สะดุดรักพิชิตใจคุณหมอ5
1014 Words
เรื่องสะดุดรักพิชิตใจคุณหมอ
ตอนที่5. มีลูกเมียแล้ว
เขียนโดย นามปากกาแอดมินตัวกลม
" แจ้งให้หมอคนนี้ดูแลลูกผม เป็นกรณีพิเศษ” เคบอกกับ ผอ. และมองตามสองคนที่เดินออกไปจากห้อง เขานิ่งเงียบเพื่อที่จะรอฟังคำตอบจาก ผอ. โรงพยาบาล และคำตอบที่ได้รับก็ทำเอาเขาพึงพอใจเป็นอย่างมาก
“ครับๆ” ผอ. ตอบรับ ทำให้เคพยักหน้าด้วยความดีใจ แต่ก็ยังคงความนิ่งขรึมเอาไว้ ก่อนจะเดินออกไปในทันที เเละเมื่อชายหนุ่มเดินออกไปได้แล้วนั้น ผอ. ถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างแรง
"ตาย ๆ แทบหยุดหายใจ ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรทำไมน่าเกรงขามขนาดนี้กันนะ โอ๊ยหัวใจคนแก่จะวายตายเสียให้ได้" ผอ. บ่นอยู่เพียงคนเดียวภายในห้อง ก่อนจะทรุดตัวนั่งบนเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยกาย และเหนื่อยใจเป็นอย่างมาก นั่นเป็นเพราะว่าคิดไม่ตกว่าพิงค์จะไปสร้างปัญหาหรือว่าก่อเรื่องอะไรอีกนั่นเอง
นอกห้อง..
“เอาล่ะที่ทำอยู่เมื่อกี้มันไม่น่ารักเลยนะครับ คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก “ เคออกมาจากห้อง ผอ. และทันได้ยินในสิ่งที่หญิงสาวบอกกับลูกของเขา
“แต่ว่าตาแว่นคนนั้นก็ทำตัวไม่น่ารักนะครับ”
“ไม่ใช่ค่ะ ผอ. แค่ไม่รู้เลยคิดว่าหมอไม่ทำงานและหนีเที่ยว เห็นไหมว่าหมอยังอยู่ในชุดเดิมในชุดเมื่อคืนนี้อยู่เลย หนูว่ามันจริงใช่ไหมถ้าใครที่ไม่รู้จะคิดอย่างนั้น” พิงค์พยายามพูดให้แฮร์รี่ได้เห็นภาพและความเป็นจริง
เด็กน้อยพยักหน้า ก่อนที่พิงค์จะยิ้มออกมาและยกมือลูบไปที่ศีรษะของเด็กน้อยเบา ๆ ทำเอาหัวใจของคนที่อยู่ตรงหน้าสั่นสะท้านเพราะไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน
“ขอตัวนะคะ 10โมงเจอกัน “
เบียร์วิ่งหน้าตั้งมาหาพิงค์อย่างเหนื่อยหอบ
“เป็นยังไงบ้างโดนด่ายับเลยสิ แล้วนี่ คนไข้ใหม่เหรอไม่เห็นในทะเบียนนี่” พิงค์รีบเอามือปิดปากเบียร์
" ขอตัวไปกินข้าวก่อนนะคะ "
พิงค์รีบล็อคคอเบียร์ออกมา เคมองตามแล้วหันไปบอกบอดี้การ์ด
" สืบประวัติหมอผู้ชายคนนี้มา "
แฮร์รี่ดึงชายเสื้อผู้เป็นพ่อ... “พ่อครับเราไปกินข้าวกับหมอ” เคก้มลงอุ้มลูก
" กินกับหมอไม่ได้ พ่อมีธุระด่วนเดี๋ยวลูกอยู่กับน้าเทนรอพ่อ เสร็จธุระพ่อจะรีบกลับมาโอเคไหม”
เด็กน้อยไม่ตอบเดินหน้ามุ่ยไปตามทางที่พิงค์เดินไปเมื่อกี้
"ฝากด้วยนะ" เคหันมาบอกเทนบอดี้การ์ดที่ดูแลลูกชายเขา
เครีบออกจากโรงพยาบาลเพื่อไปประชุมผู้ถือหุ้นที่บริษัทเพราะเช้านี้มีประชุมด่วน และเป็นการประชุมที่สำคัญนั่นเลยทำให้เขาต้องรีบไป
ร้านอาหารในโรงพยาบาล
เบียร์มองหน้าเพื่อนก่อนจะเอ่ยถามออกมา
“มันเกิดอะไรขึ้นเล่ามา” พิงค์เล่าเรื่องทั้งหมดให้เบียร์ฟัง
“เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ ฉันเหนื่อยมากแก นอนก็ไม่เต็มอิ่ม” พิงค์พูดพร้อมกับขยี้ผมบนหัวแรงๆ
หมอเจนถือแก้วน้ำมานั่งด้วย ..
