(เด็กดื้อของเตชินท์)
เวลาต่อมา
เวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงบ่ายสอง ด้านน้ำพั้นซ์กับซีเซียก็อยู่แต่ในห้อง พูดคุยและนั่งเล่นติ๊กต๊อกกันตามประสาพวกเธอ หาอะไรทำแก้เบื่อไปเรื่อยเปื่อย ด้านสองหนุ่มใหญ่ก็คุยงานกันตามประสานักธุระกิจ ทุกคนต่างมีสิ่งให้ทำระหว่างวัน กระทั่งตาบุญกับยายลีที่กลับมาจากเผาศพที่วัด ก็พากันมานั่งพักที่เก้าอี้ไม้สักตัวยาวตัวเดิม ก่อนจะเป็นตาบุญที่เอ่ยเรียกหลานสาวคนเล็ก
"เจ้าพั้นซ์ เอ็งอยู่ในห้องรึเปล่า ออกมาหาตาหน่อย"
เสียงตาบุญดึงความสนใจของน้ำพั้นซ์กับซีเซียและสองหนุ่มที่อยู่ในห้อง น้ำพั้นซ์ที่กำลังเล่นติ๊กต๊อกกับซีเซียก็ไม่รีรอออกมาหาคนเป็นตาด้านนอกทันทีตามเสียงเรียก พร้อมกับซีเซียที่เดินตามมาด้วย ก่อนเสียงใสแจ๋วของน้ำพั้นซ์จะเอ่ยถามคนเป็นตาออกไป
"มีอะไรจ๊ะตา"
"เอ็งนั่งก่อนสิ ตามีเรื่องจะคุยด้วย"
ได้ยินเช่นนั้นน้ำพั้นซ์จึงนั่งลงบนเก้าอี้ไม้สักอีกตัวอย่างว่าง่าย โดยมีซีเซ
