Ela Arslan;
Kendime geldiğimde başımın arka kısmından başlayan keskin bir ağrı fark ettim. Lanet olsun acıdan gözümü bile açamıyordum. Elimi başımın arkasına götürmeye çalıştığımda bağlı olduğumu fark ettim. Bedenim o kadar uyuşmuştuki bir sandalyede oturduğumu ve ellerimle ayaklarımın bağlı olduğunu ancak fark ediyordum. Gerçi beyin sarsıntısı falan geçirmiş olmam yüksekti. O nedenle kendime gelmem hayli zaman alacak gibi duruyordu.
Normal şartlarda böyle bir sandalyeden kurtulmamın saniyeler alması gerekirdi. Normal şartlarda! Ben ise asla bunu yapamamıştım. Gerçi bu sandalye demirdi ve sanırım ayaklarına beton dökülmüştü. Bu nedenle kendimi geriye atıp beden ağırlığım ile sandalyeyi kırmam mümkün değildi.
Gözlerimde var olan karaltılar yavaş yavaş geçtiğinde kendimi etrafıma bakmaya
