Ela Karan;
" Ne saçmalıyorsun sen?" dediğimde sesim titriyordu. Birazdan sinir krizi geçirecekmiş gibi hissediyordum kendimi. Tüm hayatım yalan mıydı? Boş yere mi o kadar işkence çekmiştim. Bu pisliğe yıllarca baba demiştim. Kötü olsa da baba olarak görüyordum. Şimdi bildiğim tüm hayatım yok olmuştu.
Bana yaptıkları gözümün önünden bir film gibi geçtikçe ağlıyordum. Hasta hasta beni dövmesi. Beni kırbaçlaması. Sırf sevmiyorum diye kusana kadar pırasa yemeği yedirmesi. Kustuktan sonra kendi kusmuğumu bana temizletmesi. Şimdi geçmiş karşıma diyorduki bunların hepsini boşuna yaşadın.
Aslında bana bir baba gibi davranmamıştı. Farkına varmalıydım. Ama ben sanıyordum ki bizim dünyamızda her kadın böyle yetiştiriliyor. Aslında amcamın o sürtük kızı Arzuya verdiği değerden anlamam gerekiyordu.
