Third person's/ chase POV
In his world, Chase is a researcher and an ex-adventurer while Mina is a college student and a part timer at a fast food chain.
Chase was researching if there's another world than the world he lives in. He was so inspired by the book he always read therefore he wants to fill his curiousity. He went to different places and tried to discover different things. Until one day, an old man approached him and begged for a food. He remembered his grandfather, the person who made him to be the man he is today.
His heart told him to feel some mercy but the food in his bag is only enough to feed him. However, he choses to follow what his heart tells. He gives all he had to the old man.
"Thank you, hijo! I can see a colorful heart inside you so I want to give you something. Please, follow me," said by the old man.
Chase doesn't want to follow him but the old man hold his right hand. He wants to pull his hand off from the old man but he doesn't want to look rude infront of him. Chase realized that he is now walking together with him, not knowing where they're going.
Huminto sila sa tapat ng isang cabin. He looked around. He realized that it is made by a bamboo and woods. The cabin looks the same as the old man, almost dying at age.
"Lolo, bakit tayo nandito? Sa inyo yung bahay na yun?" Chase pointed his finger on the cabin.
The old man laughed. "Yes, hijo. And you can call me 'Lolo Tavo'."
"Anyway, Lolo Tavo. I'm chasing the time," Chase said.
"You are in hurry because you are discovering new world, right, Chase?" Chase lips formed an 'o' when Lolo Tavo say his name.
"Wait, how did you know my name?" Chase eyebrows furrowed but Lolo Tavo just give him a mysterious smile.
"Wait me here, Chase." Lolo Tavo went inside the cabin, leaving Chase waiting alone with a question in his mind.
After a few minutes, Lolo Tavo came back. "Please, accept this."
Chase get an old book from Lolo Tavo's hands. "What is this?"
"It will help you discovering new worlds." Lolo Tavo smiled again but this time it is not a mysterious smile. It looks like a smile of a lolo who only wanted a good thing for his grandson.
"Okay. Thank you for this but I want to know one thing. Paano niyo po nalaman ang pangalan ko kung hindi ko pa ito nababanggit sa inyo?" Chase bit his lips trying to feed his curiousity.
Lolo Tavo just laughed at Chase who is really confused. "Hindi ko pwedeng sabihin sa iyo iho, isa itong sikreto," sabi ni Lolo tavo. After what Lolo Tavo said Chase didn't bother to ask another question, pinigilan niya ang kanyang sarili dahil alam niyang kahit anong gawin niya hinding hindi nito sasabihin ang dahilan.
"Ahh sige po aalis na po ako salamat po dito." pagkasabi niya ay tumayo na siya nag insist naman si Lolo Tavo na ihahatid siya sa labas.
"Ahh, Lolo Tavo...Thank you again for giving me this bo-" Chase didn't finished his sentence and was shocked when the old man and the cabin was gone already leaving no trace of existence. Bumahid ang kaunting takot kay Chase ngunit ipinagsawalang bahala na lamang niya ito at umalis na lang.
Meanwhile, not so far on the back of a big tree, the old man standing watching the gentleman leaving with a confused and fear on his face. "Balang araw malalaman mo din kung bakit at sa oras na yun nawa ay hindi ka maging ganid, iho..." pagkasabi nito ay mistulang nag laho ang matanda at walang iniwang bakas.
Pagkatapos ng mga nangyari ay bumalik si Chase sa Phase Town . Naghahanap siya ng inn na matutuluyan dahil gabi na rin. While walking, he spotted a inn not that far away in the market. Dumeretso siya doon. Pagdating sa tapat ng inn ay napansin niya ang pangalan nito na naka paskil "Skyline Manor" medyo malaki ito kung ikukumpara sa ibang inn. Pumasok siya sa loob, sakto naman na nandoon ang may ari kaya nilapitan niya ito.
"Hi, magandang gabi po pwede po bang mag check-in for at least 3 months," saad niya sa may ari. "Sige halika sumunod ka sa akin." naglakad ang ginang papunta sa counter at sumunod naman ako. "Paki fill up na lang nitong form, ako nga pala si Miss Lynia Araclea ang may ari nitong Skyline Manor." after what she said I handed over the form.
" So ang bayad dito kada isang buwan ay 10 gold Emp..." marami pa siyang ipinaliwanag tungkol sa room and halaga ng babayaran pagkatapos ibinigay na niya ang susi at iginiya ako sa magiging room ko. Medyo malaki naman ang kwarto sakto lang para sa'kin tutal mukhang hindi naman yata ako mag tatagal dito, I better go to sleep I'll just fix my things tomorrow morning.
After 2 Weeks*
Nagising ako dahil sa ingay na nagmumula sa labas kaya napagpasiyahan ko na alamin kung ano 'yun. Tumayo ako sa higaan at nag ayos pagkatapos ay lumabas ng kwarto para magpunta sa sala.
Pagkatapos bumaba ay naabutan ko si Miss Lyn na nag lilinis kaya dagli ko siyang nilapitan. "Miss Lyn ano pong meron, bakit sobrang ingay?" tanong ko sa kanya habang kinukusot ang aking mga mata, medyo inaantok pa ako dahil anong oras pa lang naman.
"Ahh, pasensiya kana meron nanaman daw kasing umataking
lobo malapit sa bungad ng bayan, kaya kinakabahan at natatakot ang lahat," she said in a worried face. Makikita sa mga mata ni Miss Lyn ang takot, ang ipinagtataka ko ay paanong naka punta dito yung mga werewolves eh sa pagkaka alam ko sa bandang north ang teritoryo nila at isa pa, kahit kailan walang naka abot dito kundi ngayon lang.
