(เด็กดื้อของเตชินท์)
สองสาวช่วยกันปอกเปลือกกระท้อนและจัดการเอามะม่วงเบาไปล้างให้สะอาด เพราะมะม่วงเบานิยมกินทั้งเปลือกจึงไม่จำเป็นต้องปอก จากนั้นก็มาช่วยกันทำน้ำจิ้มพริกเกลือและน้ำยำกระท้อนกันต่ออย่างขะมักเขม้น ส่วนสองหนุ่มใหญ่ก็ได้แต่นั่งมองสองสาวไม่วางตา พวกเขาจะช่วยแต่สองสาวก็ไม่ยอมให้ช่วย พวกเขาจึงทำได้แค่นั่งมองคนของใจด้วยสายตาคลั่งรัก
"เออพั้นซ์ เดี๋ยวเสร็จจากนี้ไปเก็บเสื้อผ้าเลยนะ เดี๋ยวเราช่วยเก็บ แต่ไม่ต้องเอาอะไรไปเยอะหรอก เดี๋ยวถึงกรุงเทพให้อาเตพาไปซื้อเอาก็ได้" เมื่อนึกขึ้นได้ซีเซียจึงเอ่ยบอกน้ำพั้นซ์ไป เพราะเมื่อกี้ตอนอยู่ในสวน ศิลาได้แอบกระซิบบอกเธอแล้วว่าคนเป็นตากับยายยอมยกน้ำพั้นซ์ให้มาอยู่ในความดูแลของอาเธอแล้ว
น้ำพั้นซ์ได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับนั่งงงเป็นไก่ตาแตก ก่อนจะเอ่ยพูดออกไป
"เซียพูดอะไรของเซีย เราไม่เห็นเข้าใจ"
"ก็พรุ่งนี้จะกลับกรุงเทพกันแล้ว ก็ต้องเก็บเสื้อผ้าใส่
