“บ่นจังไหนขอดูหน้าสวยๆ หน่อยเปียกน้ำขนาดนี้ยังสวยเหมือนเดิมไหม”
เคจับคางพิงค์แล้วหันซ้ายหันขวา พอหน้าหันมาอยู่ตรงกลางชายหนุ่มยื่นหน้าจะไปหอมพิงค์
แต่รอบนี้พิงค์รู้ทันเลยยกมือมาบังหน้าไว้ กลายเป็นว่าเคหอมฝ่ามือพิงค์ไปซะงั้น
ก่อนถึงทางเข้าบ้านพิงค์ให้เคจอดที่ร้านสะดวกซื้อ เคสงสัยว่าพิงค์จะซื้ออะไรเลยลงรถตามไปในร้าน หญิงสาวเดินไปเปิดตู้แช่ แล้วหยิบเบียร์มา2-3กระป๋องจากนั้นตรงไปที่ เคาเตอร์จ่ายเงินพิงค์ล้วงกระเป๋าแต่ไม่ทันเคชิ่งจ่ายให้ไปแล้ว
สองคนออกมานอกร้านเคหันมามองพิงค์ แล้วถามขึ้นมา
“อย่าบอกนะว่าจะกินจนหมดเนี่ย ผมว่าคุณดื่มหนักไปแล้ว”
“แต่ฉันก็ไม่เมาไม่ใช่เหรอ ฉันไม่กินหรอกซื้อไปติดบ้านเท่านั้นแหละ กลับกันเถอะ”
เมื่อมาถึงบ้านภายในบ้านมืดมิด พิงค์งง ๆ ยืนนับวันที่หน้าบ้าน
“อ๋อวันนี้พ่อคงไปอยู่เป็นเพื่อนแม่เข้าเวร รู้งี้ไปบ้านเบียร์ดีกว่า” พิงค์บ่นพึมพำคนเดียว
“ถ้าเหงางั้นกลับไปบ้
