เคเดินออกมานอกห้อง ก่อนหันกลับมาหาพิงค์
"ไปกันได้ยัง แม่ของลูก" เขาพูดและยิ้มน้อย ๆ ออกมาทำเอาพิงค์ไปแทบไม่เป็นเลยทีเดียว
“นี่นาย..ไม่ใช่นะ” พิงค์รีบวิ่งตามไปทั้งหมดเดินมาที่ลานจอดรถของโรงพยาบาล “เคคะ” เสียงผู้หญิงเรียกเคไว้ แล้วตรงเข้ามาหา
“ อุ๊ยนั่นแฮร์รี่ลูกของเราใช่ไหมคะ ไหนขอหม่ามี๊หอมหน่อยนะคะ” หญิงสาวปรี่เข้ามาหาแฮร์รี่ในทันที
“หยุดนะมินนี่ อย่าแตะต้องแฮร์รี่” เคดุหญิงสาวคนนั้น และนั่นทำเอาทุกคนชะงักไปในทันที
“อะไรกันว๊ะ” เจนกระซิบถาม...
“ฉันจะรู้ไหมเนี่ย” พิงค์ตอบ
เคเดินมาหาพิงค์... “พาแฮร์รี่ไปร้านเมื่อวานก่อนเดี๋ยวผมตามไป”
พิงค์พยักหน้า..แล้วจูงมือแฮร์รี่ไปที่รถโดยมีเพื่อนตามมาก่อนจะชะงักเพราะเพิ่งคิดได้
“เออ..จริงสิรถฉันไม่อยู่นี่”
“งั้นไปรถกู...เฮ้ยไปรถเราดีกว่า”
เจนเขกกะโหลกเบียร์ไปหนึ่งที ที่พูดจาไม่เพราะต่อหน้าเด็ก
ลานจอดรถ..
เคที่ยืนมือล้วงกระเป๋ากางเกงทั้ง
