พันธนาการรักใต้ปืน

บทที่ 10

สองมือหนาลูบไล้เอวสอบของชรัณเพื่อรอคำตอบจากคนผิวแทน ลำกายหนาบดเบียดอยู่ในช่องทางรักนุ่มหยุ่นซึ่งยังคงรอให้คนด้านบนขยับสะโพกมากกว่า ชรัณนิ่งเงียบไม่เอ่ยพูดสิ่งใด ทันใดนั้นคนผิวแทนก็ร่อนสะโพกบดลงแกนกายของคนด้านล่าง ทิวากระตุกยิ้มก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มกิจกรรมเข้าจังหวะกันอีกรอบ

ชรัณค่อย ๆ เร่งจังหวะการขย่มทั้งส่ายร่อนอย่างชำนาญ เหมือนคนที่ผ่านประสบการ์ณมาโชกโชนแต่ครั้งนี้นั้นเป็นครั้งแรกที่ชรัณนั้นเป็นฝ่ายรับ แถมเจ้าโลกที่เขาขี่อยู่ตอนนี้ยังใหญ่มากอีกด้วย ใบหน้าคมเข้มขมวดคิ้วเพราะรู้สึกจุก

ชรัณพยายามดึงตัวออกจากแกนกายลำเขืองแต่ดูเหมือนว่าเจ้าของของมันจะไม่ค่อยพอใจ มือหนาดึงชรัณลงมาทับแกนกายของเขาอีกครั้ง ชรัณร้องเสียงหลงใช้มือตบไปที่อกของทิวาหนึ่งทีเพื่อสั่งสอน แต่คนโดนสั่งสอนกลับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนชอบใจที่โดนกระทำ

“ผมยังไม่เสร็จ คุณจะรีบลุกไปไหนครับ”

“ฉันจุกท้อง!”

เมื่อชรัณพูดจบทิวาก็เปลี่ยนท่าให้ทันที คนผิวขาวจับชรัณนอนราบลงบนโซฟาโดยระวังไม่ให้ส่วนที่เชื่อมระหว่างทั้งคู่หลุดออก ชรัณนอนมองทิวาที่จัดท่าทางของพวกเขาให้เข้าที่ ทันใดนั้นเขาก็โดนทิวายกขาข้างขวาไปวางไว้บนพนักพิงก่อนที่ทิวาจะเริ่มรังแกคนผิวแทนอีกรอบ ชรัณกลั้นเสียงครางถึงแม้ว่าอยากจะร้องออกมามากเพียงใดแต่ด้วยกลัวจะเสียฟอร์มเขาเลยเลือกที่จะกัดปากกลั้นเสียงครางไว้

“กัดทำไมครับ ครางออกมาเลย..ไม่มีใครได้ยินหรอก”

“แต่ถ้าได้ยินจริงๆ ..ผมจะรับผิดชอบเอง”

เอ่ยจบทิวาก็ก้มลงมอบจูบหวานดูดดื่มให้ชรัณทันที สะโพกแกร่งก็ไม่หยุดกระแทกเข้าช่องทางรัก เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงเฉอะแฉะดังไปทั่วห้องและไม่มีท่าทีว่าจะสงบลงง่ายๆ ยิ่งสอดใส่มากเท่าไหร่ช่องทางอ่อนนุ่มก็ยิ่งรัดลำกายของทิวาถี่ขึ้นเรื่อย ๆ

ใบหน้าคมเผยสีหน้าเหยเกเพราะอีกฝ่ายกระแทกเข้ามาแทบไม่ให้เข้าได้พักหายใจ ทิวาถ่างขาของชรัณกว้างมากขึ้น ขาข้างขวาของร่างหนาก้าวลงข้างโซฟาช่วยเพิ่มแรงกระแทกมากขึ้น เสียงครางทุ้มต่ำของทิวาดูเซ็กซี่และดิบเถื่อน ทำให้ช่องทางของชรัณขมิบตอดรัดแท่งร้อนของทิวามากขึ้นไปอีก

“อ๊าา!!...”

