สะดุดรักพิชิตใจคุณหมอ

สะดุดรักพิชิตใจคุณหมอ3

สะดุดรักพิชิตใจคุณหมอ

ตอนที่ 3 “อยู่กับผมนะครับ”

โดยนามปากกาแอดมินตัวกลม

เด็กน้อยดึงชายเสื้อพิงค์ไว้ เคมองลูกชายและพิงค์ ชายหนุ่มยืนกอดอกมองปฎิกริยาของคนสองคนที่อยู่ตรงหน้าว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรบ้าง

พิงค์หันมาถามเด็กน้อย.. ด้วยความสงสัยเป็นอย่างมาก

“ดึงเสื้อหมอทำไมคะหมอรีบนะ ปล่อยค่ะหมอไม่มีเวลามาเล่นด้วยนะคะเพื่อนหมอรออยู่ค่ะ” พิงค์ตอบแบบไม่แคร์และไม่สนใจสักเท่าไหร่ แน่ล่ะก็วันนี้เป็นวันหยุดของเธอนี่นา แต่ทำไมเธอต้องกลับมาเพื่อที่จะดูแลเด็กที่เอาแต่ใจคนนี้ด้วย อีกอย่างดูก็รู้ว่าได้ใคร ก็มีพ่อที่เอาแต่ใจแบบนี้ไง ผลผลิตที่ออกมามันเลยไม่ต่างกันสักเท่าไหร่

"อยู่กับผมนะครับ" เด็กน้อยก้มหน้าก้มตาตอบ ทำเอาเคผู้เป็นพ่อมองหน้าด้วยความแปลกใจเป็นอย่างมาก พิงค์ชะงักและหันกลับไปมองก่อนจะนั่งลงที่เตียงข้างเด็กน้อยอีกครั้งหนึ่ง

“อ๋อ..ถ้าอยู่ด้วยแล้วจะให้หมอตรวจไหมล่ะ”

" ก็ได้ครับ"

“งั้นคืนนี้นอนที่นี่ พรุ่งนี้เช้าค่อยตรวจดีไหมครับ” พิงค์หันมาบอกกับเด็กน้อย

“ผมไม่อยากนอนคนเดียว” เด็กน้อยตอบหมอทั้งที่ก้มหน้าก้มตา ..

"ก็ให้คุณพ่อนอนด้วยสิครับ"

“พ่อผม” แฮร์รี่อ่ำๆอึ้งๆ

“...ตกลงพ่อจะนอนเป็นเพื่อน หมอก็ด้วยใช่ไหม??” เคตอบลูกชายและตั้งคำถามพร้อมกับหันมามองพิงค์

เด็กน้อยมองหน้าหมอ...และนั่นทำเอาพิงค์แทบไปไม่เป็นแต่ก็ต้องตอบออกไปในทันที

“อ่อได้ค่ะ ห้องออกกว้าง เอ่อว่าแต่.. นอนยังไงอ่ะ หนูนอนเตียง ให้คุณพ่อนอนโซฟา เดี่ยวหมอจะนั่งเฝ้าดีไหม” เด็กน้อยพยักหน้า

พิงค์จัดแจงให้แฮร์รี่นอน แล้วห่มผ้าให้หญิงสาวกุมมือน้อยๆ ของแฮร์รี่ไว้ แฮร์รี่มองพิงค์ตาปริบๆ

“ มีอะไรรึเปล่าจ๊ะทำไมมองหมอแบบนั้น” พิงค์ถามเด็กน้อยที่มองตาแป๋ว

“หมอเป็นนางฟ้าหรือนางมารครับ” แฮร์รี่ถามทำเอาพิงค์อดที่จะขำไม่ได้ก่อนจะตอบเด็กที่อยู่ตรงหน้าของเธอ

“ทั้ง2อย่างครับ หมอก็มีด้านดีด้านร้าย แล้วหนูล่ะเป็นอะไรหรือมีอะไรต้องบอกหมอนะ หมอจะได้รักษาถูก”

“หมอมีลูกไหมครับ” แฮร์รี่ถาม เคถึงกับมองว่าลูกขายจะมาไม้ไหน

“ถ้าหมอไม่มีลูกจะดูแลคนอื่นได้ยังไง” แฮร์รี่ตั้งคำถามขึ้นมาอีกครั้งทำเอาพิงค์ชะงักไปอีกทีหนึ่งก่อนจะถอนหายใจและตอบออกมา

“..แฮร์รี่ฟังหมอนะ ทำไมหนูมีคำถามเยอะจัง ถ้าไม่นอนหมอจะไปเที่ยวนะ วันนี้วันหยุดหมอในรอบ2เดือน เพราะงั้นถ้าไม่นอนก็ไปเล่นที่บ้าน อย่ามาทำให้หมอเสียเวลา”

“ก็ได้นอนก็ได้” แฮร์รี่ล้มตัวนอนแล้วมองมาที่พิงค์

“หมอจะนั่งตรงนี้ หนูอยากนอนตอนไหนก็นอน ถ้าพูดมาอีกคำเดียวหมอจะกลับโอเคไหม”.

