Matapos niyang ayusin ang lahat nagpasya na siyang magtungo sa kanyang silid, hindi naman talaga siya inaantok pero kailangan lang talaga niyang hindi makita ang kanyang tiyuhin.
Ipininid niya ang pinto at sandali siyang napasandal doon, mariing pumikit ang kanyang mga mata na para bang gusto niyang alisin ang kung anumang hindi magandang naglalaro sa kanyang isipan.
Sa totoo lang napaka bigat ng kanyang dibdib, animo may nakadagan doon at hindi niya maipaliwanag kung bakit ganoon.
May nakaagaw pa lang ng atensyon ng kanya tiyo ay ganito na ang kanyang pakiramdam. Ano naman sana kung may ibang involve sa kanyang tiyo, kahit mang-angkin ito ng iba't-ibang babae magagawa nito. Lalo na at gwapo at matikas ang kanyang tiyuhin.
Pero ayon at nasasaktan siya, alam niyang mali, alam niyang
