(เด็กดื้อของเตชินท์)
พอได้ยินเพื่อนพูดมาเช่นนั้นเตชินท์จึงตั้งใจขับรถต่อโดยไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเลย ด้านซีเซียก็คอยบอกทางไปสวนยางของตาเธอเรื่อยๆ จนกระทั่งทั้งสามมาถึงสวนยางของตาบุญ แล้วมุ่งตรงต่อไปยังกระท่อมหลังเล็กที่ตั้งอยู่กลางสวนยาง
ด้านเตชินท์ที่เห็นคนตัวเล็กของเขานั่งอยู่หน้ากระท่อม เขาก็ยิ้มออกมาได้ทันทีด้วยความดีใจ แต่ก็ดีใจไม่สุดเพราะมีดิวนั่งอยู่ข้างๆคนตัวเล็กของเขาด้วย เห็นเช่นนั้นเขาไม่รอช้า รีบจอดรถแล้วเดินตรงไปยังคนตัวเล็กทันที โดยมีศิลาและซีเซียรีบเดินตามไปติดๆ พอเดินมาถึงคนตัวเล็ก เตชินท์ก็เอ่ยพูดกับเธอไปทันทีอย่างรู้สึกผิด
"หนูพั้นซ์อาขอโทษนะครับที่พูดแบบนั้นกับหนู อาแค่อยากจะสอนหนูในฐานะผู้ใหญ่คนนึงก็เท่านั้น อาไม่ได้ตั้งใจจะว่าหนูเลยนะครับ" เขาพูดพลางถือวิสาสะยื่นมือหนาไปจับกุมมือบางทั้งสองข้างเอาไว้ โดยที่น้ำพั้นซ์ก็ไม่ได้ขัดขืดแต่อย่างใด แม้ในใจจะนึกไม่ถึงว่าเขาจะต
