“ไม่มีปากหรือไง ตอบมาสิโว้ย!”
“บุ้งแค่อยากหางานทำ และบุ้งอยากได้เงินวันนี้”
“ร้อนเงินขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมไม่ขอผัวเธอ”
“บุ้งไม่มีผัว”
“ไม่มีผัวหรือผัวทิ้ง”
“ก็แล้วแต่เฮียจะคิดเถอะจ้ะ บุ้งไม่มีอะไรจะคุยกับเฮียแล้ว เฮียช่วยพาบุ้งกลับไปส่งที่ร้านเถอะจ้ะ บุ้งจะกลับไปทำงาน”
“เธอจะกลับไปแหกหอยให้พวกนั้นเสียบเหรอ”
“บุ้งจะกลับไปทำงานเสิร์ฟจ้ะ”
“โกหกเด็กอมมือเถอะ แต่งตัวยั่วเยขนาดนี้ กะหรี่ชัด ๆ”
“เฮีย! เฮียจะดูถูกบุ้งมากเกินไปแล้วนะ”
“ก็มันน่าดูถูกไหม สันดานคนอย่างเธอ อยากได้อะไรก็เอาตัวเข้าแลก”
ผักบุ้งกำสองมือแน่น เธอจ้องหน้าคนเคยมีช่วงเวลาหวานชื่นด้วยกันอย่างน้อยอกน้อยใจ เขาจะดูถูกเธอมากเกินไปแล้ว
“บุ้งจะเอาตัวเข้าแลก หรือจะทำอะไรมันก็เรื่องของบุ้ง บุ้งยอมทำได้ทุกอย่างแหละ เพื่อเงิน”
“ทำได้ทุกอย่างงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น ไหน ๆ ก็จะเอาตัวแลกเงิน จะเป็นกะหรี่แล้ว ก็แหกขาให้เฮียเอาหน่อยสิ
