Ela Arslan;
Burakla geçirdiğimiz o güzel günün üzerinden iki hafta daha geçmişti. İnsan ne yaparsa yapsın sonuçta gerçek hayatla yüzleşmekten kaçamıyordu. Burağın benden bir şey sakladığının farkındaydım. Ama ben öyle gizem peşinde koşan ya da kendi başımda varsayımlarda bulunan bir kadın değildim.
Cevaplar için onu zorlamam bir işe yaramaz bana yalan söylemesine neden olabilirdi ya da benim kendi başıma bir şeyler düşünmem ancak saçma sapan kuruntulara neden olurdu.
Küçükken bu hayattan olmadığım normal bir ailem olduğu annemin yaşadığı gibi bir çocukluk hayal ederdim. Hani derler ya ne kadar hayal ederseniz gerçek olması o kadar kolay olur. Benimse gerçekliğe geri dönmem genellikle babamın tokadıyla olurdu.
O zamandan beri hayal dünyasında yaşamayı bırakmıştım. Aptal olarak bu dünya