“อื้มม~~~”

เมื่อธารน้ำสีขาวขุ่นถูกปล่อยออกมา ทิวารีบหยิบทิชชูที่วางอยู่ด้านข้างมาเช็ดทำความสะอาดให้ชรัณทันที ทิวาซบหน้าลงบนอกของชรัณฟังเสียงหอบหายใจของอีกฝ่ายไปพลาง คนผิวแทนที่เริ่มจะอ่อนเพลียก็รู้สึกอยากจะอาบน้ำจึงสะกิดบอกทิวาให้พาเขาไปห้องน้ำ

ซึ่งคนผิวขาวก็ตอบรับการเชิญชวน ทิวาแช่น้ำในอ่างอาบน้ำสีขาวที่ถูกออกแบบอย่างดีโดยมีเจ้าของห้องนอนพิงอกเขาอยู่ ชรัณหลับตาพริ้มโดยมีทิวานวดคอและบ่าไหล่เพื่อทำให้เขาผ่อนคลาย แต่มือหนาก็อยู่ไม่สุข เลื่อนไปบีบตุ่มไตสีหวานและขบเม้มที่คอของชรัณไปพลาง ทิวาเอ่ยขอชรัณทำอีกรอบ แต่คราวนี้ชรัณปฏิเสธหนักแน่น

“ห้ามใส่เข้ามา”

“รับทราบครับ”

ทิวาซุกไซร้ซอกคอของคนผิวแทนมือหนาก็เลื่อนลงตามร่างกายของชรัณ ฝ่ามือร้อนลากตามแนวร่องซิกแพ็คของชรัณก่อนจะหยุดลงที่แกนกายหนาของชรัณ เขาสาวชักรูดจนท่อนเนื้อแข็งสู้มือ ทิวาจับยกชรัณหันเข้ามาตนโดยให้ร่างสูงนั่งคร่อมขาเขาไว้ ชรัณซุกหน้าลงที่บ่าของอีกฝ่ายยอมอยู่นิ่งให้ชรัณจับตัวผลิกไปมาเหมือนตุ๊กตาตัวหนึ่ง

“ผมอยากเห็นชรันช่วยตัวเอง” ชรัณไม่ตอบแต่ฟาดมือเข้าที่หลังของร่างหนาเต็มแรง ทิวาขำออกมาเบา ๆ ก่อนที่จะจับมือของชรัณข้างที่ฟาดตนไปมาวางไว้ที่แกนกายขนาดใหญ่ของเขา ทิวาก้มกระซิบคำหวานที่ข้างหูของชรัณจนใบหน้าคมเข้มขึ้นริ้วสีแดงสวย “นะครับ”

“อืม”

เอ่ยจบชรัณก็ค่อยๆ ชักรูดแกนกายลำเขืองของทิวาเบา ๆ ร่างหนาเปล่งเสียงครางแหบทุ้มพราวเสน่ห์ มือที่หยุดจากการชักรูดให้คนผิวแทนก็ขยับตามจังหวะที่ชรัณเป็นคนชักจูง จากเนิบๆ เป็นถี่กระชั้น ร่างสูงยกเอวขึ้นจากขาของทิวาเพราะรู้สึกเสียวซ่านและเป็นทิวาที่ดึงเขาลงมาอีกครั้ง

“อ..อ๊า..จะเสร็จ..ช้าหน่อย”

“จะเสร็จกต้องทำเร็วๆ สิครับ ไม่งั้นมันจะเสร็จเหรอ”

ว่าจบมือหนาก็ชักรูดแกนกายของชรัณถี่กระชั้นจนคนผิวแทนหายใจหอบถี่ ชรัณเสียวซ่านจนไม่สนใจแกนกายของทิวาต่อ ร่างหนาจึงต้องวางมือซ้อนมือเรียวของชรัณเพื่อควบคุมอีกฝ่ายแทน ไม่นานทั้งคู่ก็เสร็จสม ชรัณซุกหน้าลงบนบ่าแกร่งพร้อมหลับตาด้วยความเหนื่อยล้า

ทิวาลูบหัวของชรัณเบาๆ ถ้ายามปกติคงจะฟาดเขาไปหลายที แต่ยามมีโอกาสเขาขอเพิ่มกำไรให้ตนเสียหน่อย ทิวาทำความสะอาดร่างกายให้ชรัณและตัวเขาไปพร้อมกัน เช็ดตัวเรียบร้อยเขาก็พาชรัณออกมาจากห้องน้ำก่อนที่จะอุ้มชรัณไปนอนบนเตียงของอีกฝ่าย

ทิวาจัดท่าทางการนอนของชรัณใหเรียบร้อย ก่อนจะทำเนียนไปนอนช้อนหลังของคนผิวแทน ทิวาดึงชรัณเข้ามากอดใบหน้าหล่อเหลาซุกลงที่บ่าของคนผิวแทน ชรัณถอนหายใจแต่ก็ไม่ได้เอ่ยว่าอะไรได้แต่ปล่อยให้คนที่รังแกตัวเองเกือบ 3 ชั่วโมงนอนกอด

