang kanyang daliri sa loob ko dahilan upang tuluyan na akong makalimot at mabaliw sa kaligayahan na nararamdaman ko ngayon. “Oh,” a soft sound escaped from me when his touch turned more deliberate, drawing a shiver down my spine. “Do you trust me? And do you like this?” he murmured against the steam-warmed air. I lifted my gaze to his, breathless. “Yeah, I trust you a lot. And I want you,” I admitted, the confession slipping from my lips before I could stop it. He said nothing after that. He only turned the shower on fully, letting the warm water cascade over us and wash away the last traces of soap. When my skin was finally clean, he leaned me gently against the glass wall and he kneeled in front of me, his eyes never leaving my eyes. The look in from his eyes was not careless desire, but something far more dangerous— patience, control, and a promise that made my pulse falter.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD