ตอนที่2...อึ้งในอึ้ง..
1003 Words
เรื่องสะดุดรักพิชิตใจคุณหมอ
ตอนที่ 2 อึ้งในอึ้ง
โดย นามปากกาแอดมินตัวกลม
“เออ..!! กลัวตายแหละ” เมื่อลิฟต์เปิดออกต่างคนต่างรีบวิ่งแต่...เข้าไปคนละห้อง
พิงค์เข้ามาในห้องผู้อำนวยการ
“โทรไปตั้งหลายสายไม่รับโทรศัพท์ห๊ะ!!” เสียงของชายสูงวัยที่อยู่ภายในห้องทำงานตะโกนร้องออกมาเสียงดังลั่นทำเอาพิงค์สะดุ้งโหยง และถอยออกเล็กน้อยเพราะความตกใจกลัว ก่อนที่เธอจะรวบรวมความกล้าตอบออกมาตรง ๆ
“ก็วันนี้วันหยุดของพิงค์นะคะหัวหน้า ทำไมต้องพูดจาเสียงดังยังกับว่าพิงค์หนีงานอย่างนั้นแหละ ค่อย ๆ พูดกันก็ได้นี่คะ อย่าอารมณ์เสียนักเลยทั้งที่ความจริงน่าจะเป็นพิงค์มากกว่านะคะที่อารมณ์เสีย”
“หึ..ผมเข้าใจ แต่นี่เรื่องคอขาดบาดตาย แล้วนี่ไปเที่ยวผับกินเหล้ามาอีกแล้วเหรอกลิ่นเหล้าหึ่งเชียว เมื่อไหร่จะเลิกกินเลิกเที่ยวสักที ก็เป็นซะอย่างนี้แหละ”
“เรื่องอะไรคะ อย่าเพิ่งบ่น” พิงค์รีบเบรกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่อย่างนั้นคงจะบ่นเป็นหมีกินผึ้งไมรู้จักจบสิ้นเป็นแน่
ผู้อำนวยการยื่นแฟ้มให้ พิงค์รับมาอ่านพร้อมกับทำหน้านิ่วคิ้วขมวด เพราะพยายามอ่านเป็นอย่างมากกับข้อความในเอกสารการรายงาน
“ลูกชายท่านประธานพาลูกชายมารักษา...เดี๋ยวนะคะใครเขียนรายงาน ทำไมไม่เขียนแค่ว่าหลานชายท่านประธาน เข้าใจง่ายกว่า” พิงค์เอียงคอมองหน้า ผอ. เล็กน้อยก่อนมองด้วยสีหน้างง ๆ เป็นอย่างมาก
“หึ..ใครเขียนไม่รู้แต่ท่านประธานเป็นคนร่าง เพราะลูกชายท่านหล่อ รวย เจ้าชู้ คงกันสาวๆ”
“มีลูกเมียแล้วใครจะสนคะ เดี๋ยวนะเด็กอายุ5ขวบ มีอารมณ์รุนแรง ทำร้ายคนรอบข้าง เปลี่ยนหมอมาแล้วหลายคน ก้าวร้าว โอ๊ยยยยตาย.”
. (คิดในใจอีพิงค์ไม่ได้รักเด็กขนาดนั้น)
“ รักไม่รักนั่นก็อีกเรื่องแต่อย่าทำให้เสียงานก็พอพูดจบหรือยังถ้าจบแล้วก็ไปกันเหอะ”
พิงค์รีบขยับเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่ก่อนดูนาฬิกาที่ข้อมือเกือบตี2ทั้งที่เป็นวันหยุดหญิงสาวถอนหายใจแล้วตามไป
ผ.อ เคาะห้องก่อนเดินเข้าไป เมื่อเข้าไปพิงค์ถึงกับตกใจรวมไปถึงคนที่อยู่ในห้องก่อนหน้านั้นด้วย สองคนมองหน้ากันด้วยท่าทางที่ต่างคนต่างก็อยากเอาเรื่องกันและกันหน้าดู
ผอ. เดินเข้ามาและทักทายในทันที
“สวัสดีครับ คุณกฤษฎา นี่หมอพิงค์ที่จะมาดูแลลูกชายคุณครับ”
“ครับเรียกผมเค ก็ได้ครับ”...ชายหนุ่มพูดพร้อมกับหรี่ตามองพิงค์.. .”คนนี้เนี่ยนะ”
“คะ?? ไม่พอใจเปลี่ยนคนก็ได้นะคะ”
เคกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนเอ่ยขึ้นมาด้วยความมั่นใจเป็นอย่างมาก
“10นาทีเดี๋ยวก็รู้ว่าเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน”
เคหันไปคุยกับลูกชายที่นั่งบนตัก..
“ให้หมอตรวจก่อนนะครับลูกว่าทำไมถึงนอนไม่หลับ”
เด็กชายเงียบ..เคส่งซิกให้ทุกคนออกไปในห้องจึงเหลือแค่เคลูกชายและพิงค์
“หวัดดีจ่ะหนุ่มน้อยวันนี้เป็นอะไรถึงมาหาหมอคะ”
"เป็นคน"..พิงค์กับกัดปากตัวเองไป1กรุบ
“แล้วทำไมถึงนอนไม่หลับ บอกหมอได้ไหมครับ”
พิงค์ยังคงทำใจดีสู้เสือค่อย ๆ ถามทีละนิด ๆ
“ถ้าหมอไม่รู้ผมจะรู้ได้ไงครับ” ...พิงค์ถอนหายใจเคมองและยิ้มออกมานิด ๆ เพราะรู้ดีว่าผู้หญิงตรงหน้าคงไม่สามารถจัดการกับลูกชายของเขาได้แน่นอน
“เนี่ยหมอก็นอนไม่หลับเลยไปเที่ยวมา แต่ต้องหมดสนุกเพราะต้องรีบมารักษาคนไข้ แล้วเจอคนไข้แบบหนูหมอยิ่งนอนไม่หลับ "
“นี่คุณปากเหรอนั่น" เคดุหญิงสาว แต่พิงค์ไม่สนใจยังคงพูดต่ออย่างต่อเนื่อง
“ตอนแรกหมอก็จะโทษว่าเป็นเพราะหนูที่ทำให้หมออดเที่ยวกับเพื่อน และหมอก็โกรธว่าใครกันมาหาหมอตอนตี 2 แต่ตอนนี้ไม่โกรธแล้วเพราะอะไรรู้ไหม”
"อะไร"เด็กน้อยเริ่มสงสัย
“เพราะก่อนมาหมอรีบมาก เลยเดินชนคนนิสัยไม่ดี หมอขอโทษเขาแล้วนะแต่เขาดันเตะโทรศัพท์หมออีก แบบนี้มันน่าโกรธกว่าหนูอีก”
"ทำไมหมอไม่ซ้อมเขาเลยล่ะ"
เด็กน้อยถามพิงค์ เคถึงกับตำหนิลูก
" แฮร์รี่ " คำพูดคำจา เคตำหนิลูก แต่กลายเป็นว่าพิงค์ที่หันมามองและยิ้มเยาะเย้ยเค ก่อนที่เธอจะหันมาหาเด็กที่อยู่ตรงหน้าเธออีกครั้งหนึ่ง และยังคงพูดต่อไป
“หมอก็อยากซ้อมนะ แต่นั่นเป็นเพราะว่าคนไข้ของหมอสำคัญกว่า แต่ช่างเถอะ ในเมื่อหนูไม่เป็นอะไรก็ไม่ต้องรักษา กลับบ้านไปนอนกับพ่อแม่ได้เลยจ่ะ หมอจะได้ไปเที่ยว เนี่ยรู้ไหมหมอทิ้งเพื่อนไว้คนเดียวด้วย แย่เลย หมดกันวันหยุดของหมอ ทั้งเจอคนนิสัยไม่ดี พอมาเจอคนไข้ คนไข้ก็ไม่ได้ให้ความร่วมมือ ไม่ได้ป่วย หนักสุดดันทิ้งเพื่อนสุดที่รักให้กลับบ้านเองอีกต่างหาก เฮ้อหมอเป็นหมอที่ไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ คราวหลังคงต้องเห็นแก่ตัวบ้างแล้วแหละ ว่าไหม “
พิงค์มองหน้าเด็กน้อยที่นั่งหน้านิ่งและไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
“ถ้าไม่มีอะไรงั้นหมอกลับละนะ ฝันดีค่ะนี่ก็ตี 2 กว่าแล้ว ถ้าไม่เป็นไรก็กลับไปนอนที่บ้านได้ค่ะ แยกย้าย”
พิงค์พูดจบแล้วลุกขึ้นจะออกจากห้องเด็กน้อยดึงชายเสื้อพิงค์ไว้
- Writer