..แฮร์รี่พยักหน้า

พิงค์ไม่ได้สนใจว่าแฮร์รี่จะหลับหรือเปล่าแต่เธอชิงนั่งหลับไปก่อนแล้ว

พิงค์ที่นั่งหลับ กับแฮร์รี่ที่กำลังเคลิ้มส่วนเคกำลังนั่งดูข้อมูลของพิงค์ผ่านทางโทรศัพท์อยู่

เสียงเด็กชายตัวน้อยร้องเอะอะโวยวาย พิงค์ตกใจตื่น

“นี่คุณ..เอ่อไม่ใช่ท่านรองคะ ลูกคุณร้องไม่คิดจะดูบ้างเหรอคะ” พิงค์หันมาถามชายหนุ่ม

“ถ้าผมดูได้จะพามาหาหมอทำไม?? เคตอบหน้าตาย

“ฉันก็ไม่ได้มีหน้าที่ต้องมาเฝ้าขนาดนี้ แม่เด็กไปไหนทำไมไม่มาดูแลลูก”

"ไม่มีจบไหม"

พิงค์ปีนขึ้นไปบนเตียงแล้วล้มตัวลงนอนจากนั้นจึงดึงแฮร์รี่มากอดเอาไว้ พลางลูบผมเบาๆ

พิงค์หันไปมองเคที่ไม่ได้สนใจ แต่หารู้ไม่ทุกอย่างอยู่ในสายตาของเขาตลอด

“นี่คุณท่านรอง รบกวนห่มผ้าให้หน่อยฉันลุกไม่ได้กระโปรงฉันมันสั้น” เคลุกขึ้นมาแล้วดึงผ้าห่มให้...

"ไม่ต้องกลัวต่อให้แก้ผ้ามายืนตรงหน้าผมก็ไม่ทำอะไรคุณหรอก"

“หึ..พ่อคนหล่อเลือกได้ เสียดายเมื่อกี้รองเท้าน่าจะโดนที่หัวสักป๊าบจะดีมากเลย”

“ไม่ยักรู้ว่าหมอจะเที่ยวสถานที่โลกีย์แบบนี้” เค สแยะยิ้ม

“สถานที่มันไม่โลกีย์หรอก คนต่างหาก อย่างเช่นคุณไง หยุดพูดได้แล้วฉันจะนอน” พูดจบพิงค์ก็หลับไปในทันที

เคถึงกับลมออกหูเพราะที่ผ่านมาไม่มีใครกล้าต่อปากต่อคำกับเขามาก่อน

เช้าวันต่อมา เรื่องที่พิงค์ถูกตามตัวกลางดึกก็แพร่สะพัดไปทั่วตึก เจนหมอสาวถึงกับบ่น

“..ผ.อ อะไรๆ ก็เรียกหาแต่ยัยพิงค์ ลูกรักคนโปรดเขาอะเนอะ เดี๋ยวยายพิงค์ก็งับหัวเด็กหรอก ว่าแต่ท่านรองหน้าตาเป็นไงมีใครเห็นบ้าง”

นุชพยาบาลสาวที่เข้าเวรเมื่อคืนรีบตอบไม่มีใครเห็นเลยไม่รู้ว่ามาตอนไหน เคที่เดินมากดกาแฟผ่านมาได้ยินบทสนทนานั้น

เมื่อเข้าไปในห้องพิงค์ที่นอนตัวขดอยู่บนเตียงยังคงกอดแฮร์รี่ไว้ เคออกมาบอกบอดี้การ์ดหน้าห้อง

"อย่าให้ใครเข้ามารบกวนเด็ดขาด" นั่นเป็นเพราะว่าเขาไม่เคยเห็นลูกชายหลับได้นานขนาดนี้มาก่อน แถมไม่ตื่นมาเอะอะโวยวายอีกต่างหาก

พิงค์งัวเงียตื่นหลับตาอ้าปากหาวกว้าง แต่พอลืมตาต้องรีบเอามือปิดปากแทบไม่ทันเพราะมีคนยืนกอดอกมองอยู่