Ela Arslan:
Gözümü açmadan önce makinenin bipleyen sesini duydum. Sanırım bir çeşit hastahane odasindaydım. Anılarım yavaş yavaş kafamın içinde belirirken bir gözüm çok acıyordu. Zaten açmak istesem sanırım onu açamayacaktım. Üzerimden tır geçmiş gibi hissediyordum. Gerçekten. Ama sanırım bir nevi öyleydi.
Tek gözümü sonunda aralayabildiğimde yatağın kenarındaki koltukta Burak'ın uyuduğunu gördüm. Biraz sefil görünüyordu sanki ama benim tek gözüm bulanıkta görüyor olabilirdi tabi. Sanırım hala evdeydik. Evin başka bir odasında olmalıydım. Boğazımdaki gıcık nedeniyle öksürünce Burak hemen uyandı.
"Ela!"
Sesi endişeli mi geliyordu onun. Gülesim gelmişti. Fırsatını bulduğu her an bana eziyet etmeye yemin etmiş bir adamın böyle endişeli görünmesi komik gelmişti. Gülmekle öksürmek arasında
