บทที่ 8

1584 Words

เมื่อถึงคฤหาสน์หหลังใหญ่บ้านของชรัณ ร่างสูงผิวแทนก็ลงจากรถทันทีโดยไม่เอ่ยสิ่งใดกับทิวา เขาจึงต้องรีบลงรถตามอีกฝ่ายไป ชรัณเดินขึ้นบันไดด้วยสีหน้าหงุดหงิดทำเอาบอดี้การ์ดและแม่บ้านหลายคนที่ยืนอยู่บริเวณโดยรอบอยากจะรู้นักว่าใครทำนายเหนือหัวของพวกตนนั้นโกรธ “คุณชรัณทานข้าวมาหรือยังทิวา” หญิงชราคนหนึ่งเดินเข้ามาหาทิวาโดยในมือถือถาดใส่นมไว้ เธอเป็นทั้งแม่บ้านและพี่เลี้ยงของชรัณตั้งแต่เขายังเด็ก ทุกคนจะเรียกเธอว่า “ป้าแก้ว” ซึ่งป้าแก้วจะคอยถามทิวาตลอดว่าวันนี้นายน้อยของเธอได้ทานอาหารก่อนกลับบ้านไหม ถึงแม้ว่าปกติชรัณจะไม่ค่อยทานข้าวเย็นแต่เธอก็คอยถามทิวาทุกวันและเป็นทุกวันที่ทิวาต้องยกนมอุ่นไปให้ชรัณถึงห้องนอน โดยหน้าที่นี้แต่ก่อนเป็นของจริณแต่ตอนนี้ตกเป็นของทิวาไปโดยปริยาย “ทานมาแล้วครับ นมของคุณชรัณใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมเอาไปให้เอง” “จ้ะ...แต่ถ้าคุณเขาไม่ดื่มก็เอากลับมานะทิวา..อย่าถามวุ่นวายหล่ะ” “ครับป้า” เอ่ยจบทิวาก็รับถาดจากป้าแก้วมาถือไว้และเดินขึ้นบันไดไป เป้าหมายคือห้องริมทางซ้ายของชรัณ ทิวามาถึงหน้าห้องของชรัณมือหนาเคาะประตูสองครั้งรอให้อีกฝ่ายมาเปิดแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ ทิวาจึงตัดสินใจเคาะประตูอีกครั้ง ครั้งนี้ต่างออกไปเพราะคนข้างในแง้มประตูดูว่าใครมา ชรัณอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดตาเหมือนพึ่งจะอาบน้ำเสร็จ ผมสีดำขลับที่เซตถูกสระจนสะอาดและปกลงที่ดวงตาคม ทิวาเผลอมองอีกฝ่ายนานจนชรัณต้องเอ่ยเรียกสติ “ผมเอานมมาให้ครับ” เอ่ยจบชรัณก็เปิดประตูให้ทิวานำนมมาวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง ทิวาวางถาดนมเสร็จก็มองที่ชรัณอีกครั้งแต่ก็ไม่ยอมเอ่ยสิ่งใดออกมา “มีอะไรก็พูดมา ไม่มีก็ออกไปได้แล้ว” “ผมต้องรอเก็บแก้วครับ” “ฉันจะไปเก็บเอง” เย็นชา ทิวาไม่ชินกับโหมดนี้ของชรัณเท่าไหร่เพราะนานๆ ทีอีกฝ่ายจะอารมณ์เสียส่วนมากจะหัวร้อนง่ายเฉยๆ ฟีโรโมนกลิ่นดินของชรัณคละคลุ้งไปทั่วห้องนอนของอีกฝ่าย ยิ่งอารมณ์ไม่ดีกลิ่นฟีโรโมนยิ่งเข้มข้นขึ้น แต่สำหรับทิวาเหมือนจะไปกระตุ้นให้เกิดอารมณ์อย่างอื่นมากกว่า “นายยังไม่ไปอีกเหรอ?” ชรัณหลังออกจากห้องแต่งตัวก็ยังเห็นทิวายืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน เขารู้สึกเหมือนโดนก่อกวน ชรัณถอนหายใจและนั่งลงที่ปลายเตียง คนผิวแทนกอดอกมองไปที่ชรัณที่ยืนมองเขาอยู่ “ต้องการอะไร” “คุณอารมณ์เสียเรื่องอะไรครับ..เรื่องที่คุณคิมหันต์อยากได้ผมไปเป็นบอดี้การ์ดเหรอ” “มันไม่ได้อยากได้นายเป็นบอดี้การ์ด..