Unless they're controlled, someone who has high power is controlling them to cause havoc here that's why werewolves are attacking. Napaka imposible kasing makapunta ang mga 'yun dito lalo at bandang south na naka tayo itong town capital.
Subukan ko kayang magtanong kay Miss Lyn?, hindi naman niya siguro mamasamain 'noh. "Miss Lyn!" tawag ko sa kanya. "Oh, bakit?" sagot naman niya at lumingon sa'kin.
"Nagtataka lang po ako uh, paano naka abot ang mga werewolves dito dahil ang alam ko ay bandang north sila namamalagi?" nakakunot ang noong tanong ko sa kanya.
Umupo kami ni Miss Lyn sa isang magkatapat na upuan. "Hindi ko rin alam, Chase, kahit ako ay nagtataka kung bakit at paano sila nakarating dito pero ang sabi ng mga taong bayan, nanggaling daw 'yun sa Elwizest." saad ni Miss Lyn at napabuntong hininga na lamang.
"Elwizest? yung Magic Forest sa hilaga, 'yung puno raw ng misteryo?" saad ko na mabababatid ang pagkagulat.
"Oo, bakit?" tanong ni Miss Lyn sa akin. "Eh sa bandang north pa 'yun ah tsaka sobrang layo 'nun dito ang sabi pa nga ang bundok daw dun ang bukod tanging naaabot ang High Palace," I said while having a confused look on my face. I just can't believe it, I think someone really is trying to cause chaos here someone who has the most powe- wait what if taga High Palace ang may control or someone that has connections there.
One thing is for sure, this is making me insane! but on top of that I need to know who's behind all of this.
Nagulat ako sa biglaang pagtapik sa likod ko, "Chase, ayos ka lang ba?" biglaang tanong ni Miss Lyn. "A-ahh pasensiya na po nalulunod lang po ako nung information na natanggap ko," sabi ko napakamot na lang ng batok.
"Wala yun, kahit ako gulat at takot din eh." saad niya sabay ngiti sa'kin. That smile, I will make sure to protect that and I will catch whoever is behind on all of this.
Tumayo na ako ngunit bigla akong hinila sa kamay ni Miss Lyn na siyang ikinagulat ko at naging dahilan upang maglapit ang aming mukha sa isa't isa buti na lang naihawak ko 'yung mga kamay ko sa upuan. "B-bakit po M-miss Lyn?" utal kong tanong sa kanya habang pinapanatili ang space sa aming dalawa.
"Magpupunta kaba doon? delikado ang lugar na 'yun, Chase mapapahamak ka lang," sabi niya sa akin, bakas sa bughaw niyang mga mata ang pag aalala. Inayos ko ang aking tayo, "Hindi Miss Lyn, wag ka mag alala sa'kin ayos lang ako 'yang sarili mo ang alagaan mo at mag iingat ka." kung nagtataka kayo nasa mid 20s pa lang si Miss Lyn, may balingkinitang katawan at maganda kaya madalas may magpunta rito para manligaw kaso walang nagtagumpay.
Madalas nga akong sugurin ng mga 'yun dahil sa akin lapit ng lapit si Miss Lyn pero sa totoo lang wala akong panahon para sa pag ibig, istorbo lang yan.
Tumayo na rin si Miss Lyn at nilapitan ako, "Makinig ka Chase, huwag ka nang pupunta 'dun masyadong delikado baka kung anong kapahamakan ang naghihintay sayo roon. Isa pa, siguradong hindi lang werewolves ang nandoon," saad niya sabay hawak sa balikat ko.
Madalas napapaisip na lang ako may gusto kaya sakin si Miss Lyn? pero kidding aside ayan nanaman ang mala paraiso niyang mga mata, halatang gustong gusto ako nitong pigilan sa pagpunta roon.
Naiintindihan ko naman siya dahil minsan na rin akong nakabasa ng tungkol sa Magic Forest na iyon at totoong maraming mga mababangis na hayop at demons ang nakatira at pagala gala roon.
But even knowing the danger, I still want to go there and find out what's going on and who's behind on all of this. "Don't worry Miss Lyn, hindi naman talaga ako pupunta roon," pagsisinungaling ko sa kan'ya. Ayoko man magsinungaling ay wala akong magagawa dahil kung opposite ng gusto niya ang sinabi ko, malamang na kukulitin ako 'nun hangga't hindi nagbabago ang isip ko.
"Mabuti naman kung ganon. Siya nga pala dito ka ba mag a-almusal? Nagluto ako ng pagkain, ang ibang umuupa dito kumain ikaw ba?" tanong niya. "Sige po, kailangan ko kumain dahil magiging abala ako," saad ko.
"Kung ganon halika sa hapag at ipaghahanda kita ng almusal mo." Lumakad si Miss Lyn patungong kusina habang nakasunod naman ako. Pagdating doon ay may ilan pang kumakain, pagkakuha ng pagkain ay kinuha ko ito kay Miss Lyn at ibinaba sa table na malapit sa sulok at nagsimula ng kumain.
Habang kumakain, bigla kong naalala ang matanda na tinulungan ko kagabi sa daan malapit sa palengke. Nasaan na kaya siya? Nakapagtataka talagang bigla na lang siyang nawala na parang bula.
Habang kumakain ay nilapitan nanaman ako ni Miss Lyn, "ayos ka lang?" tanong nito. "Opo lutang lang ako these days." Saad ko sabay subo, nagtataka man ay hindi na nagtanong pa si Miss Lyn at umalis na lamang.
Hayss siguro may gusto talaga sa'kin yon, ang hangin bigla ah. Why do I feel like I've seen her somewhere but nevermind. Mamaya ay magtutungo ako sa Book Cellar para hanapin ang tungkol sa ancient language. Panigurado maraming libro tungkol doon.