Ela Arslan:
"Abi ne olur bırak gidelim."
"Yere yatın Ela." demesiyle. Ardayı çekip yere eğdim.
Abimse doğrulttuğu silahı arkamızdaki adamlara sıkmaya başlamıştı. Yere düşen birkaç adam sonra az da olsa rahat bir nefes aldım. Ardaya sımsıkı yapışmış bir an olsun onu bırakmıyordum.
Allah'ım nolur Alper abim bari ihanet etmesin bize derken bulmuştum kendimi. Ne kadar acıydı değil mi ailenin size ihanet etmesi. Alper abim benden sekiz yaş büyüktü. Aslan abimden de iki yaş küçüktü. Çok nadir görmüştüm onu. Ama Aslan abime benzerliği su götürmez bir gerçekti. Sonuçta öz abimi tanıyım değil mi?
Bu zamana kadar ne yaptığını ya da şu anda burada ne işi olduğunu bilmiyordum. Acaba yardım istediğim kişi o muydu? Ama öyle olsa Burak bana söylemez miydi? Her şey karmaşık olmuştu.
"Gölge yaklaşt