”แกๆ ลูกชายท่านประธาน” หมอเจนจะเอ่ยถามต่อแต่ว่าพิงค์รีบห้ามเอาไว้เสียก่อน
“หยุด..พิงค์รีบห้ามเพื่อน...เขามีลูกมีเมียแล้ว ไม่สิ” พิงค์หยุดคำพูดไว้แค่นั้นแล้วนึกถึงตอนที่ถามเคว่าแล้วแม่เด็กล่ะ ซึ่งตอนนั้นเคบอกว่าไม่มี..!!
“ไม่อ่ะไร”..เจนเอ่ยถามพิงค์ “ไม่อะไรแก...”
"ไม่มีอะไรไง" พิงค์รีบตอบพร้อมกับทำท่าทางที่ไม่ค่อยสนใจอะไรก่อนพูดกลบเกลื่อนเพื่อนทั้งสองคน
“รีบกินเร็ว ฉันมีตรวจคนไข้ ตอน10โมง”
เบียร์ที่มองสภาพของเพื่อนถึงกับส่ายหน้าและพูดออกมาแบบขำ ๆ “ตอนนี้กูว่าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีไหม น่าจะยังทันนะกูว่า”
เจนเองที่หันมามองพิงค์เพราะตอนแรกรีบมาเผือกเลยไม่ได้มองสภาพของเพื่อนสักเท่าไหร แต่พอตอนนี้หันมามองแล้วนั้นสภาพมันดูไม่ได้เลยสักนิด
“นั่นสิ สภาพเหมือนหมอตรงไหน ไม่เลย เหมือนหมามากกว่า ทั้งกลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่”
เบียร์รีบพูดเสริมขึ้นมาอีก “ถ้า พ่อมัน ไม่โทรตาม นะกูว่าอีหมอนี่สุดกว่านี้อีก”
พิงค์มองหน้าเพื่อนทั้งสองคนพร้อมกับขมวดคิ้วจนคิ้วแทบจะพันกัน “พวกแกนี่..บอกแล้วไงอยู่ที่นี่ให้เรียก ผอ. รีบกินสิ ดีนะที่ห้องพักแพทย์ฉันมีเสื้อผ้าอยู่ จะไปอาบน้ำให้สดชื่นซะหน่อย”
สามคนนั่งกินข้าวและหัวเราะด้วยกันอย่างสนุกสนานก่อนที่เจนจะรู้สึกเหมือนกับว่ามีใครแบบมองอยู่กระทั่งหันไปมองโต๊ะที่อยู่ข้าง ๆ เลยเอ่ยถามกับเพื่อนทั้งสองคน
“พวกแกทำไมเด็กคนนั้นมองแกอย่างนั้นว่ะ”
เจนชี้ให้เพื่อนๆ ดู
“นี่ใช่ไหมหลานชายท่านประธาน” เบียร์เปิดประเด็กถามก่อนทันที
พิงค์หันไปมองและหันกลับมาตอบกับเพื่อน ๆ
“อืมม งานหินเลยแหละ”
“นั่นรองประธานเหรอ” เจนยังคงถามต่อเมื่อเห็นว่ามีชายหนุ่มหน้าตาดีไม่ต่างกันนั่งกับเด็กคนนั้น
“ไม่ใช่นั่นบอดี้การ์ดเขา” พิงค์ตอบออกมาก่อนก้มหน้ากินข้าวและพูดตามมาอีกหนึ่งประโยค
“รีบกินเหอะนี่มันเวลาพักของฉันไม่ใช่เวลางาน หลังจากนี้ต่างหากที่จะเจองานหนัก ฉันจะกระอักเลือดไหมว่ะ”
- Writer