“ยังไม่นอนเหรอครับ”

“อืม” ชรัณไม่กล้าเอ่ยปากที่ตนนอนไม่หลับนั้นเป็นเพราะทิวา ถ้าพูดออกไปเกรงว่าจะถูกใจอีกฝ่ายเข้าจนลุกมารังแกเขาอีกรอบ

ทิวายังคลอเคลียชรัณไม่ห่างจนบางครั้งชรัณต้องเป็นฝ่ายผลักใบหน้าของทิวาให้ออกไปจากตน แต่กลับวนลูปเช่นเดิม มือหนาเลื่อนลงลูบไล้ร่างกายของชรัณเหมือนเป็นของเล่น แล้วใครจะไปหลับลง ถูกไหม... ทิวาโอบร่างของเขาไว้แน่น ซุกใบหน้าลงที่ข้างแก้มของคนผิวแทนอย่างแผ่วเบา จูบเบา ๆ ที่ขมับเป็นดั่งคำปลอบโยน “เหนื่อยหน่อยนะครับ”

“คราวหน้าห้ามเกินชั่วโมง” ชรัณบ่นอุบ เสียงแหบพร่าแต่ยังคงแฝงความขี้เล่นไว้ในน้ำเสียง

“จะมีครั้งหน้าเหรอครับ” ทิวาถามกลับพร้อมเสียงหัวเราะนุ่ม ๆ ที่ทำให้ชรัณถอนหายใจใส่ ก่อนจะซุกตัวเข้าหาหมอนของตน

ภายในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจที่สอดประสาน ร่างเปลือยเปล่าทั้งสองแนบชิดกันใต้ผ้าห่มผืนหนา กลิ่นอ่อนๆ ของสบู่และฟีโรโมนประจำตัวของอีกฝ่ายทำให้หัวใจของชรัณเต้นไม่เป็นจังหวะ แม้จะผ่านความร้อนแรงมาแล้ว แต่ความอบอุ่นที่ไหลผ่านสัมผัสในตอนนี้ กลับทำให้เขารู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด

“นอนได้แล้วครับ”

ริมฝีปากหนาพรมจูบลงบนไหล่และท้ายทอยของชรัณ กลิ่นฟีโรโมของคนผิวแทนเริ่มเบาบางลงและก็ยังเจือจางไปด้วยอารมณ์อ่อนไหวเพียงนิด

ทิวายังคงใช้มือสำรวจร่างกายของร่างสูงผิวแทนจนทั่วถึงทุกตารางนิ้ว ทิวาเหลือบมองใบหน้าคมเข้ม ดวงตาคมปิดสนิทลมหายใจสม่ำเสมอ ดูเหมือนว่าเจ้านายของเขาจะหลับไปแล้วเพราะร่างกายเหนื่อยล้า ทิวาจึงดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาปกคลุมพวกเขาทั้งสองคน ไม่ลืมที่จะกอดให้ความอบอุ่นแก่อัลฟ่ากลิ่นดิน

ทิวาเหม่อมองไปที่เพดานสีเข้มและดำดิ่งลงไปในความคิดของตน มันไม่ควรจะเกิดขึ้นเลย เขาเข้ามาที่นี่ในฐานะบอดี้การ์ดที่มาสืบหาคนทำผิด เขาควรจะจับตาดูชรัณ ไม่ใช่นอนกอดชรัณแบบนี้...แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว ทิวาไม่ได้คิดว่าตัวเองหลงรัก แค่มันยากจะปฏิเสธว่าเขาเริ่มอ่อนข้อเริ่มหวั่นไหวกับอะไรบางอย่างในตัวชรัณและนั่นไม่ควรจะเกิดขึ้นกับ “เป้าหมาย” ในภารกิจ เขายังต้องสืบยังมีข้อมูลอีกมากที่ต้องรู้ชรัณอาจเป็นกุญแจสำคัญในเครือข่ายผิดกฎหมาย…หรืออาจเป็นแค่เหยื่อรายหนึ่ง

แต่ตอนนี้ทิวาทำได้เพียงเงียบ ไม่ลุก ไม่ขยับ เขาแค่นอนกอดชรัณไว้เหมือนคนที่ไม่แน่ใจว่าควรเดินหน้าหรือถอยหลัง จนร่างหนาหลับไปพร้อมกับความคิดมากมายที่วนซ้ำอยู่ในหัว