(เด็กดื้อของเตชินท์)
ในขณะที่ผู้ใหญ่กำลังคุยกันอยู่ น้ำพั้นซ์กับซีเซียก็เดินออกมาข้างนอก ตาบุญเห็นเช่นนั้นจึงเอ่ยทักถามออกไป
"นั่นเอ็งจะไปไหนเจ้าพั้นซ์"
"ไม่บอกหรอก หนูงอนตาอยู่" น้ำพั้นซ์ยืนกอดอกหันมาพูดกับคนเป็นตาน้ำเสียงกระเง้ากระงอด ทำเชิดหน้าชูคอใส่คนเป็นตา จนเตชินท์ที่มองอยู่ได้แต่นั่งยิ้มด้วยความเอ็นดู
"เพลาๆบ้างเถอะเจ้าพั้นซ์ไอเรื่องต่อปากต่อคำเนี่ย ตาเอ็งถามดีๆก็ตอบให้มันดีๆหน่อย เดี๋ยวตาเอ็งก็โมโหอีกหรอก"
ยายลีอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนหลานสาวคนเล็ก ประหนึ่งดุไปในที จนน้ำพั้นซ์ถึงกับหน้าหงอย เพราะปกติคนเป็นยายไม่ค่อยดุเธอ เธอจึงเลือกที่จะเอ่ยตอบคนเป็นตาดีๆอย่างที่ยายบอก
"เซียบอกว่าอยากกินมะม่วงน้ำจิ้มพริกเกลือ หนูก็เลยจะไปเก็บมะม่วงเบาท้ายสวนกับเซีย"
ด้านศิลาที่ได้ยินเช่นนั้นก็ลุกขึ้นเดินมากอดเอวบางของซีเซียเอาไว้หลวมๆ ก่อนจะเอ่ยพูดออกไป
"น้องเซียอยากกินมะม่วงทำไมไม่บอกอาล่ะ