มันอยากได้นายเป็นเมียต่างหาก!!” “....” สิ้นคำของชรัณก็ไม่มีใครเอ่ยสิ่งใดออกมาอีก มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดัง ทิวาถอนหายใจก่อนที่จะนั่งลงบนเตียงของชรัณโดยไม่กลัวว่าจะโดนด่า มือหนาเอื้อมหยิบแก้วนมยื่นให้ชรัณ “ดื่มก่อนครับ..จะได้ใจเย็นลงหน่อย” ชรัณรับแก้วนมจากทิวาและดื่มจนหมด ก่อนที่ห้องจะกลับมาเงียบอีกครั้ง “ผมจะไม่ไปเป็นบอดี้การ์ดให้ใครแน่นอนครับ...แล้วก็ไม่เป็นเมียให้ใครด้วย” ทิวารับแก้วนมที่ว่างเปล่าจากชรัณ ก่อนจะหันไปสบตากับคนผิวแทนที่มองเขาอยู่เช่นกัน “ทำไม” ชรัณขมวดคิ้ว “เพราะผมเป็นอินิกม่า” ว่าจบทิวาก็ดึงชรัณที่ไม่ทันได้ตั้งตัวนอนลงบนเตียงและคร่อมตัวชรัณไว้ กลิ่นดอกไอริสคละคลุ้งเต็มห้องผสมกับกลิ่นดินของชรัณ อย่างที่บอกไปว่าฟีโรโมนของชรัณทำให้อัลฟ่าหลายคนรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออกแต่ยกเว้นอินิกม่าอย่างเขา เพราะยิ่งความเข้มข้นมากเท่าไหร่ยิ่งกระตุ้นให้ทิวาเกิดอารมณ์ทางเพศมากขึ้น “ทำไมในเอกสารเขียนว่านายเป็นอัลฟ่าหล่ะ” ชรัณที่ตกเป็นเบื้องล่างก็รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย ยิ่งคนที่คร่อมทับตัวเขาอยู่ตอนนี้คือทิวา “คุณก็รู้ว่าอินิกม่าหายาก ถ้ามีคนสืบรู้ว่าบอดี้การ์ดของคุณเป็นอินิกม่า ไม่คิดว่าจะโดนแย่งเหรอครับ” “ก็จริง” ชรัณเอ่ยโดยไม่มองหน้าทิวา เพราะรู้สึกแก้มร้อนๆ มือหนาของทิวาลูบที่แก้มของชรัณเบาๆ ทำให้ชรัณต้องหันมาสบตา ทั้งคู่สบตากันหลายนาทีโดยไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมาเลย และจบลงที่ทิวาก้มลงจุมพิตที่ปากของชรัณเบาๆ ริมฝีปากหนากลืนกินริมฝีปากบาง ทิวาสอดเรียวลิ้นเข้าไปพันเกลียวกับลิ้นของชรัณ รสชาติของนมที่ชรัณพึ่งดื่มไปยังติดอยู่ที่ลิ้น ซึ่งตอนนี้โดนทิวาตักต้วงไปจนเกือบหมด มือหนาทั้งสองข้างลูบเรือนร่างสมบูรณ์แบบของชรัณ คนผิวแทนครางผะแผ่วและบิดเร้าเบาๆ มือซ้ายของทิวาเลื่อนขึ้นมาบดขยี้ที่ยอดถันของชรัณจนอีกคนต้องผละออกจากจูบ “แฮ่ก..แฮ่ก” “ต่อไหมครับ” ชรัณพยักหน้าเป็นคำตอบ เมื่อเห็นดังนั้นทิวาก็ยิ้มออกมาบางเบา ก่อนจะก้มลงจูบชรัณอย่างร้อนแรงกว่าครั้งก่อน มือหนาแหวกชุดคลุมอาบน้ำออกจากผิวแทนแทนสวยของชรัณ ปากหนาเคลื่อนลงมาซุกไซร้ที่คอของร่างสูง มืออีกข้างก็ลูบไล้ผิวกายเนียนบีบเคล้นให้ชรัณรู้สีกเสียวซ่าน มือหนาของทิวาไล่ลงมาเรื่อย ๆ จนมาถึงระหว่างขาของคนผิวแทน “ด...เดี๋ยว” “ครับ?” ทิวาเงยหน้ามองคนผิวแทนที่ตอนนี้แก้มแดงลามไปถึงใบหู ริมฝีปากบวมเจ่อทำเอาคนมองอยากก้มลงจูบอีกรอบ ชรัณหันหน้าไปทางอื่นเพื่อหลบเลี่ยงจากสายตาหิวกระหายของทิวา “ฉ..