กว่าจะเสร็จแฮร์รี่ก็ทั้งอาบน้ำและกินข้าวเสร็จพอดี ปู่ย่าถึงกับอึ้งแค่หมอพิงค์มาพูดไม่กี่คำ ก็ทำให้เด็กคนหนึ่งเชื่อฟังได้อย่างง่ายดายในทันที
ในห้องทุกคนยังคงลุ้น...
“ทีนี้นอนได้แล้วนะคะปกติใครพาเข้านอน” พิงค์ถามลอย ๆ ขึ้นมาและเป็นแฮร์รี่ที่ตอบคำถามนี้
“ทุกคนแค่มาส่งเข้าห้องแล้วก็ไปครับ”
“อ่อเข้าใจล่ะ...งั้นวันนี้พี่หมอจะเล่านิทานให้ฟังเอาไหมครับ”
"ครับ"
“ ว่าแต่ไม่เห็นหนังสือสักเล่ม”
"ไม่มีครับแค่พี่หมอนอนกับผมเหมือนเมื่อคืนแล้วเล่าอะไรก็ได้ แค่นี้ผมก็นอนหลับได้แล้วครับ”
พิงค์ถึงกับอ้าปากค้าง...
“นอนไม่ได้คะดูเตียงเล็กนิดเดียวสำหรับคนเดียว งั้นพี่หมอจะนั่งข้างๆ ดีไหมครับ”
แฮร์รี่ดีดตัวลุกขึ้นมา ทุกคนถึงกับตกใจว่าจะแผลงฤทธิ์อะไรอีก
“งั้นมานี่ครับ” แฮร์รี่จูงมือพิงค์มาที่ห้องของเค
“เห้ยๆ นั่นมันห้องพ่อจะทำอะไร แฮร์รี่”
“เรามานอนห้องนี้ครับ ปกติพ่อไม่ค่อยนอนที่บ้านไม่รู้ไปนอนที่
