"ไหน จะพามัดหมี่ไปไหนอีกคะ" มัดหมี่ถามมาวินออกมา ในระหว่างที่ทั้งคู่เดินกลับมายังลานจอดรถ
"อืม พาไปไหนต่อดีน๊าาา" มาวินพูดออกมายิ้มๆ
"แต่ถ้าพี่เหนื่อย เรากลับเลยก็ได้นะคะ"มัดหมี่บอกพี่ด้วยความเป็นห่วงสุขภาพของพี่
"ไม่เหนื่อยสักนิด เรานะอย่าคิดมาก"
"ก็กลัวพี่เหนื่อยนี่นา"
"ไม่เหนื่อย ไปครับพี่จะพาไปอีกที่นึง"มาวินบอกน้องแล้วเปิดประตูให้น้องขึ้นไปบนรถ มัดหมี่ส่งยิ้มหวาน แล้วขึ้นไปนั่งบนรถตามความต้องการของพี่
มาวินเหยียบคันเร่ง เคลื่อนรถออกจากลานจอดรถของทางวัดจุฬามณี แล้วขับไปเรื่อยๆ มัดหมี่เองหลับไปแล้วด้วยความร้อนจากด้านนอก มาเจอแอร์รถเย็นๆ ทำให้เธอเผลอหลับ
มาวินขับรถมาเรื่อยๆอย่างระมัดระวัง ใช้เวลาราวๆ 2 ชั่วโมงนิดๆก็ถึงจุดหมาย เขาจอดรถแล้วปลุกมัดหมี่ด้วยการหอมที่แก้มของเธอเข้าเต็มปอด
"อือ"
"ถึงแล้วครับ"
มัดหมี่ค่อยๆลืมตาเมื่อได้ยินเสียงของพี่ เธอมองไปรอบๆ แล้วค่อยๆยิ้มออกมา
"
