ตาของเธอพยักหน้ารับ พอเธอจับมือตา ตาก็บีบมือเธอแรง ๆ สายตาของตาราวกับจะสื่อว่า เป็นห่วงยายมาก ฝากให้เธอดูแลยายด้วย
“พรุ่งนี้ บุ้งจะพายายกลับมาหาตานะจ๊ะ ตาต้องนอนพักผ่อนนะ พรุ่งนี้ยายก็จะกลับมาแล้ว”
ตาพยักหน้าและยิ้มอ่อนบาง
ผักบุ้งเช็ดเนื้อเช็ดตัว เปลี่ยนชุดนอนให้ตา เพื่อให้ท่านสบายตัว ก่อนจะออกจากบ้าน เธอเข้าไปกอดตา ตายิ้มให้เธอ และพยักหน้าให้ด้วย
ตอนที่ 7 แม้สูญเสีย แต่ก็ต้องสู้
ผักบุ้งไม่คิดเลยว่า รอยยิ้มของตาเมื่อคืนนี้ จะเป็นรอยยิ้มสุดท้ายที่เธอได้เห็น เพราะเมื่อเธอพายายกลับมาจากโรงพยาบาลในวันรุ่งขึ้น ตาก็ไม่อยู่กับเธอแล้ว
ผักบุ้งยุ่งอยู่กับการจัดงานศพตา เธอจึงไม่ได้ไปทำงานที่ร้านเฮียยะ และเจ้าของร้านก็มาตามหาเธอถึงบ้าน
“บุ้งโทรหาเฮียแล้ว แต่เฮียไม่รับสาย ขอโทษนะจ๊ะ”
เห็นตาแดง ๆ และร่องรอยคราบน้ำตาบนแก้มเนียนของเธอแล้ว พิริยะอยากจะดึงเธอมากอดแน่น ๆ แต่เขาก็ทำเพียงกำมือสองข้างไว
