“ไม่มีเงินก็ใช้ตัวเข้าแลกสิ เธอถนัดอยู่แล้วนี่”
“งั้นเฮียก็ปล่อยบุ้งสิ บุ้งจะกลับไปทำงานที่ร้านป้าจิ๋ม”
ถ้าเขาไม่ลากเธอออกมาจากร้านป้าจิ๋ม วันนี้เธอก็จะได้ค่าแรงรายวันตั้งสามร้อยบาท เธอแบ่งคืนให้เขาหนึ่งร้อยห้าสิบบาทก็ได้
“จะไปแหกหอยให้ไอ้แก่นั่นปี้เหรอ หึ! หอยเน่า ๆ อย่างเธอน่ะ ปี้ละยี่สิบบาทก็หรูแล้ว”
ถ้อยคำดูถูกดูแคลนจากปากของคนที่เคยรักทำให้ผักบุ้งสะท้อนสะท้านในอก เธอไม่อยากทุ่มเถียงกับเขาแล้ว เธออยากกลับบ้านไปหาตากับยาย
พิริยะหงุดหงิดที่ผักบุ้งเงียบ ในหัวคงกำลังคิดหาทางกลับไปทำงานที่ร้านป้าจิ๋มอีกล่ะสิ ไม่มีทาง เขาไม่มีทางปล่อยเธอไปทำงานที่นั่นหรอก เพราะเขาจะเรียกเก็บเงินที่เคยลงทุนไปกับเธอกลับคืนให้หมด ถ้าปล่อยเธอกลับไปทำงานที่ร้านป้าจิ๋ม เธอก็อาจไปนอนแบให้ใครเขาเอาไปทั่ว เขาไม่อยากใช้หอยร่วมกับคนอื่น
“ถ้าเธออยากได้เงิน ก็มาทำงานที่ร้านเฮีย เฮียจะให้ค่าแรงวันละสามร้อย แต่ในส่ว