ฉันอยากอยู่ข้างบน” สิ้นคำตัวชรัณก็ถูกผลิกขึ้นมาอยู่ด้านบนโดยนั่งทับหน้าอกแกร่งของทิวา คนผิวแทนกระพริบตาปริบๆ “ได้อยู่ด้านบนสมใจแล้ว...ผมทำต่อนะครับ” คำว่าเดี๋ยวยังไม่ทันได้ออกจากปากของชรัณ คนเบื้องล่างก็ดึงคนด้านบนไปจูบทั้งที่อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่มไม่มีใครยอมผละออกจากก่อน ทิวาเลื่อนมือขึ้นจากต้นขาคนผิวแทนเข้าไปในชุดคลุมอาบน้ำของชรัณที่ดูเหมือนจะหลุดได้ตลอดเวลา ทิวาถอดเสื้อคลุมของชรัณได้อย่างง่ายดายในขณะที่พวกเขาจูบกันอยู่ มือหนาเลื่อนลงมาบีบก้นแน่นเบาๆ ชรัณผละออกก่อนที่จะตีไปที่หน้าอกแกร่งของทิวาเต็มแรงโทษฐานมาบีบก้นของตนโดยไม่ได้รับอนุญาต “มันเจ็บนะครับ” ทิวากล่าวเสียงแหบพร่า กล่าวจบก็บีบก้นของชรัณอีกครั้งและยิ้มเมื่อชรัณตีเข้าที่หน้าอกของเขาอีกที “คุณชรัณ...ช่วยหันก้นมาทางนี้หน่อยครับ” “ห้ะ?” “มานั่งบนหน้าผมได้ไหมครับ” คำพูดและสายตาหื่นกามของทิวาทำเอาชรัณขนลุกซู่ แต่จะหยุดตอนนี้ก็ใช่เรื่อง ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่วันๆ พูดเพียงไม่กี่คำพอมีอารมณ์จะพูดมากเหมือนน้ำป่าไหลหลากได้ขนาดนี้ิ ชรัณจึงต้องจำนนทำตามคนอายุน้อยกว่าในความคิดของเขา โดยนั่งคร่อมบนใบหน้าหล่อเหลาของทิวา ตัวเขาอยากจะเป็นรุก แต่ไหนเลยตกเป็นเบื้องล่าง แต่ไม่เป็นไร เพราะตอนนี้เขาอยู่ด้านบน บนหน้าของอีกฝ่ายเสียด้วย... “อ้ะ!” ไม่ทันได้ตั้งตัว ทิวาก็จับเอวสอบของชรัณไว้แน่นกดก้นของคนผิวแทนให้นั่งลงบนหน้าของเขา คนผิวขาวลากปลายลิ้นหนาเลียรูจีบสีสวยบางเบาพอให้คนด้านบนเสียวซ่าน ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในรูจีบเล็ก ทิวากวาดลิ้นสำรวจภายในทำให้ชรัณบิดเร้าด้วยความเสียว ร่างสูงพยายามจะลุกออกจากใบหน้าของทิวาแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะทิวาจับล็อกเอวเขาไว้แน่น เสียงเฉอะแฉะดังระงมทั่วทั้งห้อง “อ..อ๊า” ปลายลิ้นหนาเร่งจังหวะการจ้วงแทงถี่ๆ และเลียสลับกันเพื่อปลอมประโลมรูเล็กที่ขมิบตอดรัดปลายลิ้นเขา ชรัณครางผะแผ่ว เมื่อรู้สึกว่าจุดสุดยอดใกล้จะเข้ามาร่างสูงก็ใช้มือของเขาสาวรูดแท่งร้อนของตัวเองตามจังหวะปลายลิ้นร้อนของทิวาที่กำลังทำหน้าที่บำเรอเขาได้อย่างดี “อ้ะ..จ..จะเสร็จ” ไม่นานลาวาขุ่นร้อนก็ไหลออกจากแท่งแก่นกายสีเข้มของชรัณ ทิวาเลียครั้งสุดท้ายก่อนจะปล่อยก้นแน่นของคนด้านบนให้เป็นอิสระ ชรัณฟุบหน้าลงบนเตียงหายใจเหนื่อยหอบจากการเสร็จสมครั้งแรก “พร้อมทำรอบต่อไปรึยังครับ” “....”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